Reisverslag Boedapest-Zagreb 2018 Deel 7

Tags: 

Maandag 30 april 2018
Maandag was de derde dag dat ik in Hongarije was. Ik heb de vakantie deze keer in twee delen opgesplitst. Eerst een aantal dagen in Hongarije en daarna verder naar de Kroatische hoofdstad Zagreb. Omdat ik pas halverwege de middag met de trein richting Zagreb vertrok had ik in de ochtend nog voldoende tijd om in Boedapest wat te bezoeken.

Op de foto hieronder is het monument voor Imre Nagy te zien. Tijdens de Hongaarse revolutie was hij premier van Hongarije. Na de inval van de Sovjets werd hij afgezet en in 1958 doodgeschoten. In 1989 vond een herbegrafenis plaats. Sinds 1996 staat dit monument voor hem in Boedapest.



In de buurt van het monument van Imre Nagy bevindt zich het vrijheidsplein. Aan dit plein bevindt zich de Amerikaanse ambassade in Hongarije. Een van de monumenten op dit plein is het monument dat de bevrijding van Hongarije symboliseert van de bezetting van de nazi's in de tweede wereldoorlog.



Voor de Amerikaanse ambassade staat een monument van Harry Hill Bandholtz. Hij was een majoor-generaal in het Amerikaanse leger tijdens de eerste wereldoorlog en de vertegenwoordiger van de geallieerden in Hongarije in 1919. Het monument is in 1936 onthuld. In 1949 is het monument door de communistische regering verwijderd. Sinds juli 1989 staat het weer op de oorspronkelijke plek.



Op het plein is verder ook nog een beeld te zien van de Amerikaanse president Ronald Reagan.



Op maandag zijn in Boedapest de meeste musea gesloten. Het joodse museum van Boedapest met de bijbehorende synagoge is dan wel gewoon geopend, want die zijn standaard op zaterdag dicht. Er was hier een korte wachtrij, die veroorzaakt werd door beveiligers die iedereen controleerden die het museum binnen ging. Hierdoor duurde het ongeveer een kwartier voordat je binnen was.



De synagoge is tussen 1845 en 1859 gebouwd naar een ontwerp van Ludwig Förster. In totaal is er in de synagoge plaats voor een kleine 3000 personen. Beneden zijn de plaatsen voor de mannen en boven voor de vrouwen. De synagoge wordt druk bezocht en er worden dan ook continu rondleidingen gehouden in verschillende talen.



In de tweede wereldoorlog is de synagoge beschadigd door bombardementen. Na de oorlog heeft een herbouw plaatsgevonden, maar in de jaren negentig moest het geheel opnieuw gerenoveerd worden. De synagoge zoals die nu is, is op 5 september 1996 opnieuw ingewijd.



Achter in de synagoge hingen een aantal plaatjes ter nagedachtenis aan overledenen.



Naast de synagoge bevindt zich het Joods museum. Dit is gebouwd op de plaats waar het geboortehuis stond van Theodor Herzl. Hij wordt beschouwd als de vader van het moderne zionisme. Het museum bezit een uitgebreide collectie voorwerpen uit de Joodse geschiedenis en besteedt ook aandacht aan de Holocaust. Hieronder op de foto een Torah Finial uit de 18de eeuw.



Chanoeka is het joodse feest dat het opnieuw inwijden van de tweede joodse tempel in Jeruzalem in het jaar 164 voor Christus herdenkt. Op de volgende foto is een zogenaamde chanoekia te zien die 8 + 1 plaatsen voor kaarsjes heeft.



Bij joodse begrafenissen is het gebruikelijk dat iedereen op dezelfde manier begraven wordt, zodat er geen sprake is van verschillen. Het lichaam van de overledene wordt dan in een dodenhemd gewikkeld en in een eenvoudige houten mand gestopt. Op de onderstaande foto wordt een joodse begrafenis uitgebeeld .



In 1884 vond in het nationale museum van Hongarije een uitgebreide tentoonstelling van historische voorwerpen plaats waaronder 43 joodse voorwerpen. Dit was de eerste keer dat in een dergelijke tentoonstelling joodse voorwerpen aan bod komen. Op de foto hieronder is een bokaal te zien uit de collectie van het joodse museum van Obuda.



Hieronder een poster uit 1913 van de film "het leven van de Joden in het heilige land". De film is opgenomen in Palestina en voor het eerste getoond op het 11de zionistische congres in augustus 1913 in Wenen. In 1997 is het originele kopie van de film weer teruggevonden in Boedapest.



Een dubbele stoel uit 1820 die gebruikt wordt bij de besnijdenis van joodse jongetjes als ze acht dagen oud zijn. De persoon die de besnijdenis uitvoert zit met het kind aan de linkerkant. De rechterkant van de stoel is bedoeld voor de profeet Eila.



Tijdens de Duitse bezetting van Hongarije in de tweede wereldoorlog gaven de ambassades van neutrale landen zogenaamde beschermingsbrieven uit voor joodse inwoners van Boedapest. Naast officiële documenten uit landen als Zweden, Zwitserland, het Vaticaan, San Salvador en Portugal werden ook veel documenten vervalst door het joodse verzet. Hieronder is de lijst te zien van de Zweedse ambassade. Op 447 pagina's staan de gegevens van bijna tienduizend personen waarvoor de ambassade beschermingsbrieven heeft afgegeven.



Hier nog een vitrinekast met allerlei voorwerpen die zonder enige toelichting weggezet zijn.



Naast de synagoge bevindt zich een herdenkingstuin. Nadat het joodse getto bevrijd was, zijn de lichamen van vele duizenden overledenen in deze tuin begraven. Sindsdien is het een herdenkingsplaats geworden voor deze overleden joden.



Een fototentoonstelling laat het veranderende joodse leven in Boedapest zien.



Van de mensen die in de tuin begraven zijn is in niet altijd bekend om wie het gaat. Wanneer dit wel het geval was, werden er vaak door de familie aparte gedenkstenen geplaatst. Uiteindelijk zijn deze stenen op een aparte plek op het binnenterrein van de synagoge geplaatst langs een wand.



Op het terrein van de synagoge bevindt zich ook een Holocaustherdenkingsboom. Deze boom moet een omgekeerde menora voorstellen en bestaat uit 4000 zilveren blaadjes met de namen van alle 600.000 in de Tweede Wereldoorlog vermoorde joden. Op de gedenksteen bij de boom staat de tekst "Wie één ziel redt, redt de hele wereld".



Vlak naast de joodse synagoge bevindt zich nog een ander museum, de "Shoah kelder". Dit maakt geen onderdeel uit van de synagoge. Voor 2000 Forint (ongeveer 7 euro) kun je hier naar binnen. Men beweert dat het hier gaat om een overgebleven nazi bunker uit de Tweede Wereldoorlog. Omdat ik nog wat tijd over had voordat de trein naar Zagreb vertrok ben ik hier maar even binnengelopen.



In feite is het gewoon een lange gang onder de grond met enkele kleine zijkamertjes. Het geheel doet erg amateuristisch en rommelig aan. Zoals je op de onderstaande foto kunt zien zijn er gewoon wat papiertjes tegen de muren aangeplakt.

Verderop in de kelder staan nog wat kunstachtige voorwerpen. Voor een prijs van omgerekend 7 euro is dit echt heel erg slecht. Het is dus geen aanrader om te gaan bezoeken.



Bij thuiskomst ben ik nog maar eens verder gaan zoeken naar dit museum. Op de website Tripadvisor is de gemiddelde waardering een 2,5. Grofweg de helft van de mensen geeft een 5 en de ander helft geeft een 1. Iets wat op zich al erg opmerkelijk is



Van de mensen die het cijfer 1 geven verwijzen een aantal naar een documentaire van de Israelische televisie waaruit blijkt dat het hier gewoon om een oplichter gaat en het helemaal geen originele nazi kelder is.



Gezien het amateuristische karakter van het geheel en de veel te hoge prijs, lijkt mij ook dat hier vooral een slim persoon iets verzonnen heeft om toeristen geld uit de zak te kloppen. Helemaal zeker weten, doe ik het niet, maar ik vind het wel heel waarschijnlijk.

Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina

Reactie toevoegen

Filtered HTML

Plain text

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.