Reisverslag Budapest – Ljubljana 2019 Deel 15

Tags: 

Zondag 4 augustus 2019
Gedurende de ochtend van deze zondag heb ik zoals in het vorige deel van dit reisverslag te lezen is, onder leiding van een gids het ondergrondse deel van het grottencomplex van Skocjan bezocht. Dit complex ligt in een natuurgebied waardoor een wandelroute is uitgezet. De wandelroute is in een uurtje of twee prima te doen.



Voor een flink deel gaat deze wandelroute door het natuurgebied maar je komt ook door een paar kleine gehuchtjes die hier in de buurt liggen. In deze gehuchten bevinden zich enkele kleine gebouwtjes waarin wat verteld wordt over de omgeving. De volgende foto laat nog eens duidelijk zien dat de rivier, die hier dus in het grottencomplex verdwijnt, behoorlijk diep ligt ten opzichte van de omgeving. Zoals eerder al opgemerkt is een deel van het grottencomplex ooit ingestort waardoor een soort ravijn is ontstaan waar de rivier doorheen loopt.



Een van deze gehuchten in de omgeving is Skocjan. Hiernaar is het grottencomplex vernoemd. Op de volgende foto is dit gehucht te zien. Het bestaat maar uit een paar huizen met een kerkje.



Het eerste deel van de wandelroute, die start bij het bezoekerscentrum van de grotten van Skocjan gaat door de natuur. Op verschillende plaatsen wordt nadere informatie gegeven over de natuur hier. Vanuit het natuurgebied kom je dan uit bij het gehucht Betanja. Hier bevindt zich een kleine galerie met kunstwerken van plaatselijke kunstenaars.



Het gehucht Betanja bestaat uit een aantal boerderijen die rondom een pleintje zijn gebouwd. Op de achtergrond is weer de kerk van Skocjan te zien.



Vanuit Betanja is het een paar honderd meter lopen naar het andere gehucht Skocjan. Waarschijnlijk leefden er in de prehistorie al mensen op deze plek. Ook in de Romeinse tijd en in de Middeleeuwen was er sprake van bewoning. Alle straten van het huidige gehucht komen uit op een centraal plein met een waterbron. De bebouwing bestaat uit een aantal traditionele boerderijen.



De kerk van Skocjan is ingewijd in het jaar 1606 maar waarschijnlijk al in de 13de eeuw gebouwd. Het gebouw zelf was helaas niet open. Zoals op de volgende foto te zien is, is om de kerk een stenen muur aangelegd. Rondom de kerk bevinden zich ook nog enkele overblijfselen van het voormalige kerkhof dat hier was.





De volgende foto is gemaakt op de plek waar de rivier de Reka langs Skocjan stroomt. De rivier bevindt zich hier in een ravijn met een diepte van 90 meter en een breedte van 22 meter. Op deze plaats verdwijnt de rivier voor het eerst ondergronds om verder te stromen in het grottencomplex. Na de Tweede Wereldoorlog is deze plek een tijdje gebruikt om hier het afval in te gooien.



Wanneer je weer een stukje doorloopt kom je bij een ander gebouwtje uit waarin allerlei tekeningen en schilderijen van dit gebied en de grotten van Skocjan te zien zijn.





Het enige echte museum bevindt zich in de “Delez Homestead”. De collectie bestaat uit geologische collectie van oude stenen uit een periode van maar liefst 80 miljoen jaar. Dit zijn stenen die in de omgeving gevonden zijn.





Tijdens het laatste gedeelte van de wandelroute loop je door het gehucht Matavun. Daar bevindt zich de J’Kopin schuur. Deze schuur is op een dusdanige plek gebouwd dat hij eigenlijk altijd in de wind staat. Dit om het risico op brand te verkleinen. In de schuur werden graan en hooi opgeslagen.



Tegenwoordig is de schuur volledig gerestaureerd. In de schuur is nu een klein etnografisch museum gevestigd. Hierin zijn allerlei gereedschappen en materialen te zien waarmee vroeger het land bewerkt werd.

De hele dag was het verder prachtig mooi weer. Een bezoek aan de grotten van Skocjan en een wandeling door het natuurgebied waarin ze liggen, kun je prima op een dag doen. Je komt dan door een aantal mooie gehuchten die in originele staat behouden zijn. Vanuit het laatste gehucht ben je binnen een minuut of tien weer terug bij het bezoekerscentrum van de grotten van Skocjan.



Een aantal keer per dag rijdt er een busje van de Sloveense spoorwegen om bezoekers naar het station van Divaca terug te brengen. Erg handig want dat hoef je niet de hele weg terug te lopen naar het station en ben je er in een minuut of vijf. Rond kwart over vijf was ik dan al weer op het station in Divaca waar het nog ongeveer drie kwartier wachten was op de trein naar Ljubljana. Rond kwart voor acht was ik weer terug op het station in Ljubljana waar ik nog snel een reservering heb gekocht voor de trein terug vanuit Slovenië naar Villach in Oostenrijk. Voor alle reizen die door of naar Duitsland gaan koop ik mijn kaartjes altijd via de Deutsche Bahn. Voor het eerste deel van de terugreis was het echter niet mogelijk om een reservering te komen. Dat heb ik hier alsnog gedaan om in elk geval zeker te zijn van een zitplaats.



Maandag 5 augustus 2019
Vanuit Slovenië kun je als je vroeg in de ochtend vertrekt op een dag met de trein terugreizen naar Nederland. Het was dan ook vroeg opstaan en zo rond kwart voor zeven ben ik uit mijn hotel vertrokken naar het station in Ljubljana. Rond half acht vertrekt daar de eerste sneltrein naar Villach in Oostenrijk.



Als je in Villach bent, kun je vervolgens met een rechtstreekse trein naar Düsseldorf in Duitsland waar je weer over kunt stappen op de trein naar Nederland. In Villach heb je maar acht minuten overstaptijd, maar de trein uit Slovenië kwam op tijd aan en de trein naar Duitsland had enkele minuten vertraging. Dat lukte dus allemaal goed. Wat volgt is een mooie route door het Oostenrijkse landschap. Die route heb ik al eens uitgebreid beschreven in een eerder reisverslag waarin ik vanuit Zagreb (Kroatië) teruggereisd ben naar Nederland.

Reactie toevoegen

Filtered HTML

Plain text

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.