Woensdag 16 augustus 2023
Na het bezoek aan een tweetal musea namelijk het maritieme museum in de ochtend en het natuurhistorische museum in de middag was het al behoorlijk laat geworden. Het museum voor wereldcultuur is normaal gesproken tot 17.00 uur open. Woensdag is echter de uitzondering want dan kan het tot 20.00 uur bezocht worden. Daardoor kon ik nadat ik wat gegeten had ook nog mooi bij dit museum langsgaan.
In dit museum is een grote variëteit aan tentoonstellingen te zien. Dit verslag start met het deel van het museum dat volledig gericht is op allerlei spellen die al sinds duizenden jaren door mensen gespeeld worden. Hierdoor ontstaat een overzicht van spellen uit een bepaalde tijdsperiode en ook spellen uit allerlei verschillende culturen.
Het is hierbij mogelijk om een aantal spellen ook zelf te spelen. Naast hele oude spellen is er ook aandacht voor moderne spelletjes zoals Monopoly of videogames.
Bij binnenkomst in het gebouw kom je uit in een grote open ruimte. De trappen waarmee je van de begane grond naar de volgende verdieping kunt lopen zijn geïnspireerd op de Spaanse trappen van Rome. In het hele museum is maar liefst 6.000 m2 aan glas verwerkt.
De kern van de collectie van het museum is op de derde en vierde verdieping te zien. Hieronder een foto van de tentoonstelling met als titel “Voetbal en politiek in het gebied rondom de Middellandse Zee”. Tijdens de Arabische lente van 2010 tot en met 2012 waren voetbalsupporters van de kern van deze protesten. De tentoonstelling laat foto’s zien van allerlei soorten voetbalclubs die meegedragen werden tijdens deze protesten.
Een van de landen die hier aangehaald wordt is Marokko. Vanaf het begin van deze eeuw gingen voetbalsupporters van de harde kern steeds meer banners en vuurwerk meenemen naar wedstrijden tegen andere teams. Dit hadden ze overgenomen van de supporters uit Europa. Vanaf 2010 trok dit ook veel jonge mensen aan. Het zorgde uiteindelijk voor een aantal doden waardoor dit soort supportersgroepen tot 2018 verboden werden.
De belangrijkste voetbalclubs in Israël hebben allemaal een politieke kleur. Dit gaat van antifascistisch links tot extreemrechts. De recente voorstellen in Israël om de macht van het hoge gerechtshof in te perken hebben gezorgd voor stevige conflicten tussen de aanhangers van deze clubs.
In het museum is de film “Borderline” te zien. Deze film laat plaatsen zien waar de grens een grote invloed heeft. Te denken valt dan aan Nicosia in Cyprus dat gesplitst is in een Grieks en Turks deel. Maar ook de steden San Diego in de Verenigde Staten en Tijuana in Mexico. Deze steden groeien steeds meer aan elkaar vast maar worden wel gescheiden door een bewaakte grens. Een andere vorm van een grens is de scheiding tussen zwarte/witte en rijke/arme wijken in Baltimore.
In het wereld cultuurmuseum is verder een diverse verzameling van culturele voorwerpen uit allerlei verschillende delen van de wereld te zien. Voor moslims is de Hadj (de pelgrimstocht naar Mekka) één van de belangrijkste gebeurtenissen in het leven. Door Saoedi-Arabië worden hier elk jaar visa voor uitgegeven. Er zijn een groot aantal reisbureaus die hiervoor reizen regelen en organiseren. De volgende foto laat een aantal voorwerpen zien die reizigers meenemen. De producten zijn gekocht in een speciale winkel hiervoor in Zweden.
De volgende foto laat een drijfmiddel zien dat in de jaren ’30 gebruikt werd in de Indiase deelstaat Odisha. De overstromingen waren toen nog veel milder dan nu het geval is.
De drie beeldjes op de volgende foto komen uit Congo rond 1900. Gedurende deze periode waren er Zweedse missies in Congo. De soldaten en missionarissen werden hierbij dan ondersteund door de koloniale regering. Dit ging met veel geweld gepaard. Van 1885 tot 1908 was de huidige Democratische Republiek Congo persoonlijk eigendom van de Belgische koning. Tijdens deze periode hebben er gruwelijke misstanden plaatsgevonden die miljoenen mensen het leven gekost hebben.
In de Indianenculturen van de Andes was het gebruikelijk dat er tijdens ceremonies geofferd werd aan Moeder Aarde. De volgende foto laat een aantal van deze offerstukken zien.
De eenvoudige vissersboot van de volgende foto is gebruikt door vluchtelingen om de Middellandse Zee over te steken. Met deze boot zijn in het jaar 2004 in totaal 25 personen aangekomen in het zuiden van Spanje. Normaalgesproken worden deze boten door de politie verbrand. De boot die in het museum te zien is, is bewaard gebleven omdat hij als bewijs gediend heeft in een zaak over mensenhandel.
Een andere verzameling bestaat uit allerlei voorwerpen die mensen gedurende 3000 jaar gebruikt hebben om water in op te slaan en te vervoeren. Van kruiken uit de antieke oudheid tot plastic flesjes uit de huidige tijd.
Ook vallend onder voorwerpen die mensen gebruiken om water in op te slaan zijn de waterflessen op de volgende foto. Deze zijn gebruikt door vluchtelingen die probeerden om de zwaarbewaakte grens tussen de Verenigde Staten en Mexico over te steken. Hoewel ze hierbij zoveel mogelijk water meenamen was dit bijna nooit genoeg. Veel van de vluchtelingen zijn gestorven door uitdroging, de hitte of het drinken van vervuild water.
De stijging van zeeniveau zorgt ervoor dat bepaalde eilanden dreigen te verdwijnen. Zo heeft dit de inwoners van de San Blas eilanden gedwongen om te verhuizen naar het vaste land van Panama. Hierdoor moesten ze hun oorspronkelijke omgeving met bossen achterlaten. De bomen in deze bossen werden gezien als de woonplaats van geesten en voorouders. Uit deze bossen komt het materiaal voor de houten sculpturen op de onderstaande foto. De mensen geloven erin dat deze sculpturen de kracht hebben om te genezen en boze geesten te verdrijven. Het bezoek aan dit museum was dan ook een mooie manier om mijn tweede vakantiedag in Göteborg af te sluiten.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Na het bezoek aan een tweetal musea namelijk het maritieme museum in de ochtend en het natuurhistorische museum in de middag was het al behoorlijk laat geworden. Het museum voor wereldcultuur is normaal gesproken tot 17.00 uur open. Woensdag is echter de uitzondering want dan kan het tot 20.00 uur bezocht worden. Daardoor kon ik nadat ik wat gegeten had ook nog mooi bij dit museum langsgaan.
In dit museum is een grote variëteit aan tentoonstellingen te zien. Dit verslag start met het deel van het museum dat volledig gericht is op allerlei spellen die al sinds duizenden jaren door mensen gespeeld worden. Hierdoor ontstaat een overzicht van spellen uit een bepaalde tijdsperiode en ook spellen uit allerlei verschillende culturen.
Het is hierbij mogelijk om een aantal spellen ook zelf te spelen. Naast hele oude spellen is er ook aandacht voor moderne spelletjes zoals Monopoly of videogames.
Bij binnenkomst in het gebouw kom je uit in een grote open ruimte. De trappen waarmee je van de begane grond naar de volgende verdieping kunt lopen zijn geïnspireerd op de Spaanse trappen van Rome. In het hele museum is maar liefst 6.000 m2 aan glas verwerkt.
De kern van de collectie van het museum is op de derde en vierde verdieping te zien. Hieronder een foto van de tentoonstelling met als titel “Voetbal en politiek in het gebied rondom de Middellandse Zee”. Tijdens de Arabische lente van 2010 tot en met 2012 waren voetbalsupporters van de kern van deze protesten. De tentoonstelling laat foto’s zien van allerlei soorten voetbalclubs die meegedragen werden tijdens deze protesten.
Een van de landen die hier aangehaald wordt is Marokko. Vanaf het begin van deze eeuw gingen voetbalsupporters van de harde kern steeds meer banners en vuurwerk meenemen naar wedstrijden tegen andere teams. Dit hadden ze overgenomen van de supporters uit Europa. Vanaf 2010 trok dit ook veel jonge mensen aan. Het zorgde uiteindelijk voor een aantal doden waardoor dit soort supportersgroepen tot 2018 verboden werden.
De belangrijkste voetbalclubs in Israël hebben allemaal een politieke kleur. Dit gaat van antifascistisch links tot extreemrechts. De recente voorstellen in Israël om de macht van het hoge gerechtshof in te perken hebben gezorgd voor stevige conflicten tussen de aanhangers van deze clubs.
In het museum is de film “Borderline” te zien. Deze film laat plaatsen zien waar de grens een grote invloed heeft. Te denken valt dan aan Nicosia in Cyprus dat gesplitst is in een Grieks en Turks deel. Maar ook de steden San Diego in de Verenigde Staten en Tijuana in Mexico. Deze steden groeien steeds meer aan elkaar vast maar worden wel gescheiden door een bewaakte grens. Een andere vorm van een grens is de scheiding tussen zwarte/witte en rijke/arme wijken in Baltimore.
In het wereld cultuurmuseum is verder een diverse verzameling van culturele voorwerpen uit allerlei verschillende delen van de wereld te zien. Voor moslims is de Hadj (de pelgrimstocht naar Mekka) één van de belangrijkste gebeurtenissen in het leven. Door Saoedi-Arabië worden hier elk jaar visa voor uitgegeven. Er zijn een groot aantal reisbureaus die hiervoor reizen regelen en organiseren. De volgende foto laat een aantal voorwerpen zien die reizigers meenemen. De producten zijn gekocht in een speciale winkel hiervoor in Zweden.
De volgende foto laat een drijfmiddel zien dat in de jaren ’30 gebruikt werd in de Indiase deelstaat Odisha. De overstromingen waren toen nog veel milder dan nu het geval is.
De drie beeldjes op de volgende foto komen uit Congo rond 1900. Gedurende deze periode waren er Zweedse missies in Congo. De soldaten en missionarissen werden hierbij dan ondersteund door de koloniale regering. Dit ging met veel geweld gepaard. Van 1885 tot 1908 was de huidige Democratische Republiek Congo persoonlijk eigendom van de Belgische koning. Tijdens deze periode hebben er gruwelijke misstanden plaatsgevonden die miljoenen mensen het leven gekost hebben.
In de Indianenculturen van de Andes was het gebruikelijk dat er tijdens ceremonies geofferd werd aan Moeder Aarde. De volgende foto laat een aantal van deze offerstukken zien.
De eenvoudige vissersboot van de volgende foto is gebruikt door vluchtelingen om de Middellandse Zee over te steken. Met deze boot zijn in het jaar 2004 in totaal 25 personen aangekomen in het zuiden van Spanje. Normaalgesproken worden deze boten door de politie verbrand. De boot die in het museum te zien is, is bewaard gebleven omdat hij als bewijs gediend heeft in een zaak over mensenhandel.
Een andere verzameling bestaat uit allerlei voorwerpen die mensen gedurende 3000 jaar gebruikt hebben om water in op te slaan en te vervoeren. Van kruiken uit de antieke oudheid tot plastic flesjes uit de huidige tijd.
Ook vallend onder voorwerpen die mensen gebruiken om water in op te slaan zijn de waterflessen op de volgende foto. Deze zijn gebruikt door vluchtelingen die probeerden om de zwaarbewaakte grens tussen de Verenigde Staten en Mexico over te steken. Hoewel ze hierbij zoveel mogelijk water meenamen was dit bijna nooit genoeg. Veel van de vluchtelingen zijn gestorven door uitdroging, de hitte of het drinken van vervuild water.
De stijging van zeeniveau zorgt ervoor dat bepaalde eilanden dreigen te verdwijnen. Zo heeft dit de inwoners van de San Blas eilanden gedwongen om te verhuizen naar het vaste land van Panama. Hierdoor moesten ze hun oorspronkelijke omgeving met bossen achterlaten. De bomen in deze bossen werden gezien als de woonplaats van geesten en voorouders. Uit deze bossen komt het materiaal voor de houten sculpturen op de onderstaande foto. De mensen geloven erin dat deze sculpturen de kracht hebben om te genezen en boze geesten te verdrijven. Het bezoek aan dit museum was dan ook een mooie manier om mijn tweede vakantiedag in Göteborg af te sluiten.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen