Donderdag 11 augustus (ochtend)
De vierde vakantiedag heb ik gebruikt om een tweetal musea te bezoeken in Berlijn. Oorspronkelijk was het de bedoeling om een aantal museau op het zogenaamde Museumeiland te gaan bezoeken. Dit is een gebied in Berlijn in de buurt van "Unter den Linden" waar een vijftal musea te vinden zijn. Voordat ik hier langs zou gaan, ben ik eerst een bezoek gaan brengen aan het Duits Historisch Museum. (http://www.dhm.de). Dit bezoek duurde zo lang dat er geen tijd meer was om ook de overige musea echt goed te bezoeken. Iets voor een volgend bezoek aan Berlijn dus.
In het Duits Historisch Museum was het helaas niet toegestaan om binnen foto's te maken. Ik heb daar een tweetal tentoonstellingen gezien. De eerste ging over de politie ten tijde van nazi-Duitsland. De tentoonstelling ging allereerst in op de politie in de periode van de Weimar Republiek (1919 - 1933). In eerste instantie werden leden van de politie geworven onder de zogenaamde Vrijkorpsen. Dit waren paramilitaire organisaties. De politie trad in de begintijd van de Weimar Republiek dan ook vooral op tegen extremisme van linkerzijde en veel minder tegen extremisme van rechterzijde. Vanaf 1924 zijn er pogingen ondernomen om tot een civiele politie te komen. Desondanks bleef het merendeel van het hogere kader van de politie tegen de republiek van Weimar. Na de machtsovername door de nazi's in 1933 werd de politie al snel gelijkgeschakeld. Er moest een eed van trouw afgelegd worden aan Adolf Hitler. De geheime politie (Gestapo) kreeg een steeds grotere rol en kon naar willekeur politieke tegenstanders oppakken. De politie werd daardoor steeds meer een steunpilaar van het nazi-regime. Verder werd ook ingegaan op de rol van de politie in de door Duitsland bezette gebieden. De gehele tentoonstelling bestond uit veel beeldmateriaal en ook allerlei voorwerpen uit deze tijd. De tentoonstelling was een samenwerking tussen het Duits Historisch Museum en het Politiemuseum. Op het moment dat ik deze tentoonstelling bezocht werd er ook een groep agenten door het gebouw rondgeleid. Ook werd ingegaan op de rol van de politie na de capitulatie van Hitler-Duitsland. Opvallend was dat na de oorlog niet of nauwelijks politieagenten ter verantwoording werden geroepen voor hun daden gedurende de Tweede Wereldoorlog en de Nazi-dictatuur. Pas sinds het einde van de jaren '50 vonden er enkele processen plaats. In zijn algemeenheid kan echter gezegd worden dat het merendeel van de politieagenten nooit veroordeeld is voor de door hen begane misdaden.
Een tweede tentoonstelling die er ten tijde van mijn bezoek was, bestond uit een groot aantal foto's van de West-Duitse fotografen Thomas Hoepker en Daniel Biskup. Een flink deel van deze foto's was gemaakt in de voormalige DDR. Het betrof hier ook veel foto's uit het dagelijkse leven. Op deze manier kon een goed beeld gekregen worden van de samenleving in de DDR en de manier waarop de mensen daar leefden. Ook waren veel foto's te zien uit Oost-Europa uit het begin van de jaren '90. Op deze foto's kwam duidelijk naar voren wat de gevolgen van de val van de muur voor deze landen waren.
Donderdag 11 augustus 2011 (middag)
In de middag heb ik een bezoek gebracht aan het DDR-museum (http://www.ddr-museum.de), in de buurt van het Duits Historisch Museum. Dit museum is mij tegengevallen. Er waren wel veel bezoekers, maar doordat het museum niet erg groot was, was het er heel erg druk.
Het museum bestond voornamelijk uit het tentoonstellen van allerlei zaken uit de DDR tijd. Echt veel opschriften waren er niet te zien, dus soms was het toch wat raden wat het nu allemaal precies voorstelde.
In dit museum waren veel zaken bedoeld om echt aan te raken. Zo was er bijvoorbeeld een huiskamer uit de DDR tijd volledig nagebouwd. Door de bezoekers werd dan ook gretig gebruik gemaakt van deze mogelijkheid om alle kasten open te maken, in de stoelen te gaan zitten enz.
De bovenstaande foto over de kranten in de DDR geeft duidelijk de invloed van de staat weer. Alle kranten openen met hetzelfde bericht alleen is de kop elke keer net wat anders beschreven. Op hoeveel verschillende manieren kun je steeds exact hetzelfde opschrijven?
De foto hierboven verwijst naar het staatssymbool van de DDR. Dit bestond uit een hamer voor de arbeiders, een passer voor de intelligentsia en het rogge voor de boeren. Na mijn bezoek aan het DDR museum heb ik nog wat Euro's in Zloty's omgewisseld voor mijn bezoek aan Poznan morgen. Toen ik in Poznan geweest was kwam ik erachter dat ik dat beter daar had kunnen doen omdat de omwisselkoersen daar toch wat voordeliger waren. Weer wat geleerd voor de volgende keer.
Het einde middag heb ik gebruikt voor een wat langere wandeling door het grote park van Berlijn (Tiergarten). Dit was er de eerdere dagen nog niet van gekomen. Zoals in een eerder verslag al gemeld is de Tiergarten een heel groot park in het midden van Berlijn. Als je hier doorheen loopt heb je totaal niet meer het idee je in een grote stad als Berlijn te bevinden.
Een gedeelte van het park was overigens afgesloten om eens flink opgeknapt te worden. Aangezien het op deze dag niet echt warm weer was, was het in de Tiergarten niet erg druk. Hier en daar liepen wel wat mensen, maar gezellig op het gras zitten was er met deze temperatuur niet bij.
Natuurlijk wordt het park zoals in elke grote stad ook door zwervers gebruikt. Op de bovenstaande foto is in de verte een dakloze te zien, die een van de bankjes als slaapplaats gebruikt. Na dit bezoek aan de Tiergarten heb ik geen bijzondere dingen meer gedaan. De volgende dag moest ik immers vroeg op om met de trein naar Poznan te gaan.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
De vierde vakantiedag heb ik gebruikt om een tweetal musea te bezoeken in Berlijn. Oorspronkelijk was het de bedoeling om een aantal museau op het zogenaamde Museumeiland te gaan bezoeken. Dit is een gebied in Berlijn in de buurt van "Unter den Linden" waar een vijftal musea te vinden zijn. Voordat ik hier langs zou gaan, ben ik eerst een bezoek gaan brengen aan het Duits Historisch Museum. (http://www.dhm.de). Dit bezoek duurde zo lang dat er geen tijd meer was om ook de overige musea echt goed te bezoeken. Iets voor een volgend bezoek aan Berlijn dus.
In het Duits Historisch Museum was het helaas niet toegestaan om binnen foto's te maken. Ik heb daar een tweetal tentoonstellingen gezien. De eerste ging over de politie ten tijde van nazi-Duitsland. De tentoonstelling ging allereerst in op de politie in de periode van de Weimar Republiek (1919 - 1933). In eerste instantie werden leden van de politie geworven onder de zogenaamde Vrijkorpsen. Dit waren paramilitaire organisaties. De politie trad in de begintijd van de Weimar Republiek dan ook vooral op tegen extremisme van linkerzijde en veel minder tegen extremisme van rechterzijde. Vanaf 1924 zijn er pogingen ondernomen om tot een civiele politie te komen. Desondanks bleef het merendeel van het hogere kader van de politie tegen de republiek van Weimar. Na de machtsovername door de nazi's in 1933 werd de politie al snel gelijkgeschakeld. Er moest een eed van trouw afgelegd worden aan Adolf Hitler. De geheime politie (Gestapo) kreeg een steeds grotere rol en kon naar willekeur politieke tegenstanders oppakken. De politie werd daardoor steeds meer een steunpilaar van het nazi-regime. Verder werd ook ingegaan op de rol van de politie in de door Duitsland bezette gebieden. De gehele tentoonstelling bestond uit veel beeldmateriaal en ook allerlei voorwerpen uit deze tijd. De tentoonstelling was een samenwerking tussen het Duits Historisch Museum en het Politiemuseum. Op het moment dat ik deze tentoonstelling bezocht werd er ook een groep agenten door het gebouw rondgeleid. Ook werd ingegaan op de rol van de politie na de capitulatie van Hitler-Duitsland. Opvallend was dat na de oorlog niet of nauwelijks politieagenten ter verantwoording werden geroepen voor hun daden gedurende de Tweede Wereldoorlog en de Nazi-dictatuur. Pas sinds het einde van de jaren '50 vonden er enkele processen plaats. In zijn algemeenheid kan echter gezegd worden dat het merendeel van de politieagenten nooit veroordeeld is voor de door hen begane misdaden.
Een tweede tentoonstelling die er ten tijde van mijn bezoek was, bestond uit een groot aantal foto's van de West-Duitse fotografen Thomas Hoepker en Daniel Biskup. Een flink deel van deze foto's was gemaakt in de voormalige DDR. Het betrof hier ook veel foto's uit het dagelijkse leven. Op deze manier kon een goed beeld gekregen worden van de samenleving in de DDR en de manier waarop de mensen daar leefden. Ook waren veel foto's te zien uit Oost-Europa uit het begin van de jaren '90. Op deze foto's kwam duidelijk naar voren wat de gevolgen van de val van de muur voor deze landen waren.
Donderdag 11 augustus 2011 (middag)
In de middag heb ik een bezoek gebracht aan het DDR-museum (http://www.ddr-museum.de), in de buurt van het Duits Historisch Museum. Dit museum is mij tegengevallen. Er waren wel veel bezoekers, maar doordat het museum niet erg groot was, was het er heel erg druk.
Het museum bestond voornamelijk uit het tentoonstellen van allerlei zaken uit de DDR tijd. Echt veel opschriften waren er niet te zien, dus soms was het toch wat raden wat het nu allemaal precies voorstelde.
In dit museum waren veel zaken bedoeld om echt aan te raken. Zo was er bijvoorbeeld een huiskamer uit de DDR tijd volledig nagebouwd. Door de bezoekers werd dan ook gretig gebruik gemaakt van deze mogelijkheid om alle kasten open te maken, in de stoelen te gaan zitten enz.
De bovenstaande foto over de kranten in de DDR geeft duidelijk de invloed van de staat weer. Alle kranten openen met hetzelfde bericht alleen is de kop elke keer net wat anders beschreven. Op hoeveel verschillende manieren kun je steeds exact hetzelfde opschrijven?
De foto hierboven verwijst naar het staatssymbool van de DDR. Dit bestond uit een hamer voor de arbeiders, een passer voor de intelligentsia en het rogge voor de boeren. Na mijn bezoek aan het DDR museum heb ik nog wat Euro's in Zloty's omgewisseld voor mijn bezoek aan Poznan morgen. Toen ik in Poznan geweest was kwam ik erachter dat ik dat beter daar had kunnen doen omdat de omwisselkoersen daar toch wat voordeliger waren. Weer wat geleerd voor de volgende keer.
Het einde middag heb ik gebruikt voor een wat langere wandeling door het grote park van Berlijn (Tiergarten). Dit was er de eerdere dagen nog niet van gekomen. Zoals in een eerder verslag al gemeld is de Tiergarten een heel groot park in het midden van Berlijn. Als je hier doorheen loopt heb je totaal niet meer het idee je in een grote stad als Berlijn te bevinden.
Een gedeelte van het park was overigens afgesloten om eens flink opgeknapt te worden. Aangezien het op deze dag niet echt warm weer was, was het in de Tiergarten niet erg druk. Hier en daar liepen wel wat mensen, maar gezellig op het gras zitten was er met deze temperatuur niet bij.
Natuurlijk wordt het park zoals in elke grote stad ook door zwervers gebruikt. Op de bovenstaande foto is in de verte een dakloze te zien, die een van de bankjes als slaapplaats gebruikt. Na dit bezoek aan de Tiergarten heb ik geen bijzondere dingen meer gedaan. De volgende dag moest ik immers vroeg op om met de trein naar Poznan te gaan.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen