Reisverslag Oost-Duitsland Voorjaar 2014 Deel 1

Tags: 

Vrijdag 28 februari 2014
Tijdens de carnaval liggen in Oosterhout de verkiezingscampagnes van de verschillende politieke partijen altijd stil. Dit was dan ook een goede gelegenheid om er enkele dagen tussenuit te gaan. Sinds september 2013 ben ik zeer intensief bezig geweest met het voorbereiden van en voeren van de verkiezingscampagne van GroenLinks in Oosterhout.

Na de carnavalsvakantie zouden nog enkele drukke weken volgen tot de verkiezingen op 19 maart. Gezien de landelijke peilingen voor GroenLinks zou het behouden van onze twee zetels in Oosterhout een prachtig resultaat zijn. Het werden er uiteindelijk drie.

Op vrijdag 28 februari ben ik in de loop van de middag vanaf station Breda met de trein naar Deventer vertrokken. Hier was het een half uur wachten op de internationale trein richting Berlijn van kwart over 6. De andere treinen rijden altijd door tot Berlijn. Deze trein heeft als eindstation Hannover.



Hierdoor is in Hannover een overstap nodig op de ICE richting Berlijn. Hier kwam ik dan ook vrijdagavond rond een uur of elf aan. Vanaf het Centraal Station in Berlijn was het enkele minuten lopen naar mijn hotel, dat hier vlak in de buurt lag.

Zaterdag 1 maart 2014 (ochtend)
Meteen naast het hotel, schuin tegenover het Centraal Station van Berlijn, ligt in park op de plek van de voormalige gevangenis “Moabit” (http://de.wikipedia.org/wiki/Geschichtspark_Ehemaliges_Zellengef%C3%A4ngnis_Moabit). De gevangenis is in de 19de eeuw gebouwd en is in de periode 1933-1945 door de Wehrmacht en de Gestapo gebruikt. Na de oorlog is het gebouw nog 10 jaar door de geallieerden als gevangenis gebruikt.



Het deel van de muren van deze voormalige gevangenis dat nog overeind staat, is nu de muur rondom dit park. In het park zijn een aantal kunstwerken te zien, die symbool staan voor de gevangenis, die hier vroeger stond.



Het Joodse Museum van Berlijn is op het eerste gezicht gevestigd in een oud klassiek gebouw. Achter dit gebouw is echter een grote moderne aanbouw gemaakt. Het museum bestaat hierdoor uit een viertal verdiepingen, waarvan eentje ondergronds. In deze ondergrondse verdieping wordt vooral de nadruk gelegd op de Holocaust op de Joden tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hier zijn o.a. persoonlijke bezittingen te zien van mensen die de vernietigingskampen niet hebben overleefd.



Op de eerste en tweede verdieping wordt vooral ingegaan op de geschiedenis van het Jodendom in Duitsland. Hierbij wordt gestart rond het jaar 950. De positie van de vrouw in het Jodendom rond 1650 komt aan bod, allerlei gebruiken uit deze tijd worden onder de aandacht van de bezoekers gebracht. Bij de maatschappelijke positie van de Joden in deze tijd wordt ook ingegaan op de verschillende rangen en standen binnen de gemeenschap.



Vlak buiten het gebouw staat de “Garten des Exils”. Vanaf de tweede verdieping van het gebouw is deze goed te zien. Deze bestaat uit 49 betonnen palen. In deze betonnen palen zijn olijfwilgen gepland. De 48 palen symboliseren het jaar 1948 waarin de staat Israël is gesticht, de 49ste paal staat symbool voor de stad Berlijn.



In het museum waren ook allerlei kunstwerken en gebruiksvoorwerpen van de Joodse gemeenschap in Duitsland te zien. Maar bijvoorbeeld ook dit schaalmodel van een synagoge. De tentoonstelling behandelde ook de situatie van de joden na de machtsovername van Hitler in 1933 en liep door tot de tegenwoordige tijd.



Zaterdag 1 maart 2014 (middag)
In het Oosten van Duitsland zijn in een flink aantal steden kantoren/ruimtes gevestigd waar burgers informatie in kunnen winnen over het dossier dat de voormalige Oost-Duitse geheime dienst over deze mensen heeft bijgehouden. (http://www.bstu.bund.de/SharedDocs/Ausstellungen/Region-Berlin/berlin_stasi.html) Ook in Berlijn is hier een vestiging van. Dit wordt gecombineerd met een permanente tentoonstelling, die dagelijks gratis te bezoeken is.



De tentoonstelling bestond uit een kleine verzameling van werktuigen, die de Stasi bij haar werkzaamheden gebruikte. In de foto hierboven zijn nagemaakte sleutels te zien van de huizen van mensen die door de Stasi bespioneerd werden.



De Oost-Duitse geheime dienst hield enorme aantallen dossiers van allerlei burgers bij. Een voorbeeld van de manier waarop dit bijgehouden werd, is hier boven te zien. Dit is een soort kast met kaartjes van mensen waarover dossiers bekend waren.



Een gedeelte van de tentoonstellingsruimte werd gebruikt voor een wisseltentoonstelling. In deze tentoonstelling liet men de verhalen van een aantal mensen zien, die door Stasi in de gaten werden gehouden.



Voordat ik naar het Duits-Russische in Berlijn-Karlshorst ben gegaan, het laatste wat ik deze dag wilde zien, kwam ik nog langs het monument ter gelegenheid van de luchtbrug. Tijdens de blokkade van Berlijn door de Russen van juni 1948 tot mei 1949 werd de stad door de lucht bevoorraad. Bij de voormalige luchthaven Tempelhof staat een monument ter nagedachtenis hieraan.



Het Duits-Russische Museum is gevestigd in Berlijn-Karlshorst. (http://www.museum-karlshorst.de/de/sammlungen.html) in het gebouw waar op 8 mei 1945 de capitulatie van de Duitse Wehrmacht heeft plaatsgevonden.

In het museum zijn onder andere de zaal te zien waar de Duitse Wehrmacht de capitulatie heeft getekend. In een andere ruimte in hetzelfde gebouw was de kamer van de baas van de SMAD (Het Sovjetische militaire bestuur in Duitsland) in originele staat te bekijken.



Sinds 1967 is in het gebouw een museum gevestigd. Tot 1994 was dit het Sovjetische capitulatie museum. Het museum was gedurende deze tijd vooral bedoeld als een propagandamuseum over het Russische leger. Op verschillende plaatsen in het museum zijn nog afbeeldingen/beelden te zien uit deze tijd.



Een voorbeeld hiervan is een drie dimensionale verbeelding van Russische militairen die tegen het einde van de oorlog de Rijksdag in Berlijn bestormen.



Een ander voorbeeld is dit kunstwerk, dat het Kremlin in Moskau moet symboliseren.



Vanaf 1994 is het een normaal historisch museum geworden waar veel aandacht besteedt wordt aan de rol van de Sovjet-Unie in de Tweede Wereldoorlog. Er is een tijdlijn aanwezig waarop belangrijke momenten uit deze oorlog nader worden toegelicht.



De bovenstaande poster uit de oorlog laat nog zien dat de Amerikanen en Sovjets aan dezelfde kant stonden. Deze poster uit de Verenigde Staten symboliseert dat de Sovjets vrienden van de VS zijn, omdat ze net als de Amerikanen strijden voor de vrijheid.



Aan de voorkant van het museum stond nog een oude Sovjet-tank opgesteld. Het museum ligt in een wat afgelegen deel van Berlijn en is gratis te bezoeken. Hoewel het gebouw er van de buitenkant wat verlaten uitziet is het een zeer interessant museum dat een bepaald deel van de Tweede Wereldoorlog beter belicht.

Reactie toevoegen

Filtered HTML

Plain text

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.