Reisverslag Schwäbisch Hall – Karlsruhe Voorjaar 2019 Deel 2

Tags: 

Woensdag 6 maart 2019
Het oude deel van de stad Schwäbisch Hall ligt zoals op de volgende foto te zien is hoger dan het modernere deel van de stad dat later is bijgebouwd. Doordat de stad niet al te groot is, kun je gedurende de ochtend het hele historische gedeelte zien en ’s middags de musea van de stad bezoeken. Hierdoor is het een stad die je prima in een dag kunt bezoeken en waarbij je dan ook alles gezien hebt.



Hieronder is één van de huizen uit de Oberen Herrengasse te zien. De huizen in deze straat bestaan uit vijf tot zes verdiepingen en kelders van meerdere verdiepingen. Handel was vroeger een belangrijke inkomstenbron van de stad en hier werden vooral grote hoeveelheden wijn opgeslagen om weer doorverkocht te worden.



Schwäbisch Hall heeft sinds de 13de eeuw tot aan de tweede wereldoorlog een joodse gemeenschap gehad. In 1892 werd een huis gekocht in de Oberen Herrengasse 8. Deze zaal werd in 1893 ingewijd als gebedsruimte en voor de reguliere gebedsdiensten gebruikt. Tijdens een pogrom in 1938 werd de inventaris van de gebedszaal vernield.



Weer terug in de buurt van de markt van Schwäbisch Hall hieronder een foto van de Schuhbäckgässle. Dit is één van de verschillende steegjes die nog steeds in de stad te vinden zijn.





Het Hällisch-Fränkisches Museum is het grootste museum van de stad. Het museum laat de geschiedenis van de voormalige rijksstad Hall en haar omgeving zijn. Het museum is ontstaan in de 19de eeuw en is nu gevestigd in een zevental naast elkaar staande gebouwen.



Zoals alle musea in Duitsland is ook dit museum zeer systematisch ingericht en worden de verschillende tijdsperioden goed beschreven en toegelicht. Het museum beschikt over een grote hoeveelheid originele voorwerpen uit de geschiedenis.



Een voorbeeld hiervan is de onderstaande schietschijf van de plaatselijke schutterij. In verschillende musea in Duitsland kom je deze tegen. Deze schijf is uit het jaar 1792 en heeft als onderwerp de Franse revolutie. Het is een schildering tegen de revolutie. De nieuwe wet ligt op een soort altaar en de slachtoffers van de revolutie (de oude orde) ligt er vernield omheen.



Een ander mooi object in het museum is dit model van het panorama van de slag bij Murten 922 juni 1476). Het originele gebouw stond in Zürich en was 10 meter hoog. Het schilderij in het panorama had een lengte van 100 meter. Het publiek moest eerst door een lange donkere gang om het daadwerkelijke panorama te kunnen zien.



Een overblijfsel van de vroegere Joodse gemeenschap in Schwäbisch Hall is de loofhut bestaande uit sparrenhout. Het vermoeden is dat deze zich op de zolder van een gebouw bestond, zodat als de bovenkant opgemaakt werd, er vrij uitzicht op de hemel was.



Het volgende voorwerp is een model van een oorlogsschip uit de Eerste Wereldoorlog. Dit soort modellen werden zelf gemaakt en door de kinderen als speelgoed gebruikt.



Hier nog een foto van een schietschijf maar nu uit 1934. Deze schijf laat de 1 mei viering van dat jaar zien. 1 mei is traditioneel de dag waarop socialistische partijen en vakbonden in Duitsland grote demonstraties houden. De nazi’s hebben na de machtsovername van 1 mei een officiële feestdag gemaakt.



Een van de organisaties van de nazi’s was het “Winterhilfswerk”. Deze organisatie verzamelde giften onder de bevolking voor Duitsers die het economisch slecht hadden. Men ging langs de deuren om geld op te halen. Hierbij werden dan allerlei figuurtjes verkocht die de mensen konden verzamelen en die bedoeld waren om ze te stimuleren om vooral gul te geven.



Hieronder weer een voorbeeld van speelgoed uit de tijd van het Duitse Rijk. Het gaat hier om een huisje van de SA met de bijbehorende figuren in uniform.



Wat ik zelf een van de topstukken van het museum vond, is het binneninterieur van de joodse gebedsruimte van Unterlimpurg. Dit is een dorp dat onderdeel is van Schwäbisch Hall. Deze ruimte is tot de bouw van een synagoge in Steinbach in 1809 in gebruik geweest.



Een voorbeeld van bedrijvigheid is de pottenbakkerij van de familie Heckmann. Deze is ontstaan in 1896 in de Gelbinger Gasse en bestaat nu nog steeds. Een aantal door dit bedrijf gemaakte potten is te zien in het museum.



Een voorwerp uit de moderne geschiedenis is de onderstaande deur van het jeugdcentrum Alpha 60. Dit is in 1966 opgericht en is vernoemd naar de film “Lemmy Caution gegen Alpha 60” van Jean-Luc Godard. Tegenwoordig bestaat het nog steeds als een sociaal cultureel centrum dat volledig zelfstandig in stand gehouden wordt.



In Hessental, een plaats vlak in de buurt van Schwäbisch Hall heeft zich tussen 1945 en 1993 een grote basis van het Amerikaanse leger bevonden. In totaal werkten en leefden hier rond de 20000 militairen met hun families. Na het vertrek is het gebied opnieuw ontwikkeld en een deel is gebruikt voor het vergroten van de luchthaven.



Omdat Schwäbisch Hall ver van de zee ligt, is tot in de negentiende eeuw zout gewonnen uit bronnen in de omgeving van de stad. Een van de bronnen schijnt al sinds 280 voor Christus gebruikt te zijn voor het winnen van zout.



Bij werkzaamheden bij de Hafenmarkt werden in 1939 de resten van een Keltische productieplaats van zout gevonden. Het geheel bestond uit meerdere bakken waarin het zout geconcentreerd werd en ook een drietal ovens. Vijf van de bakken zijn in de tweede wereldoorlog verloren gegaan.



Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina

Reactie toevoegen

Filtered HTML

Plain text

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.