Reisverslag Stuttgart Zomer 2017 Deel 9

Tags: 

Donderdag 10 augustus 2017
Het Landesmuseum van Baden in Karlsruhe is zo omvangrijk, dat ik het verslag van mijn bezoek in drie delen heb opgesplitst. Hier het derde deel. In de 17de en 18de eeuw werd de kerkruimte vaak als een totaalkunstwerk gezien.



Het museum beschikt over een uitgebreide verzameling wapens uit Baden vanaf de 16de tot en met de 19de eeuw. De oudste wapens van deze verzameling komen van Karel de 2de, die ze bewaarde in de Carlsburcht in Durlach. Na de uitbreiding van Baden met nieuwe gebieden in 1803 worden veel wapens uit de verzamelingen van bisschoppen en bepaalde burchten ook onderdeel van deze verzameling, die hier nu te zien is.



Op de foto hieronder is de Turkse kamer te zien. Dit is een verzameling van objecten uit het Osmaanse Rijk, die in de 18de eeuw verzameld is door graaf Ludwig Wilhelm von Baden. Door onkunde kwamen ook voorwerpen, die helemaal niet uit het Osmaanse Rijk kwamen in deze verzameling terecht.



In de omgeving van het Zwarte Woud worden in de 19de eeuw al veel klokken gemaakt. In het eerste deel van deze eeuw gebeurde dat vooral bij de mensen thuis. De woning was naast een huis dus ook een werkplaats. Tussen 1800 en 1850 werden er in dit soort kleine werkplaatsen rond de 15 miljoen klokken gemaakt. Pas in de tweede helft van de 19de eeuw ontstond werden de werkzaamheden om klokken te maken meer verdeeld. Klokkenmakers hielden zich toen alleen nog maar bezig met het in elkaar zitten van de verschillende delen van een klok, die door toeleveranciers gemaakt werden.



De rijkste inwoners hadden in deze tijd een salon in hun huis. Dit was de ruimte waar gesprekken gevoerd werden over literatuur, kunst, politiek, wetenschap en muziek. Gewoond werd er in een andere ruimte. Kinderen kregen in deze tijd aparte slaapkamers en sliepen niet meer bij de ouders op de kamer zoals tot dan toe gebruikelijk was.



In 1822 opende Josef Rheinbold in Sinzheim een winkel met koloniale waren. Hierdoor ontstaan winkels waar mensen hun dagelijke boodschappen gingen doen. Door het ontstaan van de spoorwegen kan het assortiment in de winkel verder worden uitgebreid met producten uit de omgeving. Vanaf 1880 wordt ook een drogisterij onderdeel van deze winkel. Tot 1969 wordt de winkel als een familiebedrijf gerund. In dit museum is de winkel te zien met de inrichting zoals die er rond 1850 uit zag.



Hieronder is een overzicht van allerlei klokken uit het Zwarte Woud te zien. In de eerste helft van de 17de eeuw nam iemand die terug kwam naar het Zwarte Woud een klok mee als reisgeschenk. Vanaf dat moment is men zelf begonnen met het maken van klokken.



In het museum was ook een nagebouwd eerste klas voertuig te zien, dat gebruikt is toen in Baden de eerste spoorwegen gebouwd werden.



In de landelijke gebieden van Baden was thuiswerk heel gebruikelijk. Klokken, kunstbloemen, weven en het vlechten van stro, het gebeurde veel bij de mensen thuis. Er werd betaald volgens stukloon. Het loon was laag en het werk werd vooral gedaan door vrouwen en kinderen. Het was gebruikelijk dat er tot diep in de nacht gewerkt werd. Veel vrouwen werkten naast hun thuiswerk overdag nog in de fabriek.



Josef von Kopf was een van de bekendste kunstenaars in het Duitse keizerrijk. In 1874 liet groothertog Fredrich I voor de kunstenaar in Baden-Baden een atelier bouwen. De kunstenaar kreeg dit atelier onder de voorwaarde dat hij hier één keer per jaar in zou werken.



Het laatste deel van het museum gaat over de periode vanaf 1945. Hieronder zijn de restanten te zien van een Amerikaans vliegtuigbom die in maart 2002 gevonden is bij werkzaamheden aan een goederenstation in de stad Ulm.



Na de Tweede Wereldoorlog was er gebrek aan alles. Veel zaken waaraan een tekort was, werden gemaakt in provisorisch ingerichte werkplaatsen. Materiaal uit de oorlogsindustrie werd omgebouwd tot gewone gebruiksvoorwerpen. Aluminium werd gebruikt om bestek van te maken en kisten om munitie in te bewaren werden een transportmiddel .



Na 1945 ontstonden er in de voormalige gebieden van Baden en Württemberg drie zelfstandige deelstaten: "Württemberg-Baden", "Baden" en "Württemberg-Hohenzollern. In 1951 vond er referendum plaats waar door de bevolking besloten werd om de drie deelstaten te verenigen tot de nieuwe deelstaat "Baden-Württemberg"



Inmiddels was het al rond half 4 geworden. Het was mijn bedoeling om ook nog de tuin die bij het kasteel behoort te bezoeken, maar omdat het nog steeds regende kon ik dat helaas niet doen. Na nog wat gegeten te hebben ben ik dan ook teruggelopen naar het centrum van Karlsruhe.



Rond half 5 ben ik vanuit Karlsruhe weer naar Stuttgart gegaan. Omdat de snelle InterRegio trein op dit moment nog niet reed, ben ik met de S-Bahn vanuit Karlsruhe naar de plaats Vaihingen gegaan. Karlsruhe heeft niet alleen in de stad maar ook daarbuiten een uitgebreid S-Bahn netwerk.



Vanuit Karlsruhe kun je dus met slechts één keer overstappen behoorlijk dicht in de buurt van Stuttgart uitkomen. Opvallend was dat een van de rijtuigen uit de S-Bahn zelfs een restauratiewagen had. Zo te zien was deze echter al lange tijd niet meer in gebruik



Vanuit Vaihingen kunt je met de trein zonder overstappen in ongeveer 20 minuten naar Stuttgart reizen.



Vrijdag 11 augustus 2017
Op vrijdag de 11de ben ik met de trein weer teruggegaan naar Nederland. Rond 9 uur bleek dat de eerste trein vertraging had, waardoor ik een latere aansluiting zou missen. Bij het loket van de Deutsche Bahn kon ik mijn treinkaartje af laten stempelen zodat ik ook andere treinen kon nemen. Hierdoor kon ik met de snellere ICE-trein vanuit Stuttgart vertrekken. Dit scheelde ook nog eens een paar overstappen, waardoor ik vanwege de vertraging van de eerste trein zelfs twee uur eerder in Nederland aan kwam.



Reactie toevoegen

Filtered HTML

Plain text

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.