Reisverslag Budapest – Ljubljana 2019 Deel 9

Tags: 

Vrijdag 2 augustus 2019
Op de eerste volledige dag dat ik in Slovenië was, ben ik de gehele dag in Ljubljana geweest. Ljubljana is een relatief kleine hoofdstad met een mooi en compact centrum met een aantal historische gebouwen. Als je hier een volledige dag aan besteed en dan laat op de dag het kasteel van Ljubljana bezoekt, wat tot in de avond open is, heb je de belangrijkste bezienswaardigheden gezien.

Buiten het centrum is het toch nog vooral een redelijke grauwe stad met de nodige gebouwen in communistische stijl en ook panden die er soms redelijk verwaarloosd uit zagen. De andere twee dagen heb ik gebruikt om interessante dingen buiten de hoofdstad te bezoeken.



Het eerste museum van vandaag was de “National Gallery” van Slovenië. Dit museum is opgericht in 1918 en is sinds 1925 gevestigd op de huidige locatie. De volgende foto laat de oude ingang van het museum zien. Begin jaren ’90 is het hoofdgebouw uitgebreid en sinds 2001 worden beide gebouwen met elkaar verbonden door een grote glazen galerij. Hier bevindt zich tegenwoordig de ingang van het museum.



De “National Gallery” beschikt over een flinke verzameling schilderijen maar ook kunst uit allerlei eeuwen. Als je puur naar de historische voorwerpen kijkt is hier aan kunst al meer te zien dan in het volledige nationale museum van Slovenië dat ik de vorige dag bezocht heb. Het beeld op de onderstaande foto uit 1370/1380, dat uit vier delen bestaat, laat de legende van Erharda zien.



De volgende foto laat een gesneden altaar zien waarop in het middelste deel drie heiligen zijn afgebeeld. In het midden de patroonheilige van de kerk waar het beeld oorspronkelijk vandaan komt. Links staat de heilige Bartholomeüs en rechts de heilige Gereon. Op de uitklapbare luiken staan de heilige Simon (links) en de heilige Judas Taddeüs (rechts).



De National Gallery heeft ook met enige regelmaat wisseltentoonstellingen. In de zomer van 2019 was het onderwerp hier de stripfiguur Alan Ford. Sinds 1969 wordt deze stripreeks uitgegeven. De schrijver is Luciano Secchi en de eerste tekenaar Roberto Raviola. Centraal staan de belevenissen van Alan Ford, die agent is bij de geheime dienst.



De stripreeks is gestart in Italië en ook een groot succes geworden in het voormalige Joegoslavië. In de strip wordt de Amerikaanse manier van leven zeer kritisch benaderd. Er wordt kritiek geleverd op het kapitalisme en het daar aanwezige racisme. Ook in een aantal andere landen zijn er vertalingen van deze strip verschenen maar dat is nooit een groot succes geworden.



Het merendeel van de schilderijen en beelden is te zien op de eerste verdieping van het gebouw. Hier bevindt zich ook een grote zaal, die gebruikt kan worden voor voorstellingen en evenementen.



Van 1929 tot 1946 was Fran Windischer de directeur van de National Gallery. Gedurende die jaren heeft hij een groot aantal schilderijen en voorwerpen geschonken aan zijn museum. Dit zijn nog steeds de grootste schenkingen uit de geschiedenis van de National Gallery. Ook vandaag de dag bestaat het grootste deel van de collectie nog uit schenkingen van hem.



De volgende foto laat een houten beeld zien van de heilige Stefan. Het beeld is gemaakt in de eerste helft van de 18de eeuw door Franciscaanse paters.



Sinds de Renaissance worden gipsen afgietsels van oude klassieke beelden veel gebruikt door kunstenaars als oefenmateriaal. In 1927 werden door het museum 63 van deze beelden aangeschaft. Na de Tweede Wereldoorlog zijn veel van deze beelden uitgeleend aan andere organisaties. De laatste jaren komen steeds meer van de beelden weer terug naar het museum om gerestaureerd en weer tentoongesteld te worden.



Op de onderstaande foto is een schilderij van Jozerf Tominc (1790 – 1866) te zien. Het schilderij beeldt de familie van dokter Frucis uit.



Zoals in het begin van dit deel van het reisverslag aangegeven, worden de twee gebouwen van de National Gallery met elkaar verbonden door een grote glazen overkapping. Het mooie weer van de afgelopen dagen was inmiddels verdwenen. Op de foto is dan ook te zien dat het flink aan het regenen was. Dit duurde gelukkig niet lang, maar hierdoor waren de temperaturen wel een stuk aangenamer dan de vorige dagen.



Hieronder nog een schilderij van Ivana Kobilca (1861 – 1926) met als titel “Zomer”.



Een bijzonder object in het museum is een tafellamp van Ivan Zajec uit 1900. In 2007 is dit voorwerp aangekocht door het museum op een veiling. De tafellamp beeld een vrouw uit die een slang temt, die om haar lichaam heen zit. De lamp zit in het hoofd van de slang.



In dit gedeelte van het museum bevond zich nog een andere wisseltentoonstelling over de scenografie in Slovenië tot 1991. Dit gaat over alles wat te maken heeft met het vormgeven van een toneelproductie (decor, belichting, geluid, kostuums, voorwerpen, etc.). De wisseltentoonstelling is een samenwerking van de National Gallery en het Sloveense Theater Instituut. Omdat heel erg wordt ingegaan op de situatie in Slovenië was dit een wat minder interessante tentoonstelling voor bezoekers die niet uit dit land komen.



Een flink deel van de wisseltentoonstelling bestond uit schetsen van toneeldecors. Op de onderstaande foto is het decor te zien van de voorstelling “De nachtegaal van Gorenjska” uit 1952/1953.



Vlak in de buurt van de National Gallery staat de Cyrillus en Methodius kerk. Dit is een klein Servisch-orthodox kerkje. In de ochtend was ik hier ook al langsgelopen maar toen was er een viering aan de gang. Als je er langsloopt valt het gebouwtje eigenlijk helemaal niet zo op. Het heeft wel de vorm van een kerk, maar alle muren hebben een zeer lichte bijna witte kleur, waardoor het niet de uitstraling heeft van een kerk zoals wij die kennen.



Binnenin het kerkje zie je echter een prachtig gebouw waarvan alle muren volledig volhangen met iconen. Op deze iconen staan afbeeldingen van Christus, Maria of andere heiligen. Met enige regelmaat kwamen gelovigen de kerk binnen om hier te bidden. Ze liepen dan langs een aantal plaatsen in de kerk waar iconen staan en deden muntjes in de hierbij staande offerblokken.



De kerk is in de jaren 1932 tot en met 1936 gebouwd. Pas in 2005 is de kerk door de Servische patriarch geweid en officieel geopend.



In een klein parkje dat zich bij de kerk bevindt, staat een beeld van Vuk Stefanovic Karadzic. Hij wordt beschouwt als de grondlegger van de moderne Servische taal.



Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina

Reactie toevoegen

Filtered HTML

Plain text

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.