Zaterdag 20 juli 2024
Op deze vierde dag van mijn vakantie in Roemenië heb ik een aantal kleinere musea bezocht in Boekarest. Naast het museum over het communisme was dit ook het woonhuis van de schilder Theodor Aman en het Roemeense Atheneum, een concertzaal in het centrum van de stad. Dit zijn plekken die ook interessant zijn, maar door weinig toeristen bezocht worden. Op verschillende plekken in het centrum vonden ook werkzaamheden aan de weg plaats. En zoals op dit bord te zien is, willen die net als in Nederland wel eens uitlopen. Alles had al in juli 2023 klaar moeten zijn, maar een jaar later was men nog bezig.
In het oude deel van de stad zijn nog aardig wat historische gebouwen te zien waarbij de onderhoudstoestand nogal wisselend kan zijn. Als je echter een paar zijstraten in loopt kom je al snel in de delen uit waar geen toeristen zijn en dan kom je ook de nodige betonbouw uit de communistische tijd tegen.
Het laatste museum dat ik op deze zaterdag heb bezocht is het museum van de Roemeense literatuur. Het museum bevindt zich in een huis dat vroeger eigenaar is geweest van de divisie generaal Leon Mavrocordat. In elke ruimte van het museum komen bepaalde Roemeense schrijvers aan bod zoals de al eerder genoemde bekende Roemeense dichter Mihai Eminescu.
In de eerste ruimte van het museum die op de volgende foto te zien is, komt de communistische ideologie aan bod. De tweede ruimte gaat over de periode van Ceausescu, de derde ruimte laat een woonkamer uit de communistische tijd zien en de vierde ruimte een volledig ingerichte keuken uit die tijd.
De volgende foto’s komen uit de tweede ruimte van het museum waarin ingegaan wordt op de onderwerpen waarover schrijvers het in hun werken hebben. De nadruk ligt vooral op het tonen van boeken die door deze schrijvers gemaakt zijn.
De teksten waren bijna allemaal alleen in het Roemeens en gingen wel erg gedetailleerd in op de verschillende schrijvers uit dit land. Schrijvers uit de Avant-Garde komen aan bod, het volledige werk van Miha Eminescu is er te zien en er is aandacht voor literaire kritieken en gezelschappen van schrijvers. Het museum start op de tweede verdieping en gaat daarna verder op de eerste verdieping waar ik de onderstaande foto’s heb gemaakt.
In een aparte zaal worden allerlei karakters uit boeken voorgesteld die ook verfilmd zijn.
En in de laatste ruimte op de eerste verdieping worden een aantal Roemeense romanschrijvers voorgesteld.
Een aparte ruimte op de begane grond van het museum wordt voor tijdelijke tentoonstellingen gebruikt. Ondanks dat de meeste teksten in het Roemeens zijn, is het toch interessant om hier even doorheen te lopen. Het museum heeft een uitgebreide collectie tentoongesteld die een mooi overzicht geeft van de bekende Roemeense schrijvers.
Vlak in de buurt van dit museum staat de Sint Joseph Kathedraal. Deze kerk is tussen 1875 en 1884 gebouwd. De kerk is een historisch monument wat te zien is aan een speciaal bordje wat bij de ingang hangt. Net zoals als het monumentenschildje in Nederland. In het oude centrum van Boekarest maar ook in Constanta heb ik dit soort bordjes zeer regelmatig gezien.
De kerk is in een prima conditie en dat komt mede doordat het gebouw tussen 1991 en 1996 is opgeknapt. Van 7 tot 9 mei 1999 heeft de toenmalige paus Johannes Paulus II Roemenië bezocht en op 8 mei de mis opgedragen in deze kathedraal.
Na een bezoek aan deze kerk kwam ik op weg naar de metro nog een standbeeld tegen van George Enescu. Zijn naam is al in het vorige deel van dit reisverslag voorgekomen als naamgever van het orkest dat in het Roemeense Atheneum speelt.
Boekarest heeft een prima metronetwerk waarmee je snel van de ene naar de andere plaats kunt komen. Wat wel opvalt is dat de afwerking hier en daar erg karig is. Zo ontbreken op veel plekken de plafondplaten en zijn er ook nergens winkeltjes zoals dat bijvoorbeeld bij de metro in Berlijn het geval is.
Over slecht onderhoud gesproken, soms kom je midden in het centrum een gebouw tegen dat meer weg heeft van een ruïne en gewoon volledig onbewoonbaar is.
Roemenië is eigenlijk het enige land in Oost-Europa (afgezien van de voormalige Sovjet-Unië) waar de val van het communisme niet op een vreedzame manier is gegaan. Nadat de protesten in Roemenië steeds meer toenamen probeerde de Roemeense geheime dienst de revolutie te onderdrukken. Dit lukte niet doordat het leger uiteindelijk de kant van de bevolking koos.
Op een aparte begraafplaats in Boekarest liggen de mensen begraven die in deze periode (eind december 1989) om het leven zijn gekomen. Omdat ik per ongeluk de metro de verkeerde kant uitgenomen had kwam ik hier enigszins toevallig uit. Ik was nog net op tijd want toen ik vertrok ging de beheerder net de begraafplaats afsluiten.
Het bekendste beeld van de Roemeense revolutie is de toespraak die Ceausescu op 21 december in Boekarest heeft gehouden vanaf het balkon van het gebouw van het Centraal Comite. Wat zeer ongebruikelijk was, was dat hij daar geen applaus kreeg maar dat de toeschouwers met uitjoelden. Op de bekende beelden is te zien dat hij niet weet hoe hij hierop moet reageren en uiteindelijk door agenten van de geheime dienst van het balkon wordt gehaald. Het gebouw is op de onderstaande foto te zien.
Op het plein voor het gebouw ligt een monument dat aan deze gebeurtenissen herinnert. Ook staat er een informatiebord met de geschiedenis van dit gebouw. Het is oorspronkelijk na de oorlog gebouwd voor het ministerie van Binnenlandse Zaken wat hier tot 1958 heeft gezeten. Van 1989 tot 2006 zetelde hier de Senaat van Roemenië. Sinds 2006 is het weer de plek waar het ministerie van Binnenlandse Zaken is gevestigd.
Inmiddels was het al 9 uur in de avond en dus tijd om terug te gaan naar het hotel. Dat beschikte overigens over een prima airco. De airco werkte zo goed dat hij de kamer gewoon afkoelde tot een temperatuur van 15 graden. Die zette ik dan ook elke avond voor het slapen gaan maar uit omdat het anders gewoon ijskoud aanvoelde. ’s Morgens bij het wakker worden was de temperatuur dan wel gestegen tot 20 graden (de temperatuur bleef in de nacht vaak rond de 30 graden hangen) maar dat voelde nog steeds prima aan.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Op deze vierde dag van mijn vakantie in Roemenië heb ik een aantal kleinere musea bezocht in Boekarest. Naast het museum over het communisme was dit ook het woonhuis van de schilder Theodor Aman en het Roemeense Atheneum, een concertzaal in het centrum van de stad. Dit zijn plekken die ook interessant zijn, maar door weinig toeristen bezocht worden. Op verschillende plekken in het centrum vonden ook werkzaamheden aan de weg plaats. En zoals op dit bord te zien is, willen die net als in Nederland wel eens uitlopen. Alles had al in juli 2023 klaar moeten zijn, maar een jaar later was men nog bezig.
In het oude deel van de stad zijn nog aardig wat historische gebouwen te zien waarbij de onderhoudstoestand nogal wisselend kan zijn. Als je echter een paar zijstraten in loopt kom je al snel in de delen uit waar geen toeristen zijn en dan kom je ook de nodige betonbouw uit de communistische tijd tegen.
Het laatste museum dat ik op deze zaterdag heb bezocht is het museum van de Roemeense literatuur. Het museum bevindt zich in een huis dat vroeger eigenaar is geweest van de divisie generaal Leon Mavrocordat. In elke ruimte van het museum komen bepaalde Roemeense schrijvers aan bod zoals de al eerder genoemde bekende Roemeense dichter Mihai Eminescu.
In de eerste ruimte van het museum die op de volgende foto te zien is, komt de communistische ideologie aan bod. De tweede ruimte gaat over de periode van Ceausescu, de derde ruimte laat een woonkamer uit de communistische tijd zien en de vierde ruimte een volledig ingerichte keuken uit die tijd.
De volgende foto’s komen uit de tweede ruimte van het museum waarin ingegaan wordt op de onderwerpen waarover schrijvers het in hun werken hebben. De nadruk ligt vooral op het tonen van boeken die door deze schrijvers gemaakt zijn.
De teksten waren bijna allemaal alleen in het Roemeens en gingen wel erg gedetailleerd in op de verschillende schrijvers uit dit land. Schrijvers uit de Avant-Garde komen aan bod, het volledige werk van Miha Eminescu is er te zien en er is aandacht voor literaire kritieken en gezelschappen van schrijvers. Het museum start op de tweede verdieping en gaat daarna verder op de eerste verdieping waar ik de onderstaande foto’s heb gemaakt.
In een aparte zaal worden allerlei karakters uit boeken voorgesteld die ook verfilmd zijn.
En in de laatste ruimte op de eerste verdieping worden een aantal Roemeense romanschrijvers voorgesteld.
Een aparte ruimte op de begane grond van het museum wordt voor tijdelijke tentoonstellingen gebruikt. Ondanks dat de meeste teksten in het Roemeens zijn, is het toch interessant om hier even doorheen te lopen. Het museum heeft een uitgebreide collectie tentoongesteld die een mooi overzicht geeft van de bekende Roemeense schrijvers.
Vlak in de buurt van dit museum staat de Sint Joseph Kathedraal. Deze kerk is tussen 1875 en 1884 gebouwd. De kerk is een historisch monument wat te zien is aan een speciaal bordje wat bij de ingang hangt. Net zoals als het monumentenschildje in Nederland. In het oude centrum van Boekarest maar ook in Constanta heb ik dit soort bordjes zeer regelmatig gezien.
De kerk is in een prima conditie en dat komt mede doordat het gebouw tussen 1991 en 1996 is opgeknapt. Van 7 tot 9 mei 1999 heeft de toenmalige paus Johannes Paulus II Roemenië bezocht en op 8 mei de mis opgedragen in deze kathedraal.
Na een bezoek aan deze kerk kwam ik op weg naar de metro nog een standbeeld tegen van George Enescu. Zijn naam is al in het vorige deel van dit reisverslag voorgekomen als naamgever van het orkest dat in het Roemeense Atheneum speelt.
Boekarest heeft een prima metronetwerk waarmee je snel van de ene naar de andere plaats kunt komen. Wat wel opvalt is dat de afwerking hier en daar erg karig is. Zo ontbreken op veel plekken de plafondplaten en zijn er ook nergens winkeltjes zoals dat bijvoorbeeld bij de metro in Berlijn het geval is.
Over slecht onderhoud gesproken, soms kom je midden in het centrum een gebouw tegen dat meer weg heeft van een ruïne en gewoon volledig onbewoonbaar is.
Roemenië is eigenlijk het enige land in Oost-Europa (afgezien van de voormalige Sovjet-Unië) waar de val van het communisme niet op een vreedzame manier is gegaan. Nadat de protesten in Roemenië steeds meer toenamen probeerde de Roemeense geheime dienst de revolutie te onderdrukken. Dit lukte niet doordat het leger uiteindelijk de kant van de bevolking koos.
Op een aparte begraafplaats in Boekarest liggen de mensen begraven die in deze periode (eind december 1989) om het leven zijn gekomen. Omdat ik per ongeluk de metro de verkeerde kant uitgenomen had kwam ik hier enigszins toevallig uit. Ik was nog net op tijd want toen ik vertrok ging de beheerder net de begraafplaats afsluiten.
Het bekendste beeld van de Roemeense revolutie is de toespraak die Ceausescu op 21 december in Boekarest heeft gehouden vanaf het balkon van het gebouw van het Centraal Comite. Wat zeer ongebruikelijk was, was dat hij daar geen applaus kreeg maar dat de toeschouwers met uitjoelden. Op de bekende beelden is te zien dat hij niet weet hoe hij hierop moet reageren en uiteindelijk door agenten van de geheime dienst van het balkon wordt gehaald. Het gebouw is op de onderstaande foto te zien.
Op het plein voor het gebouw ligt een monument dat aan deze gebeurtenissen herinnert. Ook staat er een informatiebord met de geschiedenis van dit gebouw. Het is oorspronkelijk na de oorlog gebouwd voor het ministerie van Binnenlandse Zaken wat hier tot 1958 heeft gezeten. Van 1989 tot 2006 zetelde hier de Senaat van Roemenië. Sinds 2006 is het weer de plek waar het ministerie van Binnenlandse Zaken is gevestigd.
Inmiddels was het al 9 uur in de avond en dus tijd om terug te gaan naar het hotel. Dat beschikte overigens over een prima airco. De airco werkte zo goed dat hij de kamer gewoon afkoelde tot een temperatuur van 15 graden. Die zette ik dan ook elke avond voor het slapen gaan maar uit omdat het anders gewoon ijskoud aanvoelde. ’s Morgens bij het wakker worden was de temperatuur dan wel gestegen tot 20 graden (de temperatuur bleef in de nacht vaak rond de 30 graden hangen) maar dat voelde nog steeds prima aan.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen