Reisverslag Berlijn 2015 Deel 7

Tags: 

Maandag 4 mei 2015
Iets wat al lange tijd op mijn lijstje stond was een bezoek aan het Olympische Dorp. (http://www.dkb-stiftung.de/Das_Olympische_Dorf_von_1936.32.htm) Dit was de plek waar in 1936 de sporters werden ondergebracht tijdens de Olympische Spelen. Het Olympische Dorp ligt in het plaatsje Elstal. Vanuit Berlijn is dit een klein half uur met de stoptrein. Op werkdagen wordt er om 11 uur in de ochtend altijd een rondleiding gegeven.



Vanaf het station in Elstal is het een kleine 20 minuten lopen naar het Olympische Dorp. De bussen reden op dit moment in dit gebied niet vanwege een staking, maar te voet was het prima te doen.



Het terrein van het Olympische Dorp is geopend voor het publiek. Erg druk was het vandaag niet, want er waren inclusief mij een vijftal personen om mee te gaan met de rondleiding. Twee mensen gingen mee omdat ze in de toekomst zelf ook rondleidingen op dit terrein gingen geven en telden dus niet mee. Ook waren er nog twee mensen uit Nederland, die net als ik ook in het onderwijs werkten.



Het Olympische Dorp is voor de spelen van 1936 gebouwd. Officieel was het bedoeld om de sporters in onder te brengen, maar het is op een dusdanige manier gebouwd dat er na de Spelen soldaten in ondergebracht konden worden. Na de Tweede Wereldoorlog heeft het leger van de Sovjet-Unie het gebouw in gebruik genomen totdat deze begin jaren '90 uit Duitsland vertrokken zijn.



Het is ook mogelijk om zonder rondleiding over het terrein te lopen, maar dan mis je een heleboel informatie en kun je niet binnen in een aantal gebouwen, waar je met de rondleiding wel toegang toe hebt. Het eerste gebouw dat bezocht werd, was de turnhal. In deze turnhal hing meer informatie over het Olympische Dorp en er stond ook een maquette van hoe het dorp er oorspronkelijk heeft uitgezien. Er waren aparte gebouwtjes waar de sporters in ondergebracht waren. Heel veel van deze gebouwtjes zijn verdwenen en degene die er nog zijn, zijn meestal in slechte toestand.



Na een bezoek aan de turnhal gingen we verder het terrein op en kwamen langs het gebouw van de commandant. De eerste commandant werd vlak voor de Olympische Spelen vervangen omdat er tijdens de open dagen teveel schade was aangericht op het terrein.



Op het terrein lag vroeger ook een vijver die nu droog stond. Aan de rand van deze vijver was speciaal voor de Finse deelnemers een sauna gebouwd waar nu alleen nog maar de fundamenten van te zien waren.



Het terrein is nu voor een flink deel leeg. Ten tijde van de Olympische Spelen stonden hier de verblijven voor de sporters uit de verschillende landen.



Hier is een gedeelte van de flat te zien, waar militairen uit de Sovjet-Unie in woonden na de Tweede Wereldoorlog. Er waren verschillende flats en afhankelijk van de rang, woonde je als soldaat luxer of minder luxe.



Midden in het Olympische Dorp bevond zich een open lucht bar (Het Bastion). In de Tweede Wereldoorlog is dit gedeelte van het dorp verwoest.



Op de foto hierboven zijn de restanten te vinden van het Russische Cafe. Dit was de centrale ontmoetingsplek voor de Russische soldaten om wat te drinken op het terrein.



In de buurt van het Russische Cafe stonden ook de nodige flats, waarin vroeger Russische soldaten gewoond hebben. Alles zag er nu behoorlijk verwaarloosd uit. De rondleider wist te vertellen, dat de Russen alles keurig netjes hebben achtergelaten, maar dat er na hun vertrek van alles gestolen is.



Sinds 2005 is het terrein in handen van de DKB-Stiftung. Deze stichting is in het leven geroepen door de Deutsche Kreditbank en heeft meer historische terreinen/gebouwen in eigendom.



Een gebouw dat wel behouden is gebleven, is het Speisehaus der Nationen. Dit was de plaats waar de teams uit de verschillende landen kwamen eten. Het is het grootste gebouw op het terrein met een groot aantal keukens en eetruimtes. Op deze manier kon elk land zijn eigen kok meebrengen om maaltijden klaar te maken. Op een van de buitenmuren van het gebouw was een grote plattegrond bevestigd van het Olympische Dorp in 1936.



Een aantal van de gebouwtjes waarin de sporters ondergebracht werden zijn behouden gebleven. Zoals hieronder op de foto te zien is, in een zeer slechte toestand. Een van deze gebouwtjes is helemaal opgeknapt.



Een ander gebouw dat behouden is gebleven is de overdekte zwemhal. Het zwembad is na de Tweede Wereldoorlog gebruikt door de Russische troepen. Pas na het vertrek van deze soldaten is het zwembad niet meer gebruikt. Door vandalisme en brandstichting is het gebouw nu behoorlijk beschadigd.



Het was ook mogelijk om op de tribune voor de toeschouwers te komen en zo het zwembad van boven te bekijken. Rond 1 uur was deze interessante rondleiding afgelopen en ben ik teruggelopen naar het station van Elstal om met de trein van half 2 weer terug te gaan naar Berlijn. Deze had echter wel wat vertraging.



Op het centraal station van Berlijn heb ik mijn kaartje voor de terugreis af laten stempelen zodat het in alle treinen bruikbaar is. Als je lang van te voren treinkaartjes koopt voor Duitse treinen kun je meestal goedkoop reizen, maar ben je wel aan één bepaalde trein gebonden. In verband met de stakingen kun je deze binding op laten heffen.



Inmiddels was het al rond een uur of drie geworden. Ik had ook nog op mijn programma staan om naar de Stasi-gevangenis Berlijn-Hohenschönhausen te gaan. Ik ben daar een aantal jaren geleden geweest voor een rondleiding door dit gebouw, maar inmiddels is er een totaal nieuwe tentoonstellingsruimte geopend. Omdat dit helemaal aan de andere kant van Berlijn ligt, was dit helaas niet meer mogelijk.



Wat nog wel mogelijk was qua tijd was een bezoek aan het Britse Soldatenkerkhof in het Westen van Berlijn. Dit is een begraafplaats waar een groot aantal Engelse soldaten begraven ligt. Het was wel even zoeken om deze begraafplaats te vinden.



Dit soort begraafplaatsen zijn altijd keurig netjes onderhouden. Het gras is overal groen en onkruid is nergens te vinden. Na nog wat gegeten te hebben, ben ik teruggegaan naar mijn hotel om te kijken hoe ik morgen terug kon reizen naar Nederland. Normaal zou dat met de Intercity Berlijn-Amsterdam zijn met een overstap in Deventer. In verband met de staking reed deze trein echter niet. Als alternatieve route moest ik met de ICE naar Duisburg en daar overstappen op een andere ICE naar Arnhem. Qua tijd zou het uiteindelijk geen verschil uit moeten maken.



Op deze laatste avond van de vakantie ben ik nog een uurtje gaan zwemmen in het SSE-zwembad in het Oosten van Berlijn. Dit is een van de vele zwembaden die Berlijn heeft. Het zwembad heeft de beschikking over een vijftig meter bad en is in de jaren 90 gebouwd om mogelijk de Olympische Spelen in 2000 naar Berlijn te halen.

Dinsdag 5 mei 2015
Op dinsdagmorgen ben ik extra vroeg vertrokken richting het Ostbahnhof om daar de trein naar Duisburg te nemen. De staking was vannacht om 2 uur begonnen. Ook de S-Bahn in Berlijn was door de staking getroffen. Hierdoor reed de S-Bahn veel minder dan normaal en was deze overvol. Mensen moesten soms op het perron blijven wachten tot de volgende S-Bahn omdat er gewoon geen plaats meer was. Uiteindelijk was ik voor 8 uur op het Ostbahnhof in Berlijn.



Normaal vertrekken hier een groot aantal treinen. Nu pasten alle vertrekkende treinen voor de komende twee uur op het bord. Normaal is het op een doordeweekse dag rond deze tijd erg druk op zo'n groot station. Nu was het Ostbahnhof bijna uitgestorven. De ICE naar Duisburg vertrok keurig netjes om 08:36 uur. Ook in deze trein was het niet erg druk. Iedereen die net per se met de trein moest, had blijkbaar een andere mogelijkheid van vervoer gevonden.



De overstap in Duisburg verliep prima en stipt op tijd kon ik met de ICE naar Arnhem om daar weer over te stappen op de trein naar Tilburg. Ondanks de stakingen kwam ik op exact hetzelfde moment, dan wanneer er geen stakingen waren geweest in Tilburg aan.

Reactie toevoegen

Filtered HTML

Plain text

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.