Reisverslag Dresden 2014 Deel 2

Tags: 

Woensdag 23 juli 2014 (ochtend)
Vanuit Dresden kun je binnen één uur met de trein in Leipzig zijn. Nadat ik rond half 9 vertrokken was, stond ik een uur later in Leipzig op het Centraal Station. In het voorjaar van 2012 ben ik vanuit Berlijn ook al een dag in Leipzig geweest. Toen heb ik het Zeitgeschichtliches Forum, een museum over de Stasi en het stedelijk museum bezocht.



De afgelopen keer was het er niet van komen om het Völkerschlachtdenkmal te bezoeken, dus dat stond deze dag als eerste op mijn programma.



Eind augustus waren er in Sachsen deelstaatsverkiezingen. Op allerlei plaatsen in Leipzig waren dan al verkiezingsposters te zien op grote worden of werden deze erop bevestigd. Hier zijn een tweetal posters van de liberale FDP en de Duitse Groenen te zien. Bij de verkiezingen hebben de Groenen licht verloren en de FDP zwaar. De laatste partij verdween niet alleen uit de regering in Sachsen maar ook uit het parlement, doordat ze de kiesdrempel van 5% niet heeft gehaald. Ondanks het gebruik van een ander logo in Sachsen en het afzetten tegen Berlijn (Bij de landelijke verkiezingen in 2013 heeft de FDP landelijk de kiesdrempel niet gehaald), heeft de partij ook in Sachsen ook flink verloren.



Het Völkerschlachtdenkmal (http://www.voelkerschlachtdenkmal.de/joomla/index.php) is in 1913 geopend ter nagedachtenis aan de grote slag bij Leipzig in 1813. Voor het gedenkteken ligt meer met de naam “See der Tränen um die gefallenen Soldaten”. Deze veldslag werd door Napoleon verloren. Het gedenkteken heeft een hoogte van 91 meter.



Binnenin is een grote crypte te zien waar grote stenen beelden in de vorm van personen de wacht houden.



Via een flink aantal trappen krijg je als je boven op het gedenkteken bent aangekomen een prachtig uitzicht over de stap Leipzig te zien.



In een aanbouw aan de voorkant van het monument is een tentoonstelling te zien over Napoleon Bonaparte. Er wordt ingegaan op het leven van Napoleon en ook worden allerlei uniformen uit de tijd van 1813 tentoongesteld.



Na het bezoek aan dit indrukwekkende monument ben ik teruggegaan naar het centrum van Leipzig om daar wat te gaan eten.



Woensdag 23 juli 2014 (Middag)
In het begin van de middag heb ik een bezoek gebracht aan het Torhaus Dölitz. (http://www.torhaus-doelitz.de/index.html) Dit is een gebouw in het zuiden van Leipzig waarin een museum gevestigd is, waar allerlei historische veldslagen en andere zaken uitgebeeld zijn in miniatuur. Alle personen (vooral soldaten) in dit museum zijn tinnen figuren. Dit museum ligt niet in een gebied waar veel toeristen komen en het is even zoeken om het te vinden omdat het verscholen ligt aan de rand van een park.



Dit museum is echt een pareltje waar wat maar weinig toeristen gezien zullen hebben, maar echt de moeite waard hebben. De buitengewoon vriendelijke medewerkster van het museum wist mij ook te vertellen, dat er hier in de buurt nog regelmatig historische veldslagen worden nagespeeld, waarbij iedereen zich kleedt alsof het 200 jaar geleden is.



Het aantal miniatuurlandschappen is overweldigend. Van hele kleine tot enorm grote. Ik vind het buitengewoon apart dat een dergelijk museum ergens in een uithoek van Leipzig verstopt zit.



Bij elke veldslag stond keurig vermeld wanneer deze had plaatsgevonden met een nadere toelichting van wie er tegen wie vocht.



In 2014 was het museum enkel op woensdag, zaterdag en zondag van 10 tot 5 geopend, maar het is een echte aanrader als je eens in Leipzig bent.



Ik ben ongeveer anderhalf uur in dit museum geweest om daarna weer terug te gaan naar het centrum van Leipzig. Het laatste wat er vandaag op het programma stond was een bezoek aan het Egyptische Museum van de Universiteit Leipzig (http://www.gko.uni-leipzig.de/aegyptisches-museum/)



Dit museum bevat een indrukwekkende collectie voorwerpen uit het oude Egypte. Allerlei stenen en muurstukken met schilderingen en hierogliefen.



Ook allerlei intacte antieke beelden waren er te zien. Alles was keurig netjes gedocumenteerd door beschrijven over wat het betekende en de tijd waaruit het voorwerp kwam.



Onderdeel van het museum was ook een magazijn waar een heleboel vooral kleinere voorwerpen tentoongesteld waren. Voor een deel waren deze voorwerpen geordend voor een deel was het vooral een overzicht van wat er allemaal over Egypte in eigendom is bij dit museum.

Dit gedeelte van het museum was meer bedoeld als een verzameling van leerobjecten voor studerenden.



Ook waren er natuurlijk een aantal mummies te zien. Zoiets kan niet ontbreken in een museum over Egypte.



Omdat ik nog wat tijd over had, kon op het einde van de middag ook nog in de Nicolaas-kerk gaan kijken. In deze kerk vonden in de jaren ’80 elke maandag bijeenkomsten plaats voor de vrede. De kerk was in de voormalige DDR een van de weinige plaatsen waar er sprake was een betrekkelijke vrijheid om dit soort bijeenkomsten te organiseren.



Vooral in de tweede helft van 1989 (de nadagen van het DDR regime) werden deze bijeenkomst zeer druk bezocht door mensen die kritisch stonden tegenover de DDR regering. Hierna was het tijd om wat te gaan eten en rond half 7 weer met de trein terug te gaan naar Dresden.

Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina

Reactie toevoegen

Filtered HTML

Plain text

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.