Reisverslag Frankfurt Main Juli 2020 Deel 4

Tags: 

Donderdag 23 juli 2020
In dit laatste deel van het reisverslag het vervolg van mijn bezoek aan het Hessisches Landesmuseum in Darmstadt. Zoals in het vorige deel al opgemerkt is dit geen museum wat zich gespecialiseerd heeft in een bepaald onderdeel, maar bezit het museum een uitgebreide collectie op allerlei gebieden. Naast de kerkelijke schatkamer is er ook een aparte ruimte met voorwerpen die door allerlei vorsten verzameld zijn.



De volgende foto laat een klok zijn met daarbovenop een wereldbol uit 1774. Het gaat zeer waarschijnlijk om een klok die door graaf Ludwig X von Hessen-Darmstadt in 1791 gekocht is en gemaakt is door de klokkenmaker Hahn.





De wapenzaal is een ruimte van het museum die zich nog steeds in de originele staat bevindt. De ruimte is door Alfred Messel ontworpen als een laat gotische ruimte om hier een wapenverzameling in onder te brengen.



Weer een ander onderdeel van het museum is een grote zoölogische verzameling.





Een bijzonderheid van dit deel van het museum is de volgende opgezette Japanse reuzenkrab. Deze heeft een spanwijdte van maximaal 380 centimeter en een maximaal gewicht van 19 kilogram.



Een onderdeel van de zoölogische collectie zijn een tiental diorama. Deze zijn al een onderdeel van het museum sinds het in 2006 werd geopend. In totaal zijn er in deze diorama rond de 1000 geprepareerde dieren te zien. Een viertal diorama laten elk een bepaald continent zien. Ondanks de schade die in de Tweede Wereldoorlog ontstaan is, zijn die diorama nog steeds in hun oorspronkelijke toestand behouden.





De volgende foto laat de laatste wolf zien die op 6 januari 1841 afgeschoten is in het Lorscher Wald in Hessen.



Hieronder is een verzameling van skeletten te zien van allerlei soorten dieren.



Een overzichtsfoto van een grote verzameling kristallen.



Op de foto hieronder is het skelet te zien van een reuzenhert. Dit dier kwam voor in het gebied van Eurazië tot Noord-Afrika. De laatste dieren hebben rond 7700 jaar geleden geleefd in de Oerel en het westen van Siberië.



Een aantal ruimtes in het museum zijn speciaal ingericht voor het Block Beuys. Dit is een verzameling van kunstwerken van Joseph Beuys. Het geheel bevindt zich in een zevental ruimtes van het museum en is hier in 1970 zelf door de kunstenaar weggezet. Het is eigenlijk een verzameling voorwerpen zonder nadere toelichting die toen de kunstenaar nog leefde door hem ook regelmatig verandert is. Zelf heb ik de kunstwaarde hiervan niet kunnen ontdekken. Zoals op de onderstaande foto te zien is, lijkt het eerder alsof ze in de ruimte met een verbouwing bezig zijn. Dat was ook mijn eerste gedachte totdat iemand van het museum mij er attent op maakte dat hier toch echt een kunstwerk te zien is. In 1989 is het geheel aangekocht door het museum wat toen nog voor de nodige commotie heeft gezorgd.



Het museum is zoals eerder al opgemerkt behoorlijk uitgebreid en daardoor was het al ver in de middag toen ik alles gezien had. Het restant van de middag heb ik dan nog besteed aan een korte wandeling door het centrum van Darmstadt. Hieronder is een foto te zien van de Herrngarten. Dit is het oudste park van de stad en is sinds 1811 open voor het publiek.

.

Direct aan het park bevindt zich nog een kleine tuin, dit is de Prinz Georg Garten. Deze is nog steeds ingericht zoals vroeger aangelegd. Het is een samenvoeging van een tweetal paleistuinen.





In de buurt van deze tuin staat het Prins-Georg-Paleis. Dit was oorspronkelijk een barok tuinhuis. Het gebouw is tijdens de Tweede Wereldoorlog nauwelijks beschadigd. Het wordt al sinds de tijd van groothertog Ernst Ludwig gebruikt voor de porseleinverzameling van de familie. Op donderdag was dit museum helaas niet geopend.



Vervolgens ben ik weer teruggelopen richting het centrum van Darmstadt op weg naar het centraal station. Hieronder nog een foto van de Ernst Ludwig Platz, die vooral bekend is van de witte toren die hier in de buurt staat.



Daarna ben ik verdergelopen naar het station van Darmstadt om daar weer de trein te pakken richting Frankfurt. Deze paar dagen in Duitsland zijn mij goed bevallen omdat je toch even in een andere omgeving bent. Wel wordt er met de coronamaatregelen een stuk serieuzer omgegaan dan in Nederland. Behalve de mondkapjes moet je ook bij alle restaurants waar je komt je gegevens achterlaten zodat er contact opgenomen kan worden als er toch ergens een besmetting heeft plaatsgevonden. Op vrijdag ben ik in de ochtend weer met de auto vertrokken naar Nederland.



Reactie toevoegen

Filtered HTML

Plain text

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.