Donderdag 25 juli 2024
In de ochtend van deze laatste dag in Brasov ben ik naar het plaatsje Harman geweest. Dit ligt in de omgeving van Brasov. De bekendste bezienswaardigheid hiervan is een oude middeleeuwse kerk die omringd is door een burcht. Aan de binnenkant van de verdedigingsmuur bevinden zich allerlei ruimtes die tegenwoordig in gebruik zijn voor het tentoonstellen van voorwerpen uit het verleden van deze plaats. Het lijkt nog het meeste op een heemkunde achtig museum.
Op deze donderdag was het weer vrij bewolkt, maar gelukkig bleef het droog en belandde ik niet in een regenbouw zoals een dag eerder in het plaatsje Sinaia. Het was een mooi uitstapje na de vele dagen waarin ik in grote steden heb doorgebracht in Roemenië.
Na dit bezoek ben ik naar de bushalte in het centrum van Harman gelopen. Na een klein kwartiertje kwam daar de bus aan om zo terug te gaan naar het centrum van Brasov. Voor de rest van de middag had ik nog een tweetal musea op mijn lijstje staan om te bezoeken.
Het eerste van deze twee musea was het kunstmuseum. Dit is gevestigd aan de weg langs het grote park van de stad. De permanente tentoonstelling van dit museum is te zien in een zestal ruimtes op de eerste verdieping van het gebouw. Hier hangen ongeveer 150 kunstwerken, die volgens het museum zijn een representatieve selectie zijn van de volledige kunstverzameling.
Als je op de eerste verdieping van het gebouw komt zie je eerst een aantal portretten van bekende Roemenen en landschapsafbeeldingen uit verschillende delen van het land.
In het museum hangen verschillende werken van Nicolae Grigorescu. In de jaren ’60 van de 19de eeuw kon hij met een beurs gaan studeren in Parijs. Hij experimenteerde hier met allerlei nieuwe technieken van die tijd en maakte schilderingen geïnspireerd door de natuur en het leven op het platteland. Hij werd bekend door deelname aan de internationale tentoonstelling in Parijs van 1867. In 1869 keerde hij terug naar Roemenië waar hij veel portretten van boeren en landschappelijke schilderingen maakte.
Een andere schilder die in het museum te zien is, is Hans Eder. De volgende foto laat een door hem geschilderd portret van een onbekende man uit het jaar 1924 zien. Hans Eder is geboren in Brasov. Hij begon met het schilderen van expressionistische werken, maakte ook religieuze schilderijen en legde zich later toe op realistische afbeeldingen van stillevens en landschappen.
Helaas is dit maar een klein museum. Dat is echt een verschil met de musea in West-Europa die vaak veel groter zijn opgezet. Aan de ene kant heeft het wel iets authentieks, aan de andere kant is het jammer dat veel zaken die in de collectie van een museum zitten daardoor niet aan het publiek getoond worden.
Het etnografisch museum van Brasov bevindt zich vlak naast het kunstmuseum. Ook dit is een vrij klein museum waarvoor je niet heel veel tijd nodig hebt om het te bezoeken. Overigens kwam ik er vandaag pas achter dat je in Brasov ook een speciaal kaartje kunt kopen waarmee je acht musea kunt bezoeken. In de voorbereiding van mijn reis had ik hier online niets over terug kunnen vinden.
In dit museum zijn een groot aantal oude klederdrachten uit Brasov en omgeving te zien.
Ook staan er enkele oude machines die vroeger gebruikt werden bij het weven van kleden.
Dit museum is echt een gemiste kans. Er is maar een beperkte hoeveelheid dingen te zien, de toelichtingen zijn kort en de selectie lijkt willekeurig. Voor een stad als Brasov moet het toch echt mogelijk zijn om een beter gedocumenteerd en opgezet museum in te richten dan deze vrij willekeurige verzameling van voorwerpen.
Als je in Brasov drie volledige dagen doorbrengt, heb je voldoende tijd om de belangrijkste zaken van deze stad te kunnen zien. De oude stad is vrij schilderachtig en er zijn veel authentieke musea. Het is een stad die nog niet ontdekt lijkt te zijn door het massatoerisme. Roemenië is mij, zoals eerder al gezegd, erg positief bevallen als vakantieland. Het is een kwestie van alles van te voren goed uitzoeken, maar dan kun je veel interessante en onverwachte zaken tegenkomen.
Ter afsluiting van deze laatste dag heb ik op het centrale plein van de oude stad nog wat gegeten. Vervolgens heb ik nog wat te eten en te drinken gekocht voor de treinreis van de volgende dag terug naar Hongarije. Daarna was het alles weer inpakken in het koffer en op tijd naar bed om op vrijdag vroeg op te kunnen staan.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
In de ochtend van deze laatste dag in Brasov ben ik naar het plaatsje Harman geweest. Dit ligt in de omgeving van Brasov. De bekendste bezienswaardigheid hiervan is een oude middeleeuwse kerk die omringd is door een burcht. Aan de binnenkant van de verdedigingsmuur bevinden zich allerlei ruimtes die tegenwoordig in gebruik zijn voor het tentoonstellen van voorwerpen uit het verleden van deze plaats. Het lijkt nog het meeste op een heemkunde achtig museum.
Op deze donderdag was het weer vrij bewolkt, maar gelukkig bleef het droog en belandde ik niet in een regenbouw zoals een dag eerder in het plaatsje Sinaia. Het was een mooi uitstapje na de vele dagen waarin ik in grote steden heb doorgebracht in Roemenië.
Na dit bezoek ben ik naar de bushalte in het centrum van Harman gelopen. Na een klein kwartiertje kwam daar de bus aan om zo terug te gaan naar het centrum van Brasov. Voor de rest van de middag had ik nog een tweetal musea op mijn lijstje staan om te bezoeken.
Het eerste van deze twee musea was het kunstmuseum. Dit is gevestigd aan de weg langs het grote park van de stad. De permanente tentoonstelling van dit museum is te zien in een zestal ruimtes op de eerste verdieping van het gebouw. Hier hangen ongeveer 150 kunstwerken, die volgens het museum zijn een representatieve selectie zijn van de volledige kunstverzameling.
Als je op de eerste verdieping van het gebouw komt zie je eerst een aantal portretten van bekende Roemenen en landschapsafbeeldingen uit verschillende delen van het land.
In het museum hangen verschillende werken van Nicolae Grigorescu. In de jaren ’60 van de 19de eeuw kon hij met een beurs gaan studeren in Parijs. Hij experimenteerde hier met allerlei nieuwe technieken van die tijd en maakte schilderingen geïnspireerd door de natuur en het leven op het platteland. Hij werd bekend door deelname aan de internationale tentoonstelling in Parijs van 1867. In 1869 keerde hij terug naar Roemenië waar hij veel portretten van boeren en landschappelijke schilderingen maakte.
Een andere schilder die in het museum te zien is, is Hans Eder. De volgende foto laat een door hem geschilderd portret van een onbekende man uit het jaar 1924 zien. Hans Eder is geboren in Brasov. Hij begon met het schilderen van expressionistische werken, maakte ook religieuze schilderijen en legde zich later toe op realistische afbeeldingen van stillevens en landschappen.
Helaas is dit maar een klein museum. Dat is echt een verschil met de musea in West-Europa die vaak veel groter zijn opgezet. Aan de ene kant heeft het wel iets authentieks, aan de andere kant is het jammer dat veel zaken die in de collectie van een museum zitten daardoor niet aan het publiek getoond worden.
Het etnografisch museum van Brasov bevindt zich vlak naast het kunstmuseum. Ook dit is een vrij klein museum waarvoor je niet heel veel tijd nodig hebt om het te bezoeken. Overigens kwam ik er vandaag pas achter dat je in Brasov ook een speciaal kaartje kunt kopen waarmee je acht musea kunt bezoeken. In de voorbereiding van mijn reis had ik hier online niets over terug kunnen vinden.
In dit museum zijn een groot aantal oude klederdrachten uit Brasov en omgeving te zien.
Ook staan er enkele oude machines die vroeger gebruikt werden bij het weven van kleden.
Dit museum is echt een gemiste kans. Er is maar een beperkte hoeveelheid dingen te zien, de toelichtingen zijn kort en de selectie lijkt willekeurig. Voor een stad als Brasov moet het toch echt mogelijk zijn om een beter gedocumenteerd en opgezet museum in te richten dan deze vrij willekeurige verzameling van voorwerpen.
Als je in Brasov drie volledige dagen doorbrengt, heb je voldoende tijd om de belangrijkste zaken van deze stad te kunnen zien. De oude stad is vrij schilderachtig en er zijn veel authentieke musea. Het is een stad die nog niet ontdekt lijkt te zijn door het massatoerisme. Roemenië is mij, zoals eerder al gezegd, erg positief bevallen als vakantieland. Het is een kwestie van alles van te voren goed uitzoeken, maar dan kun je veel interessante en onverwachte zaken tegenkomen.
Ter afsluiting van deze laatste dag heb ik op het centrale plein van de oude stad nog wat gegeten. Vervolgens heb ik nog wat te eten en te drinken gekocht voor de treinreis van de volgende dag terug naar Hongarije. Daarna was het alles weer inpakken in het koffer en op tijd naar bed om op vrijdag vroeg op te kunnen staan.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen