Tags
Woensdag 8 juni 2022
Szombathely is een stad die in het westen van Hongarije ligt. Twee keer per dag vertrekt er vanuit Graz een rechtstreekse trein richting deze stad. In de ochtend is dat een intercity trein die om 5 uur vertrekt vanuit de Sloveense hoofdstad Ljubljana en rond half 9 aankomt in Graz. Vanuit Graz rijdt de trein dan verder richting Hongarije om iets voor 11 uur aan te komen in Szombathely en vervolgens door te rijden naar de Hongaarse hoofdstad Budapest.
De trein is officieel een intercity trein maar stopt in de ongeveer 2 uur en 15 minuten dat de reis duurt maar liefst op 16 verschillende stations. Er wordt gereden met materiaal van de Hongaarse spoorwegen. Door de vele stations waarop gestopt wordt, heb je het idee dat je in een soort stoptrein zit. De reis ging deze ochtend vrij voorspoedig en de trein kwam met een kleine vertraging rond 11 uur aan op het station van Szombathely.
Szombathely beschikt over een keurig net opgeknapt station uit het jaar 1865. Het spoortraject vanaf de Oostenrijkse grens tot Szombathely wordt sinds eind 2006 geëxploiteerd door de GySev/Raaberbahn. Dit is een spoorwegmaatschappij die feitelijk nog een overblijfsel is van de vroegere Oostenrijks-Hongaarse dubbelmonarchie. Dit bedrijf is in 1875 gesticht en tegenwoordig voor 2/3 in handen van de Hongaarse staat en voor 1/3 in handen van de Republiek Oostenrijk.
Ook tijdens de Koude Oorlog is dit bedrijf blijven bestaan. De Hongaarse eigenaren werden onteigend en dit deel van de aandelen kwam in bezit van de Hongaarse overheid. Het bedrijf is echter altijd als BV blijven bestaan omdat het anders de rechten op het uitvoeren van treinverkeer in een deel van Oostenrijk zou verliezen.
Vanaf het station ben ik vervolgens richting het centrum van Szombathely gelopen. Het is een stad met een kleine 80.000 inwoners. De toeristische attracties bevonden zich hier gelukkig allemaal op loopafstand van elkaar. In dit soort kleinere plaatsen is zeker in Oost-Europa het openbaar vervoer erg beperkt. Dat alles op een vrij korte afstand van elkaar ligt is dan ook erg fijn.
Op weg naar het centrum van de stad kom je dan langs de Sint Maartenskerk. Volgens de overleveringen stond op deze plek in het jaar 829 al een grafkapel. Later kwam er een houten kerk te staan en in de vijftiende eeuw werd de kerk in gotische stijl herbouwd. In de 17de eeuw begonnen monniken met het bouwen van een klooster en een reconstructie van de kerk. Dit leidde tot het instorten van het gebouw en de bouw van een barokke kerk tussen 1668 en 1672.
De kerk die vrij dicht in de buurt van het spoorwegstation ligt, is de Tweede Wereldoorlog vrij goed doorgekomen. De kerk is weliswaar licht beschadigd geraakt en vervolgens in de jaren ’50 gerestaureerd. De gemeenschap van Dominicaanse monniken die hier woonde is in 1950 door de communistische overheid ontbonden.
In het jaar 2015 is de kerk voor de laatste keer volledig gerenoveerd. Van de kerk was helaas alleen het voorportaal open. De kerk zelf wordt afgeschermd door een glazen wand waardoor deze wel zichtbaar is, maar je er helaas niet in kunt.
Naast de kerk bevindt zich een van de oudste kerkhoven van Europa. Het kerkhof is vanaf de 1ste eeuw na Christus tot 1962 onafgebroken gebruikt voor het begraven van mensen. Het kerkhof is ook vernoemd naar de heilige Sint Maarten. Zoals op de onderstaande twee foto’s te zien is, zijn veel graven van het kerkhof in een slechte conditie. Het ziet er allemaal niet erg onderhouden uit.
Het kerkhof raakte vanaf 1962 in verval. In 1987 werd er een initiatief gestart om een herdenkingspark te realiseren op het terrein van het kerkhof, maar dit plan is nooit gerealiseerd. Wel lieten mensen hun overleden familieleden opgraven om ze op het nieuwe kerkhof van de stad opnieuw te begraven.
