Maandag 22 juli 2024
Na de afgelopen vijf dagen in Boekarest te zijn geweest, bestond het tweede deel van mijn vakantie in Roemenië uit vier dagen in Brasov. Dit is een stad in Transsylvanië met een kleine 240.000 inwoners. Na de zeer warme dagen in Boekarest was de temperatuur in Brasov een stuk aangenamer. Alle dagen was het zo tussen de 25 en de 30 graden. In het station van Brasov kun je via een tunnel onder het spoor doorlopen. Aan de andere kant van het station kom je dan uit in een ruim opgezet park. In de buurt van dit park staat een grote supermarkt waar ik voor de rest van de dag wat eten en drinken gekocht heb.
Naast het treinstation ligt het moderne busstation van de stad. Net als in Boekarest is ook in Brasov het openbaar vervoer in de stad zelf prima. Er rijden moderne elektrische bussen rond en voor slechts 30 Roemeense lei (ongeveer 6 euro) kun je een kaart kopen waarmee je 3 dagen van al het OV in Brasov gebruik kunt maken. Vanaf het busstation rijdt er een rechtstreekse bus naar het oude centrum van Brasov waar de meeste bezienswaardigheden zijn.
De bus stopt vlak bij het plein van de eenheid wat in het oude deel van Brasov ligt. Hier zijn meteen de Duitse invloeden op de architectuur van de stad te zien. De stad is in het begin van de 13de eeuw gesticht door de Duitse Orde. Koning Bela IV van Hongarije heeft later Saksische kolonisten uitgenodigd om zich hier te gaan vestigen. Tot in de 19de eeuw bleven de Saksen de meerderheid van de bevolking vormen. Nadat de stad onderdeel is geweest van Oostenrijk-Hongarije kwam het in 1920 in Roemenië te liggen.
Op het plein van de eenheid staat het monument van de onbekende soldaat. Dit is in 1939 onthuld ter nagedachtenis aan alle soldaten die gesneuveld zijn tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het plein ligt in de wijk Scheii. Tot de 17de eeuw was het inwoners van dit deel van de stad verboden om bezit te hebben dat binnen de muren van de stad lag. Ook konden deze mensen slechts op bepaalde momenten en door het betalen van tol toegang krijgen tot de stad om hier hun producten te verkopen. Ze mochten dan enkel door de Catharina poort (en niet door de andere vier poorten) naar binnen.
Lopend over het plein kom je al snel uit bij de Sint-Nicolaas kerk. Dit is een van de oudste orthodoxe kerken van het land. De stenen kerk is gebouwd tussen 1495 en 1519. Al eerder stond er op deze plek een houten kerk die voor het eerst in een document van 1399 wordt vermeld.
Op de volgende foto is de kerk rechts achter het houten kruis te zien. Op de achtergrond ligt het bergachtig gebied ten zuiden van de stad Brasov. Met behulp van een kabelbaan kun je vanuit de stad omhoog. Je komt dan uit bij een groot bord waarop de naam van de stad te zien is. Dit komt later terug in dit reisverslag.
De huidige fresco’s die zich aan de binnen- en buitenkant van de kerk bevinden zijn gemaakt tussen 1730 en 1740.
Naast de kerk bevindt zich het graf van de Roemeense diplomaat en politicus Nicolae Titulescu. Hij leefde van 1882 tot en met 1941 en was onder andere ambassadeur, minister van financiën, minister van buitenlandse zaken en president van de algemene vergadering van de Volkerenbond. In 19356 werd hij gedwongen om het land te verlaten en vestigde zich in Frankrijk. Na de val van het communisme werd hij in 1992 op deze plek herbegraven.
Hieronder nog een foto van het kerkhof. Het verleden wordt hier vaak duidelijk zichtbaar doordat zeker de oudere graven veel Duitse namen en ook Duitstalige opschriften bevatten.
Aan de andere kant van de kerk is in een aantal gebouwen het Roemeens Schoolmuseum gevestigd. Volgens de informatie zou dit museum ook op maandag geopend moeten zijn. Bij aankomst was alles echter dicht en was nergens iemand te zien. Websites worden hier allemaal minder goed bijgehouden dan in West-Europa dus soms kom je voor dit soort verrassingen te staan.
Omdat op maandag de meeste musea hier gesloten zijn, had ik voor deze dag voor dingen uitgezocht die vrij te bezoeken zijn. De kabelbaan waarmee je vanuit de oude stad boven op de heuvels rondom Brasov kunt komen, gaat op maandag pas om 12.00 uur open. De ochtend heb ik dan ook gebruikt voor een kleine wandeling door dit deel van de stad. De volgende foto laat het Duits Cultureel centrum zien. Ook nu is er in Brasov nog steeds een kleine Duitstalige minderheid.
Op weg naar de kabelbaan loop je nog langs de sportarena. De stoeltjes zien er netjes uit, maar de sportbaan zelf is behoorlijk verwaarloosd. Het asfalt maar ook de hardloopbaan hebben flink wat onderhoud nodig.
Het weversbastion is een onderdeel van de fortificaties van de stad Brasov. Op maandag is dit niet geopend dus dat komt in een volgend deel van dit reisverslag aan bod. Zoals de onderstaande foto laat zien is hier de oude muur van de stad nog prima behouden. Verder is dit deel ook ingericht als een parkachtige omgeving waar mensen op warme dagen verkoeling kunnen zoeken.
Rond 12 uur stond er al een groepje mensen te wachten om met de kabelbaan omhoog te gaan. Voor het bedrag van 35 Roemeense lei heb je een kaartje waarmee je een keer op en neer kunt gaan. Na een minuut of 15 in de rij te hebben gestaan kom je in het gebouw bij het loket aan waar je het kaartje kunt kopen. Hierna duurde het nog een minuut of 5 om met de kabelbaan zelf mee te kunnen.
In een paar minuten ga je in een rechte lijn omhoog naar de top van de heuvel. De kabelbaan zelf is van Italiaanse makelij. Dat is te zien aan het bordje van het bedrijf (Ceretti & Tanfani) in de cabine. Dit is een bedrijf uit Milaan dat al bestaat sinds 1895 en nog steeds actief is in het ontwikkelen van allerlei soorten kabelbanen.
Boven aangekomen ben ik te voet verder gelopen richting het bod met de letters Brasov. Vanaf deze plek heb je een mooi overzicht over de stad zelf. Erg toegankelijk is het allemaal niet. Het pad bestaat gewoon uit allerlei puin wat hier is weggelegd, dus je moet goed opletten waar je loopt.
Op de volgende foto, die de stad Brasov van bovenaf laat zien, is in het midden de beroemde Zwarte Kerk te zien. Rechts van de kerk ligt het centrale stadsplein.
Als je nog een stukje verder loopt, kom je achter de letters Brasov terecht. Hier houdt het pad bovenop de heuvel dan ook op. Vervolgens moet je weer teruglopen in de richting van de kabelbaan. Je hebt dan wel de keuze om weer via de kabelbaan naar beneden te gaan of via een pad wat door de heuvels loopt.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Na de afgelopen vijf dagen in Boekarest te zijn geweest, bestond het tweede deel van mijn vakantie in Roemenië uit vier dagen in Brasov. Dit is een stad in Transsylvanië met een kleine 240.000 inwoners. Na de zeer warme dagen in Boekarest was de temperatuur in Brasov een stuk aangenamer. Alle dagen was het zo tussen de 25 en de 30 graden. In het station van Brasov kun je via een tunnel onder het spoor doorlopen. Aan de andere kant van het station kom je dan uit in een ruim opgezet park. In de buurt van dit park staat een grote supermarkt waar ik voor de rest van de dag wat eten en drinken gekocht heb.
Naast het treinstation ligt het moderne busstation van de stad. Net als in Boekarest is ook in Brasov het openbaar vervoer in de stad zelf prima. Er rijden moderne elektrische bussen rond en voor slechts 30 Roemeense lei (ongeveer 6 euro) kun je een kaart kopen waarmee je 3 dagen van al het OV in Brasov gebruik kunt maken. Vanaf het busstation rijdt er een rechtstreekse bus naar het oude centrum van Brasov waar de meeste bezienswaardigheden zijn.
De bus stopt vlak bij het plein van de eenheid wat in het oude deel van Brasov ligt. Hier zijn meteen de Duitse invloeden op de architectuur van de stad te zien. De stad is in het begin van de 13de eeuw gesticht door de Duitse Orde. Koning Bela IV van Hongarije heeft later Saksische kolonisten uitgenodigd om zich hier te gaan vestigen. Tot in de 19de eeuw bleven de Saksen de meerderheid van de bevolking vormen. Nadat de stad onderdeel is geweest van Oostenrijk-Hongarije kwam het in 1920 in Roemenië te liggen.
Op het plein van de eenheid staat het monument van de onbekende soldaat. Dit is in 1939 onthuld ter nagedachtenis aan alle soldaten die gesneuveld zijn tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het plein ligt in de wijk Scheii. Tot de 17de eeuw was het inwoners van dit deel van de stad verboden om bezit te hebben dat binnen de muren van de stad lag. Ook konden deze mensen slechts op bepaalde momenten en door het betalen van tol toegang krijgen tot de stad om hier hun producten te verkopen. Ze mochten dan enkel door de Catharina poort (en niet door de andere vier poorten) naar binnen.
Lopend over het plein kom je al snel uit bij de Sint-Nicolaas kerk. Dit is een van de oudste orthodoxe kerken van het land. De stenen kerk is gebouwd tussen 1495 en 1519. Al eerder stond er op deze plek een houten kerk die voor het eerst in een document van 1399 wordt vermeld.
Op de volgende foto is de kerk rechts achter het houten kruis te zien. Op de achtergrond ligt het bergachtig gebied ten zuiden van de stad Brasov. Met behulp van een kabelbaan kun je vanuit de stad omhoog. Je komt dan uit bij een groot bord waarop de naam van de stad te zien is. Dit komt later terug in dit reisverslag.
De huidige fresco’s die zich aan de binnen- en buitenkant van de kerk bevinden zijn gemaakt tussen 1730 en 1740.
Naast de kerk bevindt zich het graf van de Roemeense diplomaat en politicus Nicolae Titulescu. Hij leefde van 1882 tot en met 1941 en was onder andere ambassadeur, minister van financiën, minister van buitenlandse zaken en president van de algemene vergadering van de Volkerenbond. In 19356 werd hij gedwongen om het land te verlaten en vestigde zich in Frankrijk. Na de val van het communisme werd hij in 1992 op deze plek herbegraven.
Hieronder nog een foto van het kerkhof. Het verleden wordt hier vaak duidelijk zichtbaar doordat zeker de oudere graven veel Duitse namen en ook Duitstalige opschriften bevatten.
Aan de andere kant van de kerk is in een aantal gebouwen het Roemeens Schoolmuseum gevestigd. Volgens de informatie zou dit museum ook op maandag geopend moeten zijn. Bij aankomst was alles echter dicht en was nergens iemand te zien. Websites worden hier allemaal minder goed bijgehouden dan in West-Europa dus soms kom je voor dit soort verrassingen te staan.
Omdat op maandag de meeste musea hier gesloten zijn, had ik voor deze dag voor dingen uitgezocht die vrij te bezoeken zijn. De kabelbaan waarmee je vanuit de oude stad boven op de heuvels rondom Brasov kunt komen, gaat op maandag pas om 12.00 uur open. De ochtend heb ik dan ook gebruikt voor een kleine wandeling door dit deel van de stad. De volgende foto laat het Duits Cultureel centrum zien. Ook nu is er in Brasov nog steeds een kleine Duitstalige minderheid.
Op weg naar de kabelbaan loop je nog langs de sportarena. De stoeltjes zien er netjes uit, maar de sportbaan zelf is behoorlijk verwaarloosd. Het asfalt maar ook de hardloopbaan hebben flink wat onderhoud nodig.
Het weversbastion is een onderdeel van de fortificaties van de stad Brasov. Op maandag is dit niet geopend dus dat komt in een volgend deel van dit reisverslag aan bod. Zoals de onderstaande foto laat zien is hier de oude muur van de stad nog prima behouden. Verder is dit deel ook ingericht als een parkachtige omgeving waar mensen op warme dagen verkoeling kunnen zoeken.
Rond 12 uur stond er al een groepje mensen te wachten om met de kabelbaan omhoog te gaan. Voor het bedrag van 35 Roemeense lei heb je een kaartje waarmee je een keer op en neer kunt gaan. Na een minuut of 15 in de rij te hebben gestaan kom je in het gebouw bij het loket aan waar je het kaartje kunt kopen. Hierna duurde het nog een minuut of 5 om met de kabelbaan zelf mee te kunnen.
In een paar minuten ga je in een rechte lijn omhoog naar de top van de heuvel. De kabelbaan zelf is van Italiaanse makelij. Dat is te zien aan het bordje van het bedrijf (Ceretti & Tanfani) in de cabine. Dit is een bedrijf uit Milaan dat al bestaat sinds 1895 en nog steeds actief is in het ontwikkelen van allerlei soorten kabelbanen.
Boven aangekomen ben ik te voet verder gelopen richting het bod met de letters Brasov. Vanaf deze plek heb je een mooi overzicht over de stad zelf. Erg toegankelijk is het allemaal niet. Het pad bestaat gewoon uit allerlei puin wat hier is weggelegd, dus je moet goed opletten waar je loopt.
Op de volgende foto, die de stad Brasov van bovenaf laat zien, is in het midden de beroemde Zwarte Kerk te zien. Rechts van de kerk ligt het centrale stadsplein.
Als je nog een stukje verder loopt, kom je achter de letters Brasov terecht. Hier houdt het pad bovenop de heuvel dan ook op. Vervolgens moet je weer teruglopen in de richting van de kabelbaan. Je hebt dan wel de keuze om weer via de kabelbaan naar beneden te gaan of via een pad wat door de heuvels loopt.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen