Reisverslag Frankfurt Main Juli 2020 Deel 3

Tags: 

Donderdag 23 juli 2020
In de buurt van Frankfurt ligt Darmstadt. Met de trein ben je vanuit Frankfurt in ongeveer 20 minuten in Darmstadt. Net zoals in Nederland zijn ook in het openbaar vervoer van Duitsland mondkapjes verplicht. Voor een korte treinreis is dat op zich niet erg, maar als het langer gaat duren, wordt het zeker als het wat warmer is, toch wat minder aangenaam. Aangekomen op het centraal station van Darmstadt ben ik te voet gelopen naar het centrum van de stad.



Je komt dan vanzelf terecht op de Louisenplatz. Dit is het centrum van Darmstadt. Op dit plein staat een monument van 39 meter hoog ter nagedachtenis aan Ludwig 1 von Hessen-Darmstadt. Hij regeerde sinds 1806 als groothertog van Hessen. Op zijn 11de sterfdag in 1841 is begonnen met de bouw van het monument dat drie jaar later in 1844 klaar was.



In Darmstadt bevindt zich het Hessisches Landesmuseum. Het museum is rond 1820 ontstaan toen groothertog Ludwig 1 zijn kunstwerken en naturaliën aan de staat gaf. Sinds 1906 zit het museum in het huidige gebouw. Het museum concentreert zich niet op een bepaald onderwerp maar heeft collecties op het gebied van schilderijen, prenten, instrumenten en de natuurkunde.



Het eerste wat je in het museum tegenkomt is een klein deel van de Japanverzameling van Julius Karl Scriba. Hij is een van de oprichters van de moderne Japanse geneeskunde en had een grote verzameling Japanse voorwerpen. In 1888 zijn deze tentoongesteld in het museum. Het grootste deel van de voorwerpen is daarna weer teruggegaan naar Japan. Enkel voorwerpen die in Darmstadt zijn achter gebleven worden hier nu tentoongesteld.



In de volgende ruimte zijn een groot aantal voorwerpen waaronder meubels in Jugendstil stijl te zien. Deze kunstvorm ontstond rond 1900 in Europa en Amerika. Rond deze tijd ontstonden er in verschillende Duitse steden verenigingen van kunstenaars die zich lieten inspireren door de Jugendstil. Door groothertog Ernst Ludwig werd in 1899 zo’n vereniging opgericht in Darmstadt. Allerlei door hen gemaakte voorwerpen zijn hier nu te zien.



Op de volgende foto zijn twee Jugendstil beeldjes van Michael Powolny uit 1907 te zien. Ze beelden het voorjaar en de herfst uit.



Een bijzonderheid zijn een aantal meubels uit de oude directiekamer van het Parijse cultuurtijdschrift “Revue Blanche”. De meubels zijn rond 1900 ontworpen door Henry van de Velde.



Op de onderstaande foto is een oude Griekse amfora te zien uit de 4de eeuw voor Christus. Op de vaas is een offerscene te zien.



Het museum bezit ook een uitgebreide collectie schilderijen. In dit soort musea die zich in Duitsland in middelgrote steden bevinden is het meestal niet erg druk. Dat was ook vandaag het geval. Daardoor had het dragen van een mondkapje eigenlijk weinig nut, maar er werd wel op gecontroleerd door de aanwezige toezichthouders van het museum.



Een schilderij van Adriaan Lievenszoon van der Poel uit 1652 dat een ijstafereel laat zien.



Hieronder een vijftal schilderijen van Johann Christian Fiedler uit de periode 1756 tot 1760. De vier kleine schilderijen laten de vier jaargetijden zien. In het middelste grote schilderij is de schilder zelf te zien.



Een aparte ruimte is ingericht voor schilderijen uit Darmstadt en de provincie Hessen waarin deze stad ligt, die in de 19de eeuw gemaakt zijn. De volgende foto laat een schilderij uit 1845 van Joseph Hartmann zien. Het schilderij beeldt een familie van vier personen uit in een woonkamer in Biedermeierstijl.



Weer een ander deel van de collectie bestaat uit Vlaamse schilderijen geschilderd in de 17de eeuw.



Zoals eerder al aangegeven is het museum gestart met een collectie van groothertog Ludwig I. Al rond 1780 is hij begonnen met het opzetten van allerlei verzamelingen om hier uiteindelijk een museum van te maken. Dit deed hij vooral door in het begin van de 19de eeuw complete verzamelingen van anderen over te nemen. Op deze manier ontstond in de loop van de 19de eeuw een behoorlijke verzameling met altaarbeelden uit de Middeleeuwen.



Hieronder een foto van een altaar uit de kerk van Nieder-Erlenbacher (eind 15de eeuw).



Een ander altaar dat in het bezit is van het museum is het onderstaande altaar uit de kerk van Wernigerode. Dit altaar herinnert aan graaf Dietrich von Wernigerode die in 1386 door een andere graaf gedood werd.

.

De basis voor de Egyptische collectie van het museum is gelegd door Wilhelm von Harnier die tussen 1856 en 1861 verschillende reizen gemaakt heeft naar Egypte. Na zijn overlijden in 1861 heeft het museum een deel van zijn verzameling geërfd. Later is de collectie nog verder gegroeid door verschillende schenkingen en aankopen.



Een andere bijzonderheid in dit museum zijn een aantal schaalmodellen van verschillende gebouwen uit het oude Rome die in 1790 door Antonio Chichi gemaakt zijn. De modellen zijn gemaakt van kurk. Zijn modellen bevinden zicht tegenwoordig in musea in Sint Petersburg, Leiden, Amsterdam en Gent.



Op de volgende foto is nog een schaalmodel van het Colosseum uit Rome te zien.



Bijzonder is ook het schaalmodel van het Pantheon in Rome, dat als het ware te openen is. Het Pantheon is een koepel met boven in de top een opening. Hierdoor komt tijdens regenbuien het ware gewoon het gebouw binnen.



Veel kerken en kloosters bezaten vroeger een verzameling voorwerpen die nodig waren voor het houden van vieringen. Aan het einde van de 18de en het begin van de 19de eeuw werden een flink aantal kloosters opgeheven. Dit betekende dat deze verzamelingen verkocht werden. De voorwerpen die hier te zien zijn komen voor een groot deel van de Keulse baron von Hüpsch.



Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina

Reactie toevoegen

Filtered HTML

Plain text

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.