Maandag 22 juli 2024
Na mijn bezoek aan de Zwarte Kerk van Brasov ben ik doorgelopen naar het centrale plein van de oude stad. Hier staat onder andere het voormalige gemeentehuis dat tegenwoordig in gebruik is als museum. Dit museum komt in een later deel van dit reisverslag terug omdat het op maandag gesloten is.
Vanaf het plein heb je ook een mooi uitzicht op de kabelbaan. De foto is genomen op een moment dat er geen cabine op de kabelbaan bewoog. Bovenaan is het gebouwtje te zien waar de kabelbaan eindigt en je uit de cabine uit kunt stappen. De letters “Brasov” die op de heuvel staan, zijn van deze foto afgevallen. Ze bevinden zich rechts van het kleine gebouwtje op de foto.
Een museum dat op maandag wel geopend is, is het museum van de Muresianu familie. Dit is geopend in 1968 toen de nabestaanden van hem een grote verzameling meubels, schilderijen, sculpturen en andere persoonlijk bezittingen nalieten aan de Roemeense staat. Jacob leefde van 1812 tot en met 1887. Meer dan 50 jaar lang was hij docent aan de Latijns Duitse hogeschool en de eigenaar en uitgever van de eerste krant uit Transsylvanië die zich met politieke onderwerpen bezig hield.
Een ander bekend familie lid is Andrei. Hij is vooral bekend geworden doordat hij in 1848 het lied “ontwaak, Roemeen” heeft geschreven tijdens de revolutie van dat jaar. Het lid is gebruikt tijdens de onafhankelijkheidsoorlog van 1877/1878 en gedurende de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Na de machtsovername van de communisten in 1947 werd het lied verboden. Sinds 1989 is het het officiële volkslied van Roemenië. Het museum start met een ruimte waarin allerlei persoonlijke documenten van de naamgever te zien zijn.
De volgende foto laat de stamboom van de familie Muresianu zien. Bovenaan staan Jacob en zijn vrouw. Ook andere leden van de familie zijn maatschappelijk actief geweest. Zo heeft zijn zoon Aurel later de door zijn vader gestichte krant overgenomen en uitgebouwd tot de eerste dagelijks verschijnende krant van het land.
Het museum is echt een verzameling van alles wat met het leven van deze familie te maken heeft. Van meubels uit die tijd tot foto’s van allerlei plekken die in hun leven belangrijk waren. Een aantal teksten in het museum zijn enkel in het Roemeens beschikbaar, maar er zijn uitlegbladen in onder andere het Engels die een globale indruk geven van het leven van een aantal mensen van deze bekende familie.
Het was hier op deze maandag niet erg druk en daardoor kun je rustig door het museum heenlopen. Bij het maken van reisplanningen is Google Maps altijd een goede bron omdat hierop alle musea te vinden zijn. Zeker dit soort kleinere musea waar weinig toeristen komen, zijn dan interessant om te bezoeken. Ze geven een mooi inkijkje in de geschiedenis van een land. Omdat een familielid de schrijver is van het huidige Roemeense volkslied gaan verschillende ruimtes dan ook over de zaken die de familie op muzikaal gebied gepresteerd heeft.
Een apart deel van het museum gaat volledig over het leven van Sevastia Muresianu, de vrouw van Jacob. De tentoonstelling gaat in op haar rol als vrouw van Jacob, moeder van de kinderen en haar plaats in het sociale leven van de stad. Het museum bevindt zich in de voormalige woningen waar de leden van deze familie in de 19de eeuw woonden. Het is een niet al te groot maar wel interessant museum om te bezoeken als je in Brasov bent.
Aan dit plein bevindt zich ook nog een bijzondere orthodoxe kerk. De kerk is aan het einde van de 19de eeuw gebouwd op de binnenplaats van een woning. Later is aan de straatkant nog een toren toegevoegd die bij de aardbeving van 1940 verwoest is en in 1972 weer opnieuw is opgebouwd.
Al lopen door het centrum kom je nog de nodige imposante gebouwen tegen, zoals een gebouw waarin de regionale afdeling van de Roemeense staatsspoorwegen is gevestigd.
Een ander goed voorbeeld is het gebouw op de volgende foto van de Roemeense posterijen.
Vlak naast het centrale park van de stad, staat de Buna Vestire kerk. Deze is hier tussen 1934 en 1937 weggezet. De houten wand met iconen, die zich in deze kerk bevindt, komen uit een andere kerk waar ze sinds de 18de eeuw een onderdeel van waren. Na een restauratie zijn ze in 1952 in de huidige kerk in Brasov terecht gekomen.
Als laatste ben ik nog even over het evangelische kerkhof gelopen, dat vlak naast de bovenstaande orthodoxe kerk ligt. Dit ligt wat verstopt achter een lange muur, dus je moet weten dat het er hier is, want anders zou je ook kunnen denken dat het gewoon de buitenruimte van een aantal gebouwen is. Op het kerkhof is duidelijk de geschiedenis van de stad terug te zien. Veel Duitse, maar ook allerlei Hongaarse namen. Na op het centrale marktplein van Brasov nog wat gegeten te hebben, was deze eerste dag afgelopen. Brasov heeft een mooie oude stad en het weer was ook een stuk aangenamer dan in Boekarest.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Na mijn bezoek aan de Zwarte Kerk van Brasov ben ik doorgelopen naar het centrale plein van de oude stad. Hier staat onder andere het voormalige gemeentehuis dat tegenwoordig in gebruik is als museum. Dit museum komt in een later deel van dit reisverslag terug omdat het op maandag gesloten is.
Vanaf het plein heb je ook een mooi uitzicht op de kabelbaan. De foto is genomen op een moment dat er geen cabine op de kabelbaan bewoog. Bovenaan is het gebouwtje te zien waar de kabelbaan eindigt en je uit de cabine uit kunt stappen. De letters “Brasov” die op de heuvel staan, zijn van deze foto afgevallen. Ze bevinden zich rechts van het kleine gebouwtje op de foto.
Een museum dat op maandag wel geopend is, is het museum van de Muresianu familie. Dit is geopend in 1968 toen de nabestaanden van hem een grote verzameling meubels, schilderijen, sculpturen en andere persoonlijk bezittingen nalieten aan de Roemeense staat. Jacob leefde van 1812 tot en met 1887. Meer dan 50 jaar lang was hij docent aan de Latijns Duitse hogeschool en de eigenaar en uitgever van de eerste krant uit Transsylvanië die zich met politieke onderwerpen bezig hield.
Een ander bekend familie lid is Andrei. Hij is vooral bekend geworden doordat hij in 1848 het lied “ontwaak, Roemeen” heeft geschreven tijdens de revolutie van dat jaar. Het lid is gebruikt tijdens de onafhankelijkheidsoorlog van 1877/1878 en gedurende de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Na de machtsovername van de communisten in 1947 werd het lied verboden. Sinds 1989 is het het officiële volkslied van Roemenië. Het museum start met een ruimte waarin allerlei persoonlijke documenten van de naamgever te zien zijn.
De volgende foto laat de stamboom van de familie Muresianu zien. Bovenaan staan Jacob en zijn vrouw. Ook andere leden van de familie zijn maatschappelijk actief geweest. Zo heeft zijn zoon Aurel later de door zijn vader gestichte krant overgenomen en uitgebouwd tot de eerste dagelijks verschijnende krant van het land.
Het museum is echt een verzameling van alles wat met het leven van deze familie te maken heeft. Van meubels uit die tijd tot foto’s van allerlei plekken die in hun leven belangrijk waren. Een aantal teksten in het museum zijn enkel in het Roemeens beschikbaar, maar er zijn uitlegbladen in onder andere het Engels die een globale indruk geven van het leven van een aantal mensen van deze bekende familie.
Het was hier op deze maandag niet erg druk en daardoor kun je rustig door het museum heenlopen. Bij het maken van reisplanningen is Google Maps altijd een goede bron omdat hierop alle musea te vinden zijn. Zeker dit soort kleinere musea waar weinig toeristen komen, zijn dan interessant om te bezoeken. Ze geven een mooi inkijkje in de geschiedenis van een land. Omdat een familielid de schrijver is van het huidige Roemeense volkslied gaan verschillende ruimtes dan ook over de zaken die de familie op muzikaal gebied gepresteerd heeft.
Een apart deel van het museum gaat volledig over het leven van Sevastia Muresianu, de vrouw van Jacob. De tentoonstelling gaat in op haar rol als vrouw van Jacob, moeder van de kinderen en haar plaats in het sociale leven van de stad. Het museum bevindt zich in de voormalige woningen waar de leden van deze familie in de 19de eeuw woonden. Het is een niet al te groot maar wel interessant museum om te bezoeken als je in Brasov bent.
Aan dit plein bevindt zich ook nog een bijzondere orthodoxe kerk. De kerk is aan het einde van de 19de eeuw gebouwd op de binnenplaats van een woning. Later is aan de straatkant nog een toren toegevoegd die bij de aardbeving van 1940 verwoest is en in 1972 weer opnieuw is opgebouwd.
Al lopen door het centrum kom je nog de nodige imposante gebouwen tegen, zoals een gebouw waarin de regionale afdeling van de Roemeense staatsspoorwegen is gevestigd.
Een ander goed voorbeeld is het gebouw op de volgende foto van de Roemeense posterijen.
Vlak naast het centrale park van de stad, staat de Buna Vestire kerk. Deze is hier tussen 1934 en 1937 weggezet. De houten wand met iconen, die zich in deze kerk bevindt, komen uit een andere kerk waar ze sinds de 18de eeuw een onderdeel van waren. Na een restauratie zijn ze in 1952 in de huidige kerk in Brasov terecht gekomen.
Als laatste ben ik nog even over het evangelische kerkhof gelopen, dat vlak naast de bovenstaande orthodoxe kerk ligt. Dit ligt wat verstopt achter een lange muur, dus je moet weten dat het er hier is, want anders zou je ook kunnen denken dat het gewoon de buitenruimte van een aantal gebouwen is. Op het kerkhof is duidelijk de geschiedenis van de stad terug te zien. Veel Duitse, maar ook allerlei Hongaarse namen. Na op het centrale marktplein van Brasov nog wat gegeten te hebben, was deze eerste dag afgelopen. Brasov heeft een mooie oude stad en het weer was ook een stuk aangenamer dan in Boekarest.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen