Dinsdag 22 oktober 2024
Op mijn tweede dag in Salzburg ben ik naar het Hellbrunn slot gegaan. Dit ligt ten zuiden van de stad Salzburg. Vanaf het busstation van Salzburg, dat zich voor het centraal station bevindt, rijdt er een rechtstreekse bus naar Hellbrunn. Normaal kost de toegang tot Hellbrunn 15 euro. Met een Salzburg Card kun je er gratis naar binnen en deze kaart is ook te gebruiken in de bus naar Hellbrunn toe.
De bus stopt in de buurt van Hellbrunn en vanaf de halte is het nog een klein stukje lopen naar de ingang. Een toegangskaartje heb je niet nodig als je het park rondom Hellbrunn wilt bezoeken, maar wel voor de gebouwen zelf. Aartsbisschop Markus Sittikus von Hohenems gaf na zijn verkiezing in 1612 de opdracht tot het bouwen van dit slot.
Hellbrunn is bekend om zijn vele bijzondere waterfonteinen. Dit zijn de best behouden fonteinen van hun soort uit de periode van de late Renaissance. Tegenwoordig is dit een van de meest bezochte onderdelen van Hellbrunn. De bezoekers worden hier op bepaalde tijdstippen binnengelaten om teveel drukte te voorkomen. Ik kon een kaartje bemachtigen voor 11.00 uur. Daarvoor was er nog even tijd om door het park bij het slot te lopen.
Het park bij het slot geniet de bescherming als monument. Als je het pad neemt rechts van het slot kom je in het deel waar zich de grote vijver bevindt. Dit lijken op het eerste gezicht twee vijvers, maar in werkelijkheid is het er slechts één. Midden in de vijver bevindt zich een rechthoekig stuk land waar je met een pad naar toe kunt lopen. Dit is vrij breed waardoor er aan beide kanten slecht een smal stuk water over blijft. Op verschillende plekken langs de vijver staan allerlei beelden.
Na een korte wandeling door dit stuk van het park ben ik rond 11 uur naar de ingang van het deel van het park met de waterfonteinen gelopen. Elke bezoeker krijgt een audioguide mee, die meer informatie geeft over de dingen die hier te zien zijn. Zoals dadelijk in het resterende deel van dit reisverslag te zien is, zijn het allemaal echte kunstwerken, die 400 jaar later nog steeds in een goed onderhouden toestand zijn. Op de volgende foto is achter de vijver al het Romeinse theater te zien.
Het Romeinse theater is een nagebouwd theater zoals dat in deze tijd in Italië populair was. In het midden van het theater staat onder het familiewapen van aartsbisschop Markus Sittikus een beeld van een Romeinse overwinningsgodin. In het theater staat een tafel waaraan mensen kunnen gaan zitten. Deze is beter te zien op de volgende foto die op dezelfde plek is genomen maar dan vanuit een andere richting.
Rondom de tafel bevinden zich allerlei openingen waaruit het water omhoog spuit. Dit gebeurt ook vanuit de stoelen waarop de gasten plaats kunnen nemen. De enige stoel waarop het “veilig” was om te gaan zitten, was die van de gastheer. Als de gasten dan verrast werden door het water en weg wilden lopen moesten ze ook nog door de fonteinen lopen die zich net achter hun stoelen bevonden.
Op de volgende foto is de Orpheus grot te zien. Hierin staat een beeld van Orpheus die met een gitaar speelt voor een aantal wilde dieren, die rustig liggen te luisteren. In de grot zelf zijn geen waterfonteinen aanwezig.
Naast de Orpheusgrot zijn op een verhoging de figuur van een nar, twee knielende narren en enkele dieren aanwezig als beeld.
De volgende bezienswaardigheid is de “Sternweiher”. Op de onderstaande foto zie je het water over een trap waarlangs twee leeuwen staan in een grote bak stromen. Het water dat over de trap stroomt, komt uit een andere bak in de vorm van een halve cirkel met zeven driehoeken van steen. Vanwege de manier waarop de foto genomen is, is dat hier helaas niet goed te zien.
Een aantal van de waterfonteinen bevinden zich in de kelderruimte van het slot. Bij binnenkomst zie je de waterfontein op de onderstaande foto.
In de kelderruimte zijn een aantal grotten die je kunt bezoeken. De eerste foto laat de ruïne grot zien. De tweede foto de vogelzang grot. In deze grot zijn twaalf verschillende volgens te horen. Op een hydraulische manier worden deze geluiden door water opgewekt.
Als je uit de kelder van het slot komt en verder loopt, loop je langs een beekje met water waar op vijf plekken kleine grotten staan. Een van die grotten laat een werkplaats zien, waar twee mensen aan het werk zijn. Door middel van water bewegen de figuren in deze grotten.
Hierna volgen weer een aantal grotere grotten zoals de Venusgrot waarin een beeld van de gelijknamige God staat. Met haar hand beschermt ze een dolfijn waarbij water uit de mond komt. Voor de grot is een klein meertje met een beeld van Amor.
Het meest bijzondere wat er hier te zien is, is het mechanische theater dat halverwege de 18de eeuw is gebouwd. Hierin staan meer dan 100 figuren. Een orgel zorgt er voor dat allerlei melodieën (waaronder die van Mozart) te horen zijn. De figuren beelden beroepen uit, er zijn soldaten te zien die marcheren, er is een blaaskapel en circusartiesten met een beer. Alle bewegingen worden mogelijk gemaakt door een radarwerk van hout dat door het water van de beek aangedreven wordt.
Op de laatste foto uit dit deel van het reisverslag is de grot met de Godin van de jacht (Diana) te zien.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Op mijn tweede dag in Salzburg ben ik naar het Hellbrunn slot gegaan. Dit ligt ten zuiden van de stad Salzburg. Vanaf het busstation van Salzburg, dat zich voor het centraal station bevindt, rijdt er een rechtstreekse bus naar Hellbrunn. Normaal kost de toegang tot Hellbrunn 15 euro. Met een Salzburg Card kun je er gratis naar binnen en deze kaart is ook te gebruiken in de bus naar Hellbrunn toe.
De bus stopt in de buurt van Hellbrunn en vanaf de halte is het nog een klein stukje lopen naar de ingang. Een toegangskaartje heb je niet nodig als je het park rondom Hellbrunn wilt bezoeken, maar wel voor de gebouwen zelf. Aartsbisschop Markus Sittikus von Hohenems gaf na zijn verkiezing in 1612 de opdracht tot het bouwen van dit slot.
Hellbrunn is bekend om zijn vele bijzondere waterfonteinen. Dit zijn de best behouden fonteinen van hun soort uit de periode van de late Renaissance. Tegenwoordig is dit een van de meest bezochte onderdelen van Hellbrunn. De bezoekers worden hier op bepaalde tijdstippen binnengelaten om teveel drukte te voorkomen. Ik kon een kaartje bemachtigen voor 11.00 uur. Daarvoor was er nog even tijd om door het park bij het slot te lopen.
Het park bij het slot geniet de bescherming als monument. Als je het pad neemt rechts van het slot kom je in het deel waar zich de grote vijver bevindt. Dit lijken op het eerste gezicht twee vijvers, maar in werkelijkheid is het er slechts één. Midden in de vijver bevindt zich een rechthoekig stuk land waar je met een pad naar toe kunt lopen. Dit is vrij breed waardoor er aan beide kanten slecht een smal stuk water over blijft. Op verschillende plekken langs de vijver staan allerlei beelden.
Na een korte wandeling door dit stuk van het park ben ik rond 11 uur naar de ingang van het deel van het park met de waterfonteinen gelopen. Elke bezoeker krijgt een audioguide mee, die meer informatie geeft over de dingen die hier te zien zijn. Zoals dadelijk in het resterende deel van dit reisverslag te zien is, zijn het allemaal echte kunstwerken, die 400 jaar later nog steeds in een goed onderhouden toestand zijn. Op de volgende foto is achter de vijver al het Romeinse theater te zien.
Het Romeinse theater is een nagebouwd theater zoals dat in deze tijd in Italië populair was. In het midden van het theater staat onder het familiewapen van aartsbisschop Markus Sittikus een beeld van een Romeinse overwinningsgodin. In het theater staat een tafel waaraan mensen kunnen gaan zitten. Deze is beter te zien op de volgende foto die op dezelfde plek is genomen maar dan vanuit een andere richting.
Rondom de tafel bevinden zich allerlei openingen waaruit het water omhoog spuit. Dit gebeurt ook vanuit de stoelen waarop de gasten plaats kunnen nemen. De enige stoel waarop het “veilig” was om te gaan zitten, was die van de gastheer. Als de gasten dan verrast werden door het water en weg wilden lopen moesten ze ook nog door de fonteinen lopen die zich net achter hun stoelen bevonden.
Op de volgende foto is de Orpheus grot te zien. Hierin staat een beeld van Orpheus die met een gitaar speelt voor een aantal wilde dieren, die rustig liggen te luisteren. In de grot zelf zijn geen waterfonteinen aanwezig.
Naast de Orpheusgrot zijn op een verhoging de figuur van een nar, twee knielende narren en enkele dieren aanwezig als beeld.
De volgende bezienswaardigheid is de “Sternweiher”. Op de onderstaande foto zie je het water over een trap waarlangs twee leeuwen staan in een grote bak stromen. Het water dat over de trap stroomt, komt uit een andere bak in de vorm van een halve cirkel met zeven driehoeken van steen. Vanwege de manier waarop de foto genomen is, is dat hier helaas niet goed te zien.
Een aantal van de waterfonteinen bevinden zich in de kelderruimte van het slot. Bij binnenkomst zie je de waterfontein op de onderstaande foto.
In de kelderruimte zijn een aantal grotten die je kunt bezoeken. De eerste foto laat de ruïne grot zien. De tweede foto de vogelzang grot. In deze grot zijn twaalf verschillende volgens te horen. Op een hydraulische manier worden deze geluiden door water opgewekt.
Als je uit de kelder van het slot komt en verder loopt, loop je langs een beekje met water waar op vijf plekken kleine grotten staan. Een van die grotten laat een werkplaats zien, waar twee mensen aan het werk zijn. Door middel van water bewegen de figuren in deze grotten.
Hierna volgen weer een aantal grotere grotten zoals de Venusgrot waarin een beeld van de gelijknamige God staat. Met haar hand beschermt ze een dolfijn waarbij water uit de mond komt. Voor de grot is een klein meertje met een beeld van Amor.
Het meest bijzondere wat er hier te zien is, is het mechanische theater dat halverwege de 18de eeuw is gebouwd. Hierin staan meer dan 100 figuren. Een orgel zorgt er voor dat allerlei melodieën (waaronder die van Mozart) te horen zijn. De figuren beelden beroepen uit, er zijn soldaten te zien die marcheren, er is een blaaskapel en circusartiesten met een beer. Alle bewegingen worden mogelijk gemaakt door een radarwerk van hout dat door het water van de beek aangedreven wordt.
Op de laatste foto uit dit deel van het reisverslag is de grot met de Godin van de jacht (Diana) te zien.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen