Reisverslag München 2019 deel 7

Tags: 

Dinsdag 7 mei 2019
Zoals in het vorige deel van dit reisverslag te lezen was, heb ik in de ochtend het buitenterrein bezocht van het voormalige concentratiekamp Dachau. In de gebouwen binnen is ook nog een uitgebreide tentoonstelling te zien over de geschiedenis van het kamp. De laatste foto van het terrein buiten laat het herdenkingsmonument zien. De kransen die er liggen waren ter nagedachtenis aan de bevrijding van het kamp op 29 april 1945.





De tentoonstelling start met het laten zien hoe de gevangenen binnenkwamen in het kamp. Op de volgende foto is het persoonsdocument van een van de gevangenen (Emile Polydoor Burm uit België) te zien. In mei 1943 is hij binnengekomen in Dachau om vervolgens in 1944 verder gestuurd te worden naar het concentratiekamp Neuengamme.



Hierna laat de tentoonstelling zien wat voor soort gevangenen in Dachau opgesloten werden. Aanvankelijk waren dit vooral tegenstanders van het regime, maar vanaf 1936 werden ook steeds meer Joden en andere gevangenen naar dit kamp gebracht. In de zaal op de volgende foto werd op de verschillende groepen gevangenen ingegaan en werd ook ingegaan op het lot van individuele personen.



Vanaf april 1933 was de SS verantwoordelijk voor het kamp. Vooral sinds 1936 werden de omstandigheden in het kamp snel slechter en nam het aantal mishandelingen van gevangenen door SS-ers toe. De gevangenen werden vooral gebruikt als gedwongen arbeidskrachten. Tussen 1933 en 1939 kwamen ongeveer 35.000 mensen als gevangene het kamp binnen, waarvan de meeste uiteindelijk weer vrijgelaten werden. De foto hieronder laat een kast zien waarin de gevangenen hun persoonlijke spullen konden opbergen.



De ruimte waarin de gevangenen in bad konden gaan is op de volgende foto te zien.



Nadat in 1939 Duitsland de Tweede Wereldoorlog begonnen was, verslechterden de omstandigheden in het kamp zich verder. Ook gevangenen uit landen zoals Polen en krijgsgevangenen uit de Sovjet-Unie werden nu naar het kamp gebracht. Met behulp van allerlei panelen werd uitgebreid ingegaan op deze tijd in het kamp. Een voorbeeld van een groep gevangen zijn bijvoorbeeld de mensen die namens de Internationale Brigades in de Spaanse burgeroorlog van 1936 tot 1939 gevochten hebben tegen de troepen van generaal Franco. Nadat Franco gewonnen had vluchten deze mensen naar Frankrijk. Nadat Duitsland, Frankrijk bezet had, werden deze mensen uitgeleverd aan de Duitsers en naar Dachau gebracht.



Nadat de leefomstandigheden in het kamp in 1942 verder verslechterden, werd het steeds moeilijker om de gevangenen als dwangarbeiders in de oorlogsindustrie in te zetten. Hierdoor werden de omstandigheden vanaf 1943 weer verbeterd. Door deportaties uit bezette landen steeg het aantal gevangenen eind 1944 tot meer dan 60.000. Op de volgende foto is een maquette van het kamp te zien.



De onderstaande foto laat een stuk porselein zien uit een porselein fabriek van de SS uit München. Ernaast ligt de catalogus van dit “bedrijf”. Vanaf 1940 werkten gevangenen uit Dachau in deze fabriek.



Hieronder een tweetal voorwerpen uit Dachau. Links een voetbalbokaal voor de winnaar van het voetbaltoernooi in het kamp in 1944. Rechts een tabaksdoos en aansteker die in het kamp gebruikt zijn.



Tot 1942 kwam het merendeel van de gevangenen uit Duitsland, Polen en Tsjechië. Vanaf de zomer van 1942 kwamen steeds meer gevangen uit de Sovjet-Unie naar het kamp en later ook uit landen zoals Joegoslavië, Frankrijk, Nederland, België en Italië. Na de landing van de geallieerden in Normandië werden allerlei kampen ontruimd en werden de gevangenen naar Dachau gebracht. Een deel van de tentoonstelling gaat over de verschillende soorten gevangenen in deze periode.



Gedurende de oorlog werd de afhankelijkheid van gevangen als dwangarbeiders in de industrie steeds groter. Bij allerlei bedrijven werden er toen een soort dependances van Dachau opgericht, waarvoor Dachau als een soort verzamelkamp functioneerde. Gevangenen die in het laatste oorlogsjaar in Dachau kwamen, werden veelal als dwangarbeiders bij deze bedrijven ingezet. De volgende plattegrond laat zien waar deze dependances zich bevonden. Verschillende van dit soort buitenkampen worden in de tentoonstelling besproken.



Vanaf 1941 voerde de SS in Dachau ook allerlei medische experimenten uit op gevangenen en vonden er steeds meer executies plaats van verzetsmensen en politieke tegenstanders. Vlak voor het einde van de oorlog en de bevrijding van het kamp brak er een grote typhus-epidemie uit die aan 15.000 gevangen het leven heeft gekost. Uiteindelijk werd Dachau op 29 april 1945 .



Het laatste deel van de tentoonstelling gaat over de functie van het kamp na 1945. Na de oorlog werden hier rond de 25.000 voormalige nazi’s opgesloten door het Amerikaanse leger. Nadat de Amerikanen in september 1948 uit het kamp vertrokken werd het gebruikt als opvanglocatie voor vluchtelingen. Dit was noodzakelijk vanwege de grote woningnood. Pas in 1964/1965 werden de laatste vluchtelingen ondergebracht in normale huizen en kon van de plaats een herdenkingscentrum gemaakt worden.



Aan het einde van de tentoonstelling bevindt zich de eerdergenoemde originele poort van het kamp. Ook is hier nog een herdenkingsruimte waar allerlei tegels aan de muur hangen ter nagedachtenis aan bepaalde gevangenen. Doordat alles zeer goed gedocumenteerd was, was het al ver in de middag voordat ik alles hier gezien had. Er was dan ook geen tijd meer om nog een ander museum in Dachau te bezoeken, dus dat is iets voor een andere vakantie in deze omgeving.



Vervolgens ben ik dan ook rustig te voet vanuit de plek van het herdenkingscentrum teruggelopen richting het station van Dachau. In het centrum staat bijvoorbeeld de Sint Jacobskerk uit de 16de eeuw.



De volgende foto laat de watertoren van Dachau zien. Vam 1910 tot 1969 werd vanuit deze toren Dachau voorzien van water. Hierna is de toren verwaarloosd om in de jaren ’90 van de vorige eeuw geheel gerestaureerd te worden. Tegenwoordig is het een plaats waar tentoonstellingen, lezingen en concerten gehouden worden.



In dit deel van Dachau bevindt zich ook het slot van de stad. Dit gebouw uit de 16de eeuw is lang de zomerresidentie van de familie Wittelsbach geweest, een familie van de Duitse adel. Bij het slot hoort ook een tuin die vrij toegankelijk is.



Hierna was het tijd om verder te lopen naar het station van Dachau om daar weer met de S-Bahn terug te gaan naar München.



Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina

Reactie toevoegen

Filtered HTML

Plain text

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.