Reisverslag Heidelberg 2016 Deel 7 (2 augustus 2016)

Tags: 

Op dinsdag ben ik een hele dag vanuit Stuttgart op en neer naar Heidelberg gegaan. Heidelberg is een stad met een karakteristieke oude binnenstad. Met de trein ben je vanuit Stuttgart in ongeveer 40 minuten in Heidelberg. Ik ben rond 8 uur vanuit Stuttgart vertrokken en was dan ook rond kwart voor 9 op het Centraal Station van Heidelberg.



Voor het Centraal Station van Heidelberg staat een gebouwtje van de toeristische dienst van de gemeente Heidelberg. Hier kun je o.a. voor €15 een dagkaart voor het Openbaar Vervoer kopen. Met deze kaart heb je ook toegang tot het Slot van Heidelberg en de "Bergbahn" hier naar toe. (http://www.bergbahn-heidelberg.de)



Met behulp van de Bergbahn kom je op een soort platform uit, waarmee je een overzicht hebt over de stad Heidelberg. Helaas was het zeker in de ochtend erg regenachtig.



De Bergbahn bestaat uit een tweetal delen. Een modern eerste deel naar het platform toe en nog een tweede deel met een oudere Bergbahn. Hiervoor is een apart kaartje nodig. Het eerste deel heeft een lengte van ongeveer 500 meter, het tweede deel is iets langer dan 1 kilometer.



Normaal gesproken heb je vanaf boven een mooi uitzicht over Heidelberg en omgeving, maar vanwege het slechte weer en de bewolking was er nu weinig te zien.



Boven is er ook nog een klein museum waarin wat verteld wordt over de geschiedenis van de Bergbahn. Vanwege het slechte weer ben ik maar weer snel met de Bergbahn terug gegaan naar beneden.



Het Slot van Heidelberg was oorspronkelijk de plek waar de keurvorsten van Palts woonden. In de negenjarige oorlog werd dit slot verwoest en sindsdien is het een ruïne. Het paleis is vanuit de stad Heidelberg goed zichtbaar omdat het op een tachtig meter hoge verhoging staat.



Het regende nog steeds behoorlijk en daardoor was goed te zien dat veel van de bezoekers toeristen waren, die met bussen aangevoerd worden. Grote groepen mensen liepen namelijk met exact dezelfde paraplu's rond. Ik vind het altijd erg prettig om gewoon mijn eigen programma samen te stellen en daarbij die plekken te bezoeken die ik interessant vind en hier ook zo lang of zo kort te kunnen blijven als ik wil.



Het binnenplein van het slot is bewaard gebleven en ook toegankelijk. Als je hier staat, ziet het slot er nog behoorlijk netjes uit en kun je niet echt goed zien dat er eigenlijk van een ruïne sprake is.



In een gedeelte van het slot is het Duitse Apotheekmuseum gevestigd (http://www.deutsches-apotheken-museum.de/) Dit museum geeft een overzicht van de geschiedenis van de Duitse apotheken.



Er wordt gestart bij het allereerste begin toen apothekers nog hun eigen medicijnen maakten tot de huidige tijd waarin de medicijnen door grote bedrijven gemaakt worden en de apothekers ze eigenlijk alleen nog maar verkopen.



Zo is in het museum een complete Biedermeier apotheek te zien uit de 19de eeuw. De Biedermeier stijl was een vooral huiselijke stijl als reactie op de Empirestijl.



Op het plaatje hieronder is de materiaalkamer te zien van de stadsapotheek van Mosbach. Hierin werden allerlei kruiden en andere materialen bewaard, die nodig waren om toen medicijnen te maken.



In een later stadium werd het maken van medicijnen natuurlijk veel meer een machinaal proces waarbij ook allerlei chemische zaken kwamen kijken. De middelen van de apothekers werden toen natuurlijk heel anders, zoals hieronder te zien is.



In het slot van Heidelberg is tussen 1589 en 1591 een biervat met een inhoud van 127.000 liter aangelegd. Het biervat dat nu te zien is, is het vierde vat dat hier gebouwd is. Dit heeft een inhoud van rond de 220.000 liter en stamt uit 1751.



Zoals op de onderstaande foto, met uitzicht op Heidelberg te zien is, stond het slot voor een deel in de steigers om gerestaureerd te worden. Bij het slot bevindt zich ook een grote tuin. Omdat het nog steeds regende heb ik besloten deze tuin niet te bezoeken en terug te gaan naar het centrum van Heidelberg zelf.



De Kornmarkt is één van de pleinen in het oude gedeelte van Heidelberg. In de 13de eeuw stond op deze plek een ziekenhuis. Dit is al lang afgebroken, maar de stenen op het plein geven aan, waar dit gebouw destijds heeft gestaan.



De Heilige Geestkerk is een protestantse kerk, die zich bevindt aan de Markplatz. Het is de grootste kerk van de stad Heidelberg en gebouwd tussen 1398 en 1515.



Gedurende meer dan 200 jaar was de kerk door een muur in twee delen verdeeld. Eén deel voor de katholieken en één deel voor de protestanten. Vanaf 1936 is de kerk in zijn geheel protestants. In de kerk bevond zich de beroemde "Bibliotheca Palatina". Het grootste deel hiervan bevindt zich nu in het Vaticaan. Het restant in de bibliotheek van de universiteit van Heidelberg.



De "Alte Brücke" is een in 1788 gebouwde brug over de rivier de Neckar, die door Heidelberg gaat. Omdat er later nog een andere brug gebouwd is over deze rivier, heet de brug nu de "Alte Brücke".



Vanaf de brug was duidelijk te zien dat Heidelberg een populaire bestemming is voor busreizen. Allerlei bussen met toeristen reden af en aan.



Op verschillende plekken langs de brug staan beelden, waaronder een beeld van de bouwer van de brug "Karl Theodor". Toen de brug gebouwd werd, was hij onder andere de keurvorst van dit gebied.



Dit gedeelte van de stad heeft echt nog het oude karakter en hier zijn dan ook geen moderne gebouwen te vinden, die dit karakter te niet doen.



De "Karlzplatz" is een ander groot plein in Heidelberg. De plaats is in 1805 ontstaan toen een klooster van de Franciscanen is afgebroken. Midden op het plein staat een vijver uit 1978. Deze is op het plein weggezet nadat hier een ondergrondse parkeergarage is gebouwd.



In de middag was het weer gelukkig een stuk beter geworden en was het opgehouden met regenen. Hierdoor kon ik toen lekker op mijn gemak wat door het oude gedeelte van Heidelberg rondlopen zonder meteen helemaal nat te worden.



Een van de grotere musea in Heidelberg is het "Kurpfälzisches Museum" (http://www.museum-heidelberg.de). Fotograferen is hier niet toegestaan. Het museum heeft een uitgebreide collectie archeologische vondsten. Er werd bijvoorbeeld stil gestaan bij de opgegraven op de Karlzplatz in de jaren '70 toen hier de ondergrondse parkeergarage werd aangelegd. Er is een uitgebreide collectie van schilderijen te zien van de Middeleeuwen tot de tegenwoordige tijd. Ook aquarellen en tekeningen worden tentoongesteld. Veel ruimte is ingeruimd voor een uitgebreide geschiedenis van de stad Heidelberg vanaf de 12de eeuw. De textielcollectie van de fabrikant Max Berk is sinds 2002 een onderdeel van dit museum.



Als je in Heidelberg door de hoofdstraat komt, heb je eigenlijk het grootste deel van de oude stad gezien omdat de meeste bezienswaardigheden en plein aan of vlakbij deze straat liggen. Langs deze straat ligt ook de Providenzkirche. (http://www.providenzkirche.de) Een protestantse kerk, die gebouwd is rond 1660.



In vergelijking met de rijk versierde katholieke kerken zien deze protestante kerken er altijd vrij sober uit. In de kerk staat onder andere het oudste orgel uit Heidelberg dat behouden is gebleven.



Vlak in de buurt staat de Peterskirche. Dit is de kerk van de Universiteit van Heidelberg. Het is de oudste kerk van Heidelberg. De kerk is oorspronkelijk als katholieke kerk in de twaalfde eeuw gebouwd en is rond 1690 verwoest tijden de negenjarige oorlog.



Rond 2004-2005 is de kerk van binnen volledig gerenoveerd.



In deze buurt bevindt zich ook de Jezuïtenkerk. De kerk is gebouwd in de 18de eeuw en staat aan het Universiteitsplan samen met andere voormalige gebouwen van de Jezuïten.



Nadat de Jezuïten vertrokken waren is het een katholieke kerk geworden in het protestante Heidelberg.



Rond half 6 heb ik vervolgens wat gegeten in het centrum van Heidelberg. Vanwege het slechte weer was het overal erg rustig en dan ben je dus snel aan de beurt. Omdat ik pas rond een of negen terug zou gaan richting Stuttgart had ik nog een uur of drie de tijd om in Heidelberg door te brengen. In Heidelberg bevindt zich ook een herdenkingscentrum voor de omgekomen Sinti en Roma tijdens de Tweede Wereldoorlog. (http://www.sintiundroma.de/start.html) Op dinsdagen is dit altijd tot acht uur in de avond open. Dit is de enige plek in Duitsland waar volledig aandacht besteed wordt aan deze groep van vervolgden van de Tweede Wereldoorlog. Dit herdenkingscentrum is gratis te bezoeken en geeft een volledig overzicht van de positie van deze groep tijdens de Tweede Wereldoorlog. Er wordt ingegaan op de manier waarop Hitler de macht verovert heeft in Duitsland en hoe de vervolging van deze groep heeft plaatsgevonden. In het gebouw bevindt zich onder andere een eeuwig brandende vlam ter nagedachtenis aan de ongeveer 500.000 Sint en Roma die door de nazi's vermoord zijn.



Daarna was het tijd om weer terug te gaan naar het Centraal Station van Heidelberg om daar rond kwart over negen met de trein terug te gaan naar Stuttgart.



Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina

Reactie toevoegen

Filtered HTML

Plain text

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.