Reisverslag Polen 2025 Deel 27

Maandag 28 april 2025

In dit deel van het reisverslag laat ik de laatste foto’s zie die op op maandag 28 april heb gemaakt tijdens mijn bezoek aan het voormalige concentratiekamp Auschwitz in de gelijknamige plaats met de Poolse naam Oswiecim. Het terrein van Auschwitz II is veel uitgebreider en groter dan dat van Auschwitz I. De rondleiding ging maar over een gedeelte van het terrein maar geeft toch een goede indruk van de gang van zaken in dit concentratiekamp.



Dit deel wordt vooral gekenmerkt door de eindeloze rijen barakken. Op de volgende foto zijn de barakken te zien waarin vrouwelijke gevangenen (zowel Joden als niet-Joden) werden opgesloten. In een aantal van deze barakken voerde de beruchte nazi arts Jozef Mengele zijn medische experimenten uit.



Ergens op een grasveld staat wat verlaten een monument met tekst in het Frans en Pools. Uit de tekst valt op te maken dat dit een monument is ter nagedachtenis van Franse burgers die in Auschwitz vermoord zijn.



Tijdens de rondleiding werd ook een van deze barakken bezocht om zo een indruk te krijgen van de wijze waarop de mensen hier gevangen werden gehouden.







De laatste foto uit Auschwitz II is een foto van de barak waar door SS artsen en verpleegsters moeders en hun pas geboren kinderen vermoord werden.



Hierna was de rondleiding afgelopen en was er nog de mogelijkheid om op eigen gelegenheid over het terrein van Auschwitz II te lopen. Op enige afstand van Auschwitz II ligt de Judenrampe. Dit was een plek die tussen beide kampen inligt en waar de goederenwagons vol met Joden aankwamen om vervolgens naar Auschwitz II geleid te worden. Pas later in de oorlog is er een selectieperron gebouwd in Auschwitz II en werd de Judenrampe steeds minder gebruikt. Dit oude perron maakt geen onderdeel uit van de beide kampen en toen ik hier na afloop van de rondleiding naar toe gelopen ben, waren hier geen andere mensen op deze plek. Het is dus nog een onbekende plek.



Op de plek zelf staat op een stuk spoor een gerestaureerde goederenwagon. Vanaf het voorjaar van 1942 tot en met mei 1944 werden een half miljoen mensen (Joden uit allerlei landen) hier naar toegebracht. Nadat ze uitgestapt waren vond hier de selectie plaats. Ook ongeveer 20.000 Roma en Sinti zijn hier aangekomen. Met behulp van Frans geld is deze plek in 2004 ontstaan om in 2005 door de toenmalige Franse president Jacques Chirac geopend te worden.



Er staan hier ook een aantal informatieborden die aangeven wat er op deze plek gebeurd is en wat de samenhang met de beide kampen in Auschwitz is. Nogmaals een volstrekt onbekende plek die eigenlijk veel meer aandacht nodig heeft.



Het oorspronkelijke spoor vanaf deze plek is overwoekerd en deels ook verdwenen. Als je vanaf deze plek langs de spoorlijn weer terug probeert te lopen naar Auschwitz II loop je op een gegeven moment vast. De spoorlijn verdwijnt in tuinen van huizen die hier gebouwd zijn.

Met de pendelbussen ben ik vervolgens weer teruggegaan naar Auschwitz I. Net buiten het terrein van het kamp staat de woning van de voormalige kampcommandant Höss. Deze woning was toen nog niet publiek toegankelijk maar het is de bedoeling dat dit een soort museum wordt dat voor iedereen te bezoeken is. Opmerkelijk is het huisnummer van deze woning: 88. De achtste letter van het alfabet is de H en daarmee is het een verwijzing naar de leus: “Heil Hitler”.



Hierna had ik nog wat tijd over voordat ik aan het eind van de middag weer terug zou gaan met de bus naar Krakow. Daarom heb ik nog een korte wandeling gemaakt in de omgeving rondom Auschwitz I. In een park is bijvoorbeeld een monument te vinden uit 1945. Dit is opgericht ter nagedachtenis aan de 700 gevangenen die in de laatste dagen van het kamp nog vermoord zijn door de Duitsers.



In dit park bevindt zich ook een monument ter nagedachtenis aan Witold Pilecki. Hij liet zich vrijwillig opsluiten in Auschwitz door zich op te laten pakken bij een razzia. Vanuit het kamp was hij een belangrijke informatiebron voor de geallieerden. In 1943 ontsnapte hij uit het kamp, naam deel aan de opstand in Warschau en werd krijgsgevangen genomen. Uiteindelijk is hij na de oorlog in een showproces door de Poolse communistische overheid ter dood veroordeeld en in 1948 geexecuteerd.



In het park staat ook nog een witte paardenkastanje met een steen erbij. Deze boom is hier geplant als symbool voor de Oekraïners die al sinds 2022 hun land verdedigen tegen de Russen.



Na nog wat gegeten en gedronken te hebben, ben ik om half 6 weer met de bus vertrokken richting Krakow. Net als in de ochtend ging ook de terugreis voorspoedig en stond ik rond 7 uur weer op het centrale busstation van de stad.



Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina

Reactie toevoegen

Filtered HTML