Vrijdag 19 juli 2024
De stad Constanta is een Roemeense havenstad aan de Zwarte Zee. Deze stad ligt op een afstand van 220 kilometer van de hoofdstad Boekarest. Er zijn hier verschillende musea te zien en ook allerlei historische gebouwen uit verschillende tijden. Van een moskee tot oude Romeinse ruïnes. Het eerste museum dat ik hier bezocht heb, is het museum van de Roemeense marine.
Het ruim opgezette museum geeft een uitgebreid overzicht van de geschiedenis van de Roemeense marine. Het start op de begane grond met allerlei voorwerpen uit de oude geschiedenis. Wanneer je naar de eerste verdieping gaat, kom je uit in het deel over de modernere geschiedenis en gaat het niet meer over de zeevaart in het algemeen.
Op de onderstaande foto is een schaalmodel te zien van een schip dat in 1834 is gebouwd. Dit was het eerste schip dat na vele eeuwen overheersing door de Ottomanen weer onder de vlag van Walachije (nu een onderdeel van Roemenië) voer over de Donau en de Zwarte Zee naar Constantinopel.
In 1877 liet een kustbatterij (een eenheid van het leger die de zee moet beschermen) op 7 november de Ottomaanse oorlogsboot Podgorice zinken. Een aantal soldaten van deze eenheid worden in het museum afgebeeld.
Een andere afbeelding is die van de bemanning van een militaire boot te zien die deelgenomen heeft aan de slag van Turtucaia van 2 tot en met 6 september 1916. De slag vond plaats op het gebied van het huidige Bulgarije en werd uiteindelijk door de Bulgaren gewonnen.
In Tuzla, een stad aan de Zwarte Zee, staat de oudste vuurtoren van Roemenië die nog steeds in werking is. De eerste lens van deze vuurtoren die van 1900 tot 1972 gebruikt is, ligt nu in dit museum.
Een ander origineel voorwerp in het museum is de zender van het radiobaken in Constanta uit 1938. Dit is een zender die vanaf een vaste plaats een signaal uitzend zodat een schip of vliegtuig met behulp van dit baken zijn positie kan bepalen.
Weer een heel ander iets, is deze BM 1000 mijn van het Duitse leger uit de Tweede Wereldoorlog.
Na de vele zalen op de eerste verdieping kom je weer terug op de begane grond van het museum. Hier is een grote plaat te zien van het eerder genoemde Donau-Zwarte Zee kanaal.
En in het museum mag een plattegrond van de haven van Constanta natuurlijk ook niet ontbreken.
Op het buitenterrein van het museum zijn ook nog allerlei oude gebruikte materialen van de Roemeense marine te zien.
Na een bezoek aan dit interessante museum ben ik verder gelopen richting de binnenstad van Constanta. Een van de historische gebouwen van de stad is de vervallen grote synagoge. Deze synagoge is tussen 1910 en 1914 gebouwd. Doordat het aantal Joden in Constanta minder is geworden is het gebouw in de jaren ’90 van de vorige eeuw verlaten en steeds verder in verval geraakt.
Een ander totaal vervallen gebouw is het Rousou huis. Voor het huis is zelfs een constructie aangebracht om vallende stenen tegen te houden. Het is bijzonder jammer dat een aantal oude gebouwen zo verwaarloosd zijn. Constanta is in de kern een mooie stad maar allerlei gebouwen zijn helaas verwaarloosd of in slechte toestand.
Na een korte wandeling kom je dan uit op het Ovidius plein. Dit is het centrale plein van de stad wat vernoemd is naar de Romeinse dichter Ovid. Hij werd door keizer Augustus naar Constanta verbannen. Langs dit plein staan een aantal oude gebouwen waarin onder andere het archeologisch museum is gevestigd. Wat dan weer onbegrijpelijk is, is dat er links van het plein een of ander modern flatgebouw wordt weggezet wat totaal niet past bij de historische gebouwen op deze plek.
Het archeologische museum van de stad zit in een gebouw dat oorspronkelijk in gebruik was als stadhuis. Nadat het museum gestart is in een kiosk in het stadspark, verhuisde het in 1928 naar een deel van het stadhuis dat tussen 1912 en 1921 is gebouwd. Doordat de collectie van het museum steeds verder uitbreidde verhuisde het in 1957 naar een nieuw gebouw dat tegenwoordig in gebruik is als paleis van de aartsbisschop. Uiteindelijk ging het in 1977 terug naar het huidige gebouw wat toen volledig door het museum in gebruik werd genomen.
Dit is een museum met een indrukwekkende collectie. De begane grond van het gebouw bestaat uit een tweetal ruimtes waar archeologische vondsten te zien zijn. Alles is keurig netjes gedocumenteerd en de opschriften zijn in verschillende talen.
Een van de vele archeologische vondsten die hier te zien is, is het beeld Fortuna met Pontos. Dit is de beschermgod van de haven van Tomis, de naam die Constanta had in de Romeinse tijd.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
De stad Constanta is een Roemeense havenstad aan de Zwarte Zee. Deze stad ligt op een afstand van 220 kilometer van de hoofdstad Boekarest. Er zijn hier verschillende musea te zien en ook allerlei historische gebouwen uit verschillende tijden. Van een moskee tot oude Romeinse ruïnes. Het eerste museum dat ik hier bezocht heb, is het museum van de Roemeense marine.
Het ruim opgezette museum geeft een uitgebreid overzicht van de geschiedenis van de Roemeense marine. Het start op de begane grond met allerlei voorwerpen uit de oude geschiedenis. Wanneer je naar de eerste verdieping gaat, kom je uit in het deel over de modernere geschiedenis en gaat het niet meer over de zeevaart in het algemeen.
Op de onderstaande foto is een schaalmodel te zien van een schip dat in 1834 is gebouwd. Dit was het eerste schip dat na vele eeuwen overheersing door de Ottomanen weer onder de vlag van Walachije (nu een onderdeel van Roemenië) voer over de Donau en de Zwarte Zee naar Constantinopel.
In 1877 liet een kustbatterij (een eenheid van het leger die de zee moet beschermen) op 7 november de Ottomaanse oorlogsboot Podgorice zinken. Een aantal soldaten van deze eenheid worden in het museum afgebeeld.
Een andere afbeelding is die van de bemanning van een militaire boot te zien die deelgenomen heeft aan de slag van Turtucaia van 2 tot en met 6 september 1916. De slag vond plaats op het gebied van het huidige Bulgarije en werd uiteindelijk door de Bulgaren gewonnen.
In Tuzla, een stad aan de Zwarte Zee, staat de oudste vuurtoren van Roemenië die nog steeds in werking is. De eerste lens van deze vuurtoren die van 1900 tot 1972 gebruikt is, ligt nu in dit museum.
Een ander origineel voorwerp in het museum is de zender van het radiobaken in Constanta uit 1938. Dit is een zender die vanaf een vaste plaats een signaal uitzend zodat een schip of vliegtuig met behulp van dit baken zijn positie kan bepalen.
Weer een heel ander iets, is deze BM 1000 mijn van het Duitse leger uit de Tweede Wereldoorlog.
Na de vele zalen op de eerste verdieping kom je weer terug op de begane grond van het museum. Hier is een grote plaat te zien van het eerder genoemde Donau-Zwarte Zee kanaal.
En in het museum mag een plattegrond van de haven van Constanta natuurlijk ook niet ontbreken.
Op het buitenterrein van het museum zijn ook nog allerlei oude gebruikte materialen van de Roemeense marine te zien.
Na een bezoek aan dit interessante museum ben ik verder gelopen richting de binnenstad van Constanta. Een van de historische gebouwen van de stad is de vervallen grote synagoge. Deze synagoge is tussen 1910 en 1914 gebouwd. Doordat het aantal Joden in Constanta minder is geworden is het gebouw in de jaren ’90 van de vorige eeuw verlaten en steeds verder in verval geraakt.
Een ander totaal vervallen gebouw is het Rousou huis. Voor het huis is zelfs een constructie aangebracht om vallende stenen tegen te houden. Het is bijzonder jammer dat een aantal oude gebouwen zo verwaarloosd zijn. Constanta is in de kern een mooie stad maar allerlei gebouwen zijn helaas verwaarloosd of in slechte toestand.
Na een korte wandeling kom je dan uit op het Ovidius plein. Dit is het centrale plein van de stad wat vernoemd is naar de Romeinse dichter Ovid. Hij werd door keizer Augustus naar Constanta verbannen. Langs dit plein staan een aantal oude gebouwen waarin onder andere het archeologisch museum is gevestigd. Wat dan weer onbegrijpelijk is, is dat er links van het plein een of ander modern flatgebouw wordt weggezet wat totaal niet past bij de historische gebouwen op deze plek.
Het archeologische museum van de stad zit in een gebouw dat oorspronkelijk in gebruik was als stadhuis. Nadat het museum gestart is in een kiosk in het stadspark, verhuisde het in 1928 naar een deel van het stadhuis dat tussen 1912 en 1921 is gebouwd. Doordat de collectie van het museum steeds verder uitbreidde verhuisde het in 1957 naar een nieuw gebouw dat tegenwoordig in gebruik is als paleis van de aartsbisschop. Uiteindelijk ging het in 1977 terug naar het huidige gebouw wat toen volledig door het museum in gebruik werd genomen.
Dit is een museum met een indrukwekkende collectie. De begane grond van het gebouw bestaat uit een tweetal ruimtes waar archeologische vondsten te zien zijn. Alles is keurig netjes gedocumenteerd en de opschriften zijn in verschillende talen.
Een van de vele archeologische vondsten die hier te zien is, is het beeld Fortuna met Pontos. Dit is de beschermgod van de haven van Tomis, de naam die Constanta had in de Romeinse tijd.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen