Reisverslag Berlijn 2012 Deel 3

Tags: 

Vrijdag 10 augustus 2012 (ochtend)
In de periode 1962 tot 1989 was Berlijn door de bouw van de muur een gedeelde stad. Een van de plaatsen waar dit vandaag de dag nog steeds te zien is, is in het “Traenenpalast”. Dit is een gebouw bij het station Friedrichstrasse. (http://www.hdg.de/berlin/traenenpalast-am-bahnhof-friedrichstr)



Via dit gebouw konden reizigers van Oost- naar West-Berlijn gaan. Op deze manier konden verschillende groepen mensen naar het westen van Berlijn reizen. Het ging hier dan niet alleen om burgers die in het Westen woonden en via het station Friedrichstrasse weer terug naar West-Berlijn gingen. Dit was ook de plek waar Oost-Duitse burgers die definitief mochten vertrekken naar het westen langs kwamen.



De tentoonstelling in dit gebouw stond dan ook volledig in het teken van de deling van Duitsland. Er werden bijvoorbeeld koffers getoond, die de mensen bij zich hadden als ze richting het Westen vertrokken. Maar ook allerlei correspondentie uit die tijd was in te zien.



Aandacht was er ook voor de zogenaamde “Passierscheine”. Na de bouw van de muur zijn er een aantal overeenkomsten tussen de regering van West-Berlijn en die van de DDR gesloten. Op basis van deze overeenkomsten konden mensen uit West-Berlijn op bezoek gaan bij familieleden uit het Oosten.



In dit gebouw waren de cabines van de douane waar alle reizigers door moesten in originele toestand te zien.



Wanneer je hier vervolgens doorheen liep kwam je uit bij het station Friedrichstrasse. Deze doorgang was nu afgesloten door middel van een glazen plaat. Het echte station Friedrichstrasse ligt nu aan de andere kant van de weg. Wel was nog het oorspronkelijke bord met “Ausreise” te zien.



Burgers die definitief uit de DDR vertrokken, of door te vluchten, of door officieel toestemming te krijgen om het land te verlaten kwamen vaak terecht in het vluchtelingencentrum Marienfelde in het westen van Berlijn. (http://www.notaufnahmelager-berlin.de/de) In dit gebouw is nu een tentoonstelling te zien over deze mensen.



In het gebouw zelf was het helaas niet toegestaan om hier foto’s te maken. Hier waren allerlei originele documenten en zaken tentoongesteld van mensen die tussen 1953 en 1990 de DDR ontvlucht zijn en hier terecht gekomen zijn. Speciale aandacht werd geschonken aan de procedure die mensen moesten doorlopen om uiteindelijk toegelaten te worden tot West-Duitsland. Speciale aandacht was er ook voor de activiteiten van de Stasi in dit vluchtelingenkamp. Verschillende keren zijn agenten van de Oost-Duitse geheime dienst hier vastgenomen.



Tussen 1953 en 1990 zijn in totaal 1,3 miljoen mensen dit vluchtelingencentrum gepasseerd. Op de bovenverdieping was het gebouw was nog een van de ruimtes te zien waar de vluchtelingen destijds werden ondergebracht.

Vrijdag 10 augustus 2012 (middag)
’s Middags zijn we naar het Slot Koepenick in het Oosten van Berlijn gegaan.



Het slot is tegenwoordig een nevenvestiging van het Kunstgewerbemuseum van Berlijn. Dit is een museum voor toegepaste kunst. Vanaf 1963 doet het kasteel dienst als museum.



In het slot was gedurende 2012 een verzameling porselein te zien voor de kastelen van Frederik de Grote. Dit porselein kwam van de porseleinmaker Meissen, die Frederik de Grote tijdens de zevenjarige oorlog (1756 – 1763) heeft laten bezetten. Frederik de Grote hield zich ook bezig met het ontwerp van dit porselein.



Het enige stuk porselein was nog luxer en mooier gemaakt dan het andere. Zelfs een porseleinen kandelaar ontbrak niet. Het zag er overigens niet erg praktisch uit om ook daadwerkelijk gebruik van te maken. In hoeverre het porselein bedoeld was voor echt gebruik werd mij niet echt duidelijk.



In het Slot Koepenick waren nog meer zaken van porselein te vinden. Dat was iets waar de Duitse koningen en keizers blijkbaar erg van hielden. Ook in Sanssouci en Dresden waren veel collecties porselein te vinden en die kwamen dan vaak weer (in Dresden) van een andere koning. Er werd dus door de verschillende Duitse vorsten nog al tegen elkaar opgeboden.



Andere mooie stukken waren bijvoorbeeld de porseleinen beelden en kandelaars die op de bovenstaande foto’s terug te vinden zijn.



Veel dingen die tentoongesteld werden, gingen in op de manier hoe de inrichting van woningen en gebouwen in de 16de tot 18de eeuw was. Hierbij waren een flink aantal Chinese invloeden te zien, zoals deze kamer, waarvan de wanden volledig in Chinese stijl bekleed waren.



Ook vele meubels uit deze tijd waren te zien.



Een ander voorbeeld van kunst was te zien in de vorm van deze opbergkast. In het Slot Koepenick waren een flink aantal van deze rijkelijk versierde opbergkasten te zien. Dit soort kasten werd destijds exclusief gemaakt voor rijke vorsten.



Een ander zeer mooi tentoongesteld stuk in het Slot was dit ensemble van gouden schalen en bijbehorende zaken. Gezien de vele zeer exclusieve en dure stukken die hier stonden was er dan ook overal beveiliging zichtbaar aanwezig. Overigens viel de indrukwekkende collectie van het Slot Koepenick achteraf gezien in het niets bij de collecties in Dresden, waar we op maandag naar toe gegaan zijn. Daar waren allerlei zaken te zien uit de collectie van de vorige koningen van Saksen. Zalen en zalen vol met de meest luxe zaken.



En nog meer servies. Ook hier weer een servies dat gezien zijn omvang vooral voor grote groepen gebruikt zal zijn.



Met het openbaar vervoer zijn we toen weer teruggegaan naar het centrum van Berlijn om daar wat te eten. Voor €35 heb je voor 5 dagen een dagkaart waarmee je in heel Berlijn en ook nog een stuk daarbuiten met het openbaar vervoer kunt reizen. Dit gecombineerd met een goede App op je Smartphone (https://itunes.apple.com/nl/app/berlin-brandenburg-ifahrinfo/id409357982?mt=8) zorgt ervoor dat er geen enkele reden is om met de auto naar Berlijn te komen.

Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina

Reactie toevoegen

Filtered HTML

Plain text

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.