Szombathely is nog echt een stad zoals je die in Oost-Europa ziet. Verder lopend naar het centrum is er bij een kruispunt een onderdoorgang voor voetgangers. De volgende foto laat dat zien. Het is niet een eenvoudige tunnel maar een heel ondergronds gebied waar vroeger ook winkels hebben gezeten zoals nog op de opschriften bij de lege ruimtes te zien is. Het geheel ziet er nu verwaarloosd en slecht onderhouden uit.
Bij de uitgang van deze onderdoorgang voor voetgangers staat een beeld uit 1985 dat gemaakt is door een Russische kunstenaar. Het beeld is in dat jaar door de Russische stad Joskar-Ola aan Szombathely geschonken.
Weer iets verderop kom je uit bij het park dat naast het Savaria Museum ligt. Szombathely is een stad die in het jaar 45 na Christus gesticht is door de Romeinen en toen de naam Savaria had. Het is hiermee de oudste stad van Hongarije. Tussen 441 en 445 is de stad bezet geweest door de Hunnen om in het jaar 456 verwoest te worden door een aardbeving.
Het Savaria Museum komt in een later deel van dit reisverslag terug. Gedurende de Middeleeuwen is de stad continu bewoond en werden nieuwe gebouwen gemaakt met behulp van de restanten van de overgebleven Romeinse gebouwen. Na de invasie van de Mongolen in Hongarije rond 1241/1242 werd de stad opnieuw verwoest.
Een bijzonder gebouw is het “Hotel Savaria” dat op de volgende foto te zien is. Oorspronkelijk was dit een hotel, maar het art-nouveaugebouw staat al sinds 2005 leeg. Hoewel het pand de monumentenstatus heeft, is het steeds verder in verval geraakt en de afgelopen tijd al verschillende keren van eigenaar veranderd.
Vanaf het gebouw van dit voormalige hotel ben je dan lopend vrij snel op het centrale plein van de stad Szombathely. In tegenstelling tot sommige andere delen van het centrum is dit een keurig onderhouden en ingericht plein.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Szombathely is een stad die in het westen van Hongarije ligt. Twee keer per dag vertrekt er vanuit Graz een rechtstreekse trein richting deze stad. In de ochtend is dat een intercity trein die om 5 uur vertrekt vanuit de Sloveense hoofdstad Ljubljana en rond half 9 aankomt in Graz. Vanuit Graz rijdt de trein dan verder richting Hongarije om iets voor 11 uur aan te komen in Szombathely en vervolgens door te rijden naar de Hongaarse hoofdstad Budapest.
De trein is officieel een intercity trein maar stopt in de ongeveer 2 uur en 15 minuten dat de reis duurt maar liefst op 16 verschillende stations. Er wordt gereden met materiaal van de Hongaarse spoorwegen. Door de vele stations waarop gestopt wordt, heb je het idee dat je in een soort stoptrein zit. De reis ging deze ochtend vrij voorspoedig en de trein kwam met een kleine vertraging rond 11 uur aan op het station van Szombathely.
Szombathely beschikt over een keurig net opgeknapt station uit het jaar 1865. Het spoortraject vanaf de Oostenrijkse grens tot Szombathely wordt sinds eind 2006 geëxploiteerd door de GySev/Raaberbahn. Dit is een spoorwegmaatschappij die feitelijk nog een overblijfsel is van de vroegere Oostenrijks-Hongaarse dubbelmonarchie. Dit bedrijf is in 1875 gesticht en tegenwoordig voor 2/3 in handen van de Hongaarse staat en voor 1/3 in handen van de Republiek Oostenrijk.
Ook tijdens de Koude Oorlog is dit bedrijf blijven bestaan. De Hongaarse eigenaren werden onteigend en dit deel van de aandelen kwam in bezit van de Hongaarse overheid. Het bedrijf is echter altijd als BV blijven bestaan omdat het anders de rechten op het uitvoeren van treinverkeer in een deel van Oostenrijk zou verliezen.
Vanaf het station ben ik vervolgens richting het centrum van Szombathely gelopen. Het is een stad met een kleine 80.000 inwoners. De toeristische attracties bevonden zich hier gelukkig allemaal op loopafstand van elkaar. In dit soort kleinere plaatsen is zeker in Oost-Europa het openbaar vervoer erg beperkt. Dat alles op een vrij korte afstand van elkaar ligt is dan ook erg fijn.
Op weg naar het centrum van de stad kom je dan langs de Sint Maartenskerk. Volgens de overleveringen stond op deze plek in het jaar 829 al een grafkapel. Later kwam er een houten kerk te staan en in de vijftiende eeuw werd de kerk in gotische stijl herbouwd. In de 17de eeuw begonnen monniken met het bouwen van een klooster en een reconstructie van de kerk. Dit leidde tot het instorten van het gebouw en de bouw van een barokke kerk tussen 1668 en 1672.
De kerk die vrij dicht in de buurt van het spoorwegstation ligt, is de Tweede Wereldoorlog vrij goed doorgekomen. De kerk is weliswaar licht beschadigd geraakt en vervolgens in de jaren ’50 gerestaureerd. De gemeenschap van Dominicaanse monniken die hier woonde is in 1950 door de communistische overheid ontbonden.
In het jaar 2015 is de kerk voor de laatste keer volledig gerenoveerd. Van de kerk was helaas alleen het voorportaal open. De kerk zelf wordt afgeschermd door een glazen wand waardoor deze wel zichtbaar is, maar je er helaas niet in kunt.
Naast de kerk bevindt zich een van de oudste kerkhoven van Europa. Het kerkhof is vanaf de 1ste eeuw na Christus tot 1962 onafgebroken gebruikt voor het begraven van mensen. Het kerkhof is ook vernoemd naar de heilige Sint Maarten. Zoals op de onderstaande twee foto’s te zien is, zijn veel graven van het kerkhof in een slechte conditie. Het ziet er allemaal niet erg onderhouden uit.
Het kerkhof raakte vanaf 1962 in verval. In 1987 werd er een initiatief gestart om een herdenkingspark te realiseren op het terrein van het kerkhof, maar dit plan is nooit gerealiseerd. Wel lieten mensen hun overleden familieleden opgraven om ze op het nieuwe kerkhof van de stad opnieuw te begraven.
Szombathely is nog echt een stad zoals je die in Oost-Europa ziet. Verder lopend naar het centrum is er bij een kruispunt een onderdoorgang voor voetgangers. De volgende foto laat dat zien. Het is niet een eenvoudige tunnel maar een heel ondergronds gebied waar vroeger ook winkels hebben gezeten zoals nog op de opschriften bij de lege ruimtes te zien is. Het geheel ziet er nu verwaarloosd en slecht onderhouden uit.
Bij de uitgang van deze onderdoorgang voor voetgangers staat een beeld uit 1985 dat gemaakt is door een Russische kunstenaar. Het beeld is in dat jaar door de Russische stad Joskar-Ola aan Szombathely geschonken.
Weer iets verderop kom je uit bij het park dat naast het Savaria Museum ligt. Szombathely is een stad die in het jaar 45 na Christus gesticht is door de Romeinen en toen de naam Savaria had. Het is hiermee de oudste stad van Hongarije. Tussen 441 en 445 is de stad bezet geweest door de Hunnen om in het jaar 456 verwoest te worden door een aardbeving.
Het Savaria Museum komt in een later deel van dit reisverslag terug. Gedurende de Middeleeuwen is de stad continu bewoond en werden nieuwe gebouwen gemaakt met behulp van de restanten van de overgebleven Romeinse gebouwen. Na de invasie van de Mongolen in Hongarije rond 1241/1242 werd de stad opnieuw verwoest.
Een bijzonder gebouw is het “Hotel Savaria” dat op de volgende foto te zien is. Oorspronkelijk was dit een hotel, maar het art-nouveaugebouw staat al sinds 2005 leeg. Hoewel het pand de monumentenstatus heeft, is het steeds verder in verval geraakt en de afgelopen tijd al verschillende keren van eigenaar veranderd.
Vanaf het gebouw van dit voormalige hotel ben je dan lopend vrij snel op het centrale plein van de stad Szombathely. In tegenstelling tot sommige andere delen van het centrum is dit een keurig onderhouden en ingericht plein.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen