Maandag 22 juli 2024
Na een korte wandeling door Brasov gedurende de ochtend ben ik aan het begin van de middag via de kabelbaan omhooggegaan naar de heuvels rondom de stad Brasov. Hier staat ook het grote bord met de naam van de stad. Dit is ongetwijfeld geïnspireerd door een soortgelijk bord met de letters Hollywood dat zich bevindt in de bergen rondom deze stad. Vervolgens ben ik via een pad dat door de heuvels loopt weer teruggelopen naar de oude stad van Brasov.
Na een wandeling door bosachtig gebied kom je terecht op een redelijk open vlakte waar restanten van oude bebouwing is te zien. Het gaat hier om restanten van een oude muur en gebouwen waarin mensen woonden, goederen werden opgeslagen en die voor verdedigingsdoeleinden gebruikt werden.
De volgende foto laat de overwoekerde restanten zien van een fontein die onderdeel was van het fort dat hier vroeger stond. Op een aantal plekken staan wat bordjes met nadere informatie. Goed toegankelijk is het allemaal niet en je komt er alleen bij toeval langs als je te voet naar beneden wilt lopen vanaf de heuvel.
Na nog een stuk door het open terrein gelopen te hebben, ging de wandeling via een vrij steil pad dat door de bossen liep verder om na een half uurtje weer uit te komen in de oude stad van Brasov.
Gelukkig waren op deze maandag enkele musea wel open, zoals het museum over de Roemeense schrijver, diplomaat en dichter Stefan Baciu. In de jaren ’20 van de vorige eeuw was hij lid van de Sociaal Democratische partij. Na de machtsovername door de communisten kwam hij als diplomaat in Zwitserland terecht. Vanaf hier kon hij vluchten om terecht te komen in Amerika.
Op de volgende foto is de kerk rechts achter het houten kruis te zien. Op de achtergrond ligt het bergachtig gebied ten zuiden van de stad Brasov. Met behulp van een kabelbaan kun je vanuit de stad omhoog. Je komt dan uit bij een groot bord waarop de naam van de stad te zien is. Dit komt later terug in dit reisverslag.
Het museum is gevestigd in het huis dat in 1930 gebouwd is door de vader van Stefan Baciu. Door een gift van de familie is in dit huis sinds 2003 het museum gevestigd. Dit bestaat uit een viertal ruimtes (waaronder een ruimte voor documenten). In de kelder van het huis is opslagruimte voor boeken, meubels en andere persoonlijke items.
Na zijn vlucht kwam hij terecht in Brazilië war hij zich bezighield met het vertalen vertaling van boeken in het Duits en Roemeens en het schijven van nieuwe werken. Uiteindelijk werd hij Braziliaans staatsburger en werd actief in anti communistische organisaties.
In 1964 ging hij aan de slag als professor in de Latijns Amerikaanse literatuur aan de universiteit van Hawaii in Honolulu. Ondanks de afstand tot Roemenië en de censuur van de communisten bleef hij gedurende zijn leven op allerlei manieren in contact met dissidenten en schrijvers in zijn geboorteland.
Na de Roemeense revolutie eind 1989 was hij teleurgesteld dat er geen sprake was van een echte overgang naar een Westerse democratie. Begin 1993 overleed hij in Honolulu.
Vanuit het museum ben ik verder de oude stad van Brasov ingelopen. De Schei poort is een van de toegangspoorten tot dit gedeelte. Deze poort is rond 1827 gebouwd zodat ook hogere voertuigen de stad binnen konden komen. Rond dezelfde tijd werd de veel grotere Catharina poort afgebroken. Naast een grote doorgang in het midden zijn er links en rechts ook nog twee kleinere doorgangen voor voetganers.
Tot 1820 was de Catharina poort de enige mogelijkheid om vanuit de wijk Schei de oude stad Brasov in te komen. De volgende foto laat de enige toren zien die nog van deze poort is overgebleven. De poort was onderdeel van een fortificatie met een oppervlakte van 70 bij 50 meter.
Na een korte wandeling ben ik uitgekomen bij de Zwarte Kerk van Brasov. Naast deze kerk staat een beeld van Johannes Honterus. Dit was een humanist en kerkelijk hervormer uit de eerste helft van de 16de eeuw. Hij werd opgeleid door de Dominicanen in Wenen. Moest in 1529 bij de belegering van Wenen door de Turken vluchten naar Duitsland en kwam in 1544 weer terug naar Brasov. Hier werd hij pastoor, oprichter van papiermolen en stichter van de bibliotheek.
De Zwarte Kerk is gebouwd tussen 1383 en 1476 door Saksen die vanuit het Duitse Rijk terechtgekomen waren in het tegenwoordige Roemenië. De kerk heeft zijn tegenwoordige naam gekregen vanwege de luchtvervuiling in de 19de eeuw. Brasov werd toen een industriestad en dit zorgde ervoor dat de kerk er van de buitenkant zwart uit kwam te zien.
Van oorsprong was dit een kerk van de Katholieken. Tijdens de reformatie kwam het gebouw in handen van de protestanten. Lang heeft het verhaal de ronde gedaan dat de kerk beschadigd zou zijn door de grote brand die veroorzaakt was op 21 april 1689 door Habsburgse troepen. Toegang tot de Zwarte Kerk kost 20 Roemeense lei en de kaartjes zijn te koop in een cafe-restaurant dat zich naast de kerk bevindt. De kerk zelf is 89 meter hoog en 38 meter breed.
De Duitse geschiedenis van de kerk komt onder andere terug in een herdenkingssteen in het Duits ter nagedachtenis aan de soldaten die gestorven zijn in de Eerste Wereldoorlog.
In de Middeleeuwen was zeer waarschijnlijk de hele kerk van de binnen- en buitenkant beschilderd. Deze schilderingen zijn bijna volledig verdwenen. Naast enkele schilderingen die bij restauraties weer zichtbaar zijn geworden, is er een schildering die altijd behouden blijft. Hierop wordt de maagd Maria afgebeeld met het kindje Jezus en twee heiligen. Op de schildering zijn de wapens te zien van de Hongaarse koning Matthias Corvinus en zijn vrouw Beatrijs van Aragon. Dit betekent dat de schildering na 1476, het jaar waarin beiden trouwden, gemaakt moet zijn.
Rondom de Zwarte Kerk bevindt zich geen kerkplein omdat de aanliggende bebouwing vrij dicht op de kerk is gebouwd. Dit gedeelte van het centrum is ook niet bestraat en de ondergrond bestaat uit een soort van grind. Vanaf de Zwarte Kerk is het maar een klein stukje lopen naar het centrale plein van dit gedeelte van Brasov.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Na een korte wandeling door Brasov gedurende de ochtend ben ik aan het begin van de middag via de kabelbaan omhooggegaan naar de heuvels rondom de stad Brasov. Hier staat ook het grote bord met de naam van de stad. Dit is ongetwijfeld geïnspireerd door een soortgelijk bord met de letters Hollywood dat zich bevindt in de bergen rondom deze stad. Vervolgens ben ik via een pad dat door de heuvels loopt weer teruggelopen naar de oude stad van Brasov.
Na een wandeling door bosachtig gebied kom je terecht op een redelijk open vlakte waar restanten van oude bebouwing is te zien. Het gaat hier om restanten van een oude muur en gebouwen waarin mensen woonden, goederen werden opgeslagen en die voor verdedigingsdoeleinden gebruikt werden.
De volgende foto laat de overwoekerde restanten zien van een fontein die onderdeel was van het fort dat hier vroeger stond. Op een aantal plekken staan wat bordjes met nadere informatie. Goed toegankelijk is het allemaal niet en je komt er alleen bij toeval langs als je te voet naar beneden wilt lopen vanaf de heuvel.
Na nog een stuk door het open terrein gelopen te hebben, ging de wandeling via een vrij steil pad dat door de bossen liep verder om na een half uurtje weer uit te komen in de oude stad van Brasov.
Gelukkig waren op deze maandag enkele musea wel open, zoals het museum over de Roemeense schrijver, diplomaat en dichter Stefan Baciu. In de jaren ’20 van de vorige eeuw was hij lid van de Sociaal Democratische partij. Na de machtsovername door de communisten kwam hij als diplomaat in Zwitserland terecht. Vanaf hier kon hij vluchten om terecht te komen in Amerika.
Op de volgende foto is de kerk rechts achter het houten kruis te zien. Op de achtergrond ligt het bergachtig gebied ten zuiden van de stad Brasov. Met behulp van een kabelbaan kun je vanuit de stad omhoog. Je komt dan uit bij een groot bord waarop de naam van de stad te zien is. Dit komt later terug in dit reisverslag.
Het museum is gevestigd in het huis dat in 1930 gebouwd is door de vader van Stefan Baciu. Door een gift van de familie is in dit huis sinds 2003 het museum gevestigd. Dit bestaat uit een viertal ruimtes (waaronder een ruimte voor documenten). In de kelder van het huis is opslagruimte voor boeken, meubels en andere persoonlijke items.
Na zijn vlucht kwam hij terecht in Brazilië war hij zich bezighield met het vertalen vertaling van boeken in het Duits en Roemeens en het schijven van nieuwe werken. Uiteindelijk werd hij Braziliaans staatsburger en werd actief in anti communistische organisaties.
In 1964 ging hij aan de slag als professor in de Latijns Amerikaanse literatuur aan de universiteit van Hawaii in Honolulu. Ondanks de afstand tot Roemenië en de censuur van de communisten bleef hij gedurende zijn leven op allerlei manieren in contact met dissidenten en schrijvers in zijn geboorteland.
Na de Roemeense revolutie eind 1989 was hij teleurgesteld dat er geen sprake was van een echte overgang naar een Westerse democratie. Begin 1993 overleed hij in Honolulu.
Vanuit het museum ben ik verder de oude stad van Brasov ingelopen. De Schei poort is een van de toegangspoorten tot dit gedeelte. Deze poort is rond 1827 gebouwd zodat ook hogere voertuigen de stad binnen konden komen. Rond dezelfde tijd werd de veel grotere Catharina poort afgebroken. Naast een grote doorgang in het midden zijn er links en rechts ook nog twee kleinere doorgangen voor voetganers.
Tot 1820 was de Catharina poort de enige mogelijkheid om vanuit de wijk Schei de oude stad Brasov in te komen. De volgende foto laat de enige toren zien die nog van deze poort is overgebleven. De poort was onderdeel van een fortificatie met een oppervlakte van 70 bij 50 meter.
Na een korte wandeling ben ik uitgekomen bij de Zwarte Kerk van Brasov. Naast deze kerk staat een beeld van Johannes Honterus. Dit was een humanist en kerkelijk hervormer uit de eerste helft van de 16de eeuw. Hij werd opgeleid door de Dominicanen in Wenen. Moest in 1529 bij de belegering van Wenen door de Turken vluchten naar Duitsland en kwam in 1544 weer terug naar Brasov. Hier werd hij pastoor, oprichter van papiermolen en stichter van de bibliotheek.
De Zwarte Kerk is gebouwd tussen 1383 en 1476 door Saksen die vanuit het Duitse Rijk terechtgekomen waren in het tegenwoordige Roemenië. De kerk heeft zijn tegenwoordige naam gekregen vanwege de luchtvervuiling in de 19de eeuw. Brasov werd toen een industriestad en dit zorgde ervoor dat de kerk er van de buitenkant zwart uit kwam te zien.
Van oorsprong was dit een kerk van de Katholieken. Tijdens de reformatie kwam het gebouw in handen van de protestanten. Lang heeft het verhaal de ronde gedaan dat de kerk beschadigd zou zijn door de grote brand die veroorzaakt was op 21 april 1689 door Habsburgse troepen. Toegang tot de Zwarte Kerk kost 20 Roemeense lei en de kaartjes zijn te koop in een cafe-restaurant dat zich naast de kerk bevindt. De kerk zelf is 89 meter hoog en 38 meter breed.
De Duitse geschiedenis van de kerk komt onder andere terug in een herdenkingssteen in het Duits ter nagedachtenis aan de soldaten die gestorven zijn in de Eerste Wereldoorlog.
In de Middeleeuwen was zeer waarschijnlijk de hele kerk van de binnen- en buitenkant beschilderd. Deze schilderingen zijn bijna volledig verdwenen. Naast enkele schilderingen die bij restauraties weer zichtbaar zijn geworden, is er een schildering die altijd behouden blijft. Hierop wordt de maagd Maria afgebeeld met het kindje Jezus en twee heiligen. Op de schildering zijn de wapens te zien van de Hongaarse koning Matthias Corvinus en zijn vrouw Beatrijs van Aragon. Dit betekent dat de schildering na 1476, het jaar waarin beiden trouwden, gemaakt moet zijn.
Rondom de Zwarte Kerk bevindt zich geen kerkplein omdat de aanliggende bebouwing vrij dicht op de kerk is gebouwd. Dit gedeelte van het centrum is ook niet bestraat en de ondergrond bestaat uit een soort van grind. Vanaf de Zwarte Kerk is het maar een klein stukje lopen naar het centrale plein van dit gedeelte van Brasov.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen