Reisverslag München 2019 deel 10

Tags: 

Woensdag 8 mei 2019
Dit is het derde en laatste deel van het verslag over het nationale museum van Beieren in München. Een zeer omvangrijk museum zoals uit de eerdere twee verslagen al is gebleken. Ook in dit museum kon de gebruikelijke verzameling porselein niet ontbreken. Bij de vele koningshuizen die Duitsland gehad heeft, was het heel gebruikelijk om flinke verzameling porselein te bezitten. Op de eerste foto is een porseleinen vaatje te zien dat gebruikt werd om likeur in te bewaren, die vaak bij het drinken van koffie gebruikt werd.



De volgende foto laat een aantal paartjes van porselein zien. Dit soort beeldjes werden vaak gebruikt om ruimtes aan te kleden door ze op kasten en haarden weg te zetten. De beeldjes laten gezien hun kleding en accessoires ook zien op welke manier de mensen aan het hof leefden.



Hieronder weer eens een overzichtsfoto van de zaal waar al het porselein te zien was.



In een aparte ruimte van het museum zijn de wanden volledig bedekt met doeken van zijden die beschilderd zijn. Deze doeken komen uit het paleis van de familie Tattenbach in München. Josep Ferdinand von Rheinstein-Tattenbach was in verschillende functies werkzaam aan het hof van de keurvorst.



En het was nog niet over met het porselein in dit museum. Hieronder een kunstwerk waarvan de vier personen aan de onderkant de vier delen van de aarde moeten uitbeelden. De kunstenaar heeft zich hierbij duidelijk laten inspireren door de fontein van Bernini op het Piazza Navona in Rome, die ook de vier delen van de aarde uitbeeld aan de hand van een viertal rivieren.



Op de volgende foto is een tafelservies te zien met afbeeldingen van vogels. Het servies bestaat uit 236 delen en is door Koning Lodewijk XV van Frankrijk in 1760 geschonken aan de keurvorst Karl Theodor. Lodewijk XV deed dit vanwege de neutrale houding van de keurvorst in de zevenjarige oorlog.



De onderstaande houten panelen komen uit het kasteel Fantaisie in Bayreuth. Dit was het zomerkasteel van hertogin Elisabeth Friederike Sophie von Württemberg. Op de panelen zich landschappen te zien. Het geheel is gemaakt door Johann Friedrich Spindler. Door hem zijn meer van dit soort panelen en ook meubels gemaakt. Nadat het geheel in 1937 verkocht is aan de Verenigde Staten is het in 1961 weer teruggekomen naar Duitsland en staat sindsdien in dit museum.



Een aparte ruimte is ingericht met luxe meubels van Abraham en David Roentgen. Beide broers waren lid van de Evangelische Broedergemeente, een strenge protestantse geloofsgemeenschap, die veel goede handwerklieden heeft afgeleverd. De beide broers hadden een werkplaats in Neuwied am Rhein. In 1780 werd er een werkplaats geopend in Parijs en tussen 1783 en 1789 hebben ze meubels kunnen leveren aan de Russische tsarenfamilie.



Een volgende ruimte stond vol met allerlei glaswerk uit de 17de eeuw. Vanaf 1625 was Nürnberg de centrale stad waar veel van dit soort voorwerpen gemaakt werden. Tegen het eind van de 17de eeuw verplaatste deze industrie zich richting Bohemen en Sleeswijk. Net zoals bij het porselein geldt ook hier weer dat dit soort glaswerk vooral door koningshuizen en rijke families aangekocht werd.



De tafel op de onderstaande foto staat vol met zilverwerk. De tafel is ingericht op de manier waarop dat ook in Frankrijk gebeurde bij het koningshuis. Hierbij worden in meerdere gangen telkens allerlei verschillende gerechten tegelijk geserveerd. De verzameling die hier te zien is, is het meest volledige servies van zilver zoals dat vanuit de 18de eeuw bewaard is gebleven. De tafel is nu gedekt voor de eerste gang.



Hieronder een overzicht van allerlei spellen uit de 15de eeuw. Destijds was schaken het belangrijkste spel. Vanuit Italië kwamen in de loop van de 14de eeuw allerlei soorten kaartspelen. Dobbelen werd als een gokspel gezien en dus als minder dan andere soorten spellen.



De volgende foto laat een aantal muziekinstrumenten uit de 17de eeuw zien.



Jagen was lange tijd vooral iets wat gedaan werd door de adel. Er werd ook een onderscheid gemaakt in dieren die door de hoge adel en de lagere adel geschoten mochten worden. Zo waren herten en wilde dieren voor de hoge adel. De wapens die in het museum te zien zijn, komen vooral uit de verzameling van de al eerder genoemde familie Wittelsbach.






Een van de eerste beelden die ik in het park tegenkwam was van Benjamin Thompson graaf van Rumford. Hij is geboren in de Amerikaanse staat Massachusetts. Vanwege zijn sympathie voor Engeland is hij na de onafhankelijkheid van de Verenigde Staten naar Europa. In 1784 trad hij in dienst van de keurvorst van Beieren en was ook enige tijd minister. Hij is gestart met het aanleggen van de Engelse tuin in München.



De enkele foto’s uit de Engelse tuin zijn natuurlijk maar een klein deel van wat hier allemaal te zien is. Het gebied is zo groot dat je hier best een volledige dag kunt rondlopen. Op de volgende foto is een Monopteros te zien. Dat is een rond gebouw met een dak in de vorm van een koepel en een ring van zuilen. Dit soort tempels uit de tijd van de oude Grieken en Romeinen zijn vaker terug te vinden in Engelse en Franse siertuinen en parken.



Het gebouwtje zelf staat op een heuvel die een goed overzicht geeft over dit deel van het park Op de foto’s is te zien dat het ook deze dag niet erg goed weer was. Opnieuw flinke bewolking en soms zelfs een klein beetje regen. Ook de temperatuur was voor deze periode van het jaar behoorlijk fris.



Wanneer je het park uitloopt aan de zuidelijke kant, kom je in een ander klein parkje terecht. Dit is de zogenaamde hoftuin. Hierin staat onder andere een herdenkingsmonument voor de soldaten uit München die tijdens de eerste wereldoorlog overleden zijn. Het monument is in 1924 in aanwezigheid van de zoon van de laatste koning van Beieren ingewijd.



Het monument is van verschillende kanten open. Door deze openingen kun je via een klein trapje beneden in het monument komen waar een beeld is te zien van een liggende dode soldaat. Na de tweede wereldoorlog is binnen in het monument een tekst aangebracht om ook de mensen die tijdens deze oorlog gesneuveld, vermist of slachtoffer zijn geworden van de bombardementen op München te herdenken.



In dit kleine park bevinden zich verschillende fonteinen en waterpartijen. Deze worden van water voorzien door een pompgemaal. Voor 1900 voorzag het pompgemaal ook een deel van de stad van München van water maar dat was toen door de aanleg van waterleidingen niet meer nodig.



Tijdens mijn laatste avond van mijn vakantie in München heb ik ter afsluiting nog de film “A Man of Integrity” gezien. Hier de beschrijving van deze film zoals die te vinden is op de website van het Internationale Film Festival Rotterdam:

De fatsoenlijke familieman Reza ondergaat een serie Bijbelse tegenslagen waardoor hij zijn geld, auto en bron van inkomsten verliest. In zijn zesde speelfilm laat de Iraanse filmmaker Mohammad Rasoulof zien hoe moeilijk het is om dan integer te blijven. Hoe vaar je op een moreel kompas als de gehele samenleving je naar beneden trekt?

"In dit land word je onderdrukt of ben je de onderdrukker", zo leert Reza. Rasoulof laat zien hoe een man die zijn leven lang aan de goede kant van de wet heeft gestaan, geleidelijk aan genoodzaakt wordt die te breken. Via Reza sijpelen ook autobiografische elementen in de film: net als veel van zijn collega’s maakt Rasoulof zijn films clandestien, omdat de Iraanse overheid hem een filmverbod heeft opgelegd. Met deze film, die in Cannes de Un Certain Regard-competitie won, schetst hij een treurigstemmend beeld van corruptie en onderdrukking in Iran. Ondertussen is A Man of Integrity in dat land nog altijd niet te zien.
Het bijzondere is dat de film die in Iran verboden is, volledig in het geheim in dit land is opgenomen. Dat alles in het geheim heeft moeten gebeuren is iets dat je niet merkt als je de film zelf ziet. Deze film is zeker een aanrader om een keer te gaan zien. Op donderdag 9 mei ben ik vroeg in de ochtend weer met de trein vertrokken naar Nederland.



Reactie toevoegen

Filtered HTML

Plain text

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.