Woensdag 23 oktober 2024
Na een bezoek aan de vesting Hohensalzburg in de ochtend heb ik in het begin van de middag het kerstmuseum van Salzburg bezocht. In dit museum is een grote privéverzameling kerstvoorwerpen te zien die in 40 jaar tijd bij elkaar gespaard is. De collectie is erg uitgebreid en bevat adventsvoorwerpen, miniaturen van kerstmarkten, maar ook kerstpiramides uit het Ertsgebergte.

Toen tijdens de kerstperiode kerstbomen in huis kwamen te staan, werden deze eerst volgehangen met eetbare voorwerpen. Vanaf het midden van de 19de eeuw kwamen er industrieel gemaakte spullen van hout, metaal, glas en papier om in de boom te hangen. In het museum is een overzicht te zien van dit soort spullen die in Duitsland en Oostenrijk gemaakt zijn.

In het museum is zoveel te zien, dat de foto’s in dit reisverslag maar een beperkt aantal dingen kunnen laten zien. Het museum heeft ook een grote verzameling kerstkaarten. Na de invoering van de postkaart in 1869 werden er al snel kaarten met allerlei motieven en afbeeldingen verkocht. Vooral in het begin van de 20ste eeuw werden veel kaarten met kerstmotieven gemaakt.

Op de volgende foto is een aantal kerstfiguren uit het Ertsgebergte te zien.

Als je in Salzburg bent, is dit museum zeker een aanrader. Je hebt er ongeveer een uur voor nodig om alles te zien, maar het is weer eens een totaal ander museum dan wat je normaal tegenkomt.


De derde dag in Salzburg heb ik afgesloten met een bezoek aan het “Haus der Natur”. Dit is een natuurkundig en technisch museum. Het museum is in 1924 opgericht door de zoöloog Eduard Paul Tratz. Van 1924 tot 1976 was hij met een onderbreking van vier jaar na de Tweede Wereldoorlog de directeur van dit museum.

Bij binnenkomst loop je door een ruimte met een aantal dinosaurussen om vervolgens uit te komen bij het aquarium. In deze volgende ruimte staat in het midden een groot aquarium. Langs de randen van deze ruimte staan allerlei kleinere aquaria met verschillende soorten vissen.


In het museum zijn allerlei diorama te zien waarin dieren worden weggezet in de omgeving waar ze ook leven. De Hohe Tauern zijn een bergketen in Oostenrijk waar in de zomer regelmatig vale gieren te zien zijn. Ze leven hier niet het hele jaar maar zijn hier alleen gedurende deze periode van het jaar. Dit diorama is gemaakt in het jaar 1959.

Diorama’s zijn vanaf het begin een onderdeel geweest van dit museum. In eerste instantie waren er in deze diorama’s vooral dieren te zien, later kwamen ook onderdelen van het menselijke leven aan bod. Nadat het museum in 1959 verhuisd is naar zijn huidige plek is doorgegaan met het maken van nieuwe diorama. Op de volgende foto is het rode ravijn uit het zuiden van Tibet te zien.

De diorama uit Tibet ontstonden in de eerste helft van de jaren ’40 van de 20ste eeuw om de resultaten van de Duitse expeditie naar Tibet weer te geven. Op 20 januari 1943 werden deze diorama officieel gepresenteerd in het museum. Het doel van deze expeditie was om uit te vinden of de oorsprong van het Arische ras te vinden was in het hooggebergte van Azië. Verschillende deelnemers aan deze expeditie waren in Duitsland betrokken bij de misdaden van de nationaalsocialisten.

Vanwege de verhuizing naar het huidige gebouw zijn de oorspronkelijke diorama’s verloren gegaan en tussen 1957 en 1959 hier opnieuw gemaakt. Ondanks hun beladen geschiedenis worden ze hier nog steeds getoond omdat ze onderdeel uit maken van de geschiedenis van dit museum. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bleef de collectie van het museum in stand maar kwamen er wel tentoonstellingen waarin de onwetenschappelijke rassenleer van de nationaalsocialisten centraal stond. Na de Tweede Wereldoorlog werd de directeur dan ook door de Amerikanen gevangengenomen. Nadat in 1949 door de stad en de deelstaat Salzburg een nieuwe vereniging werd opgericht om het museum te besturen stemde het grootste deel van de leden voor de terugkeer van Tratz als directeur. Pas na het overlijden van de oorspronkelijke directeur werd in het begin van de jaren ’90 voor het eerst aandacht besteed aan dit gedeelte van het verleden. Pas toen werd een tentoonstelling over menselijke rassen uit de jaren ’40 pas definitief uit het museum verwijderd. Op het volgende diorama is het Potala paleis in Lhasa te zien.

Na deze historische diorama kom je in een schatkamer die vol ligt met goud en edelstenen.

De ruimte in dit deel van het “Haus der Natur” is efficiënt gebruikt. In een van de gangen is aan de wanden een tentoonstelling over het ontstaan van de aarde en geologie.

Er volgen ruimtes met mineralen en fossielen uit de omgeving van Salzburg. Alles voorzien van een duidelijke uitleg. Het is een uitgebreid museum waar je prima een hele dag rond kunt lopen als je alles wilt zien en lezen.


Al doorlopend kom je in een ruimte over Europese dieren. Hierin zijn ook een aantal kleinere diorama’s te zien over historische vormen van de jacht.


Hierna kom je weer door een gang waarin allerlei geweien hangen van herten. Het museum heeft ook een grote educatieve functie omdat hier ook allerlei informatie te vinden is hoe je dieren kunt herkennen aan de afdrukken van hun poten.


Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Na een bezoek aan de vesting Hohensalzburg in de ochtend heb ik in het begin van de middag het kerstmuseum van Salzburg bezocht. In dit museum is een grote privéverzameling kerstvoorwerpen te zien die in 40 jaar tijd bij elkaar gespaard is. De collectie is erg uitgebreid en bevat adventsvoorwerpen, miniaturen van kerstmarkten, maar ook kerstpiramides uit het Ertsgebergte.

Toen tijdens de kerstperiode kerstbomen in huis kwamen te staan, werden deze eerst volgehangen met eetbare voorwerpen. Vanaf het midden van de 19de eeuw kwamen er industrieel gemaakte spullen van hout, metaal, glas en papier om in de boom te hangen. In het museum is een overzicht te zien van dit soort spullen die in Duitsland en Oostenrijk gemaakt zijn.

In het museum is zoveel te zien, dat de foto’s in dit reisverslag maar een beperkt aantal dingen kunnen laten zien. Het museum heeft ook een grote verzameling kerstkaarten. Na de invoering van de postkaart in 1869 werden er al snel kaarten met allerlei motieven en afbeeldingen verkocht. Vooral in het begin van de 20ste eeuw werden veel kaarten met kerstmotieven gemaakt.

Op de volgende foto is een aantal kerstfiguren uit het Ertsgebergte te zien.

Als je in Salzburg bent, is dit museum zeker een aanrader. Je hebt er ongeveer een uur voor nodig om alles te zien, maar het is weer eens een totaal ander museum dan wat je normaal tegenkomt.


De derde dag in Salzburg heb ik afgesloten met een bezoek aan het “Haus der Natur”. Dit is een natuurkundig en technisch museum. Het museum is in 1924 opgericht door de zoöloog Eduard Paul Tratz. Van 1924 tot 1976 was hij met een onderbreking van vier jaar na de Tweede Wereldoorlog de directeur van dit museum.

Bij binnenkomst loop je door een ruimte met een aantal dinosaurussen om vervolgens uit te komen bij het aquarium. In deze volgende ruimte staat in het midden een groot aquarium. Langs de randen van deze ruimte staan allerlei kleinere aquaria met verschillende soorten vissen.


In het museum zijn allerlei diorama te zien waarin dieren worden weggezet in de omgeving waar ze ook leven. De Hohe Tauern zijn een bergketen in Oostenrijk waar in de zomer regelmatig vale gieren te zien zijn. Ze leven hier niet het hele jaar maar zijn hier alleen gedurende deze periode van het jaar. Dit diorama is gemaakt in het jaar 1959.

Diorama’s zijn vanaf het begin een onderdeel geweest van dit museum. In eerste instantie waren er in deze diorama’s vooral dieren te zien, later kwamen ook onderdelen van het menselijke leven aan bod. Nadat het museum in 1959 verhuisd is naar zijn huidige plek is doorgegaan met het maken van nieuwe diorama. Op de volgende foto is het rode ravijn uit het zuiden van Tibet te zien.

De diorama uit Tibet ontstonden in de eerste helft van de jaren ’40 van de 20ste eeuw om de resultaten van de Duitse expeditie naar Tibet weer te geven. Op 20 januari 1943 werden deze diorama officieel gepresenteerd in het museum. Het doel van deze expeditie was om uit te vinden of de oorsprong van het Arische ras te vinden was in het hooggebergte van Azië. Verschillende deelnemers aan deze expeditie waren in Duitsland betrokken bij de misdaden van de nationaalsocialisten.

Vanwege de verhuizing naar het huidige gebouw zijn de oorspronkelijke diorama’s verloren gegaan en tussen 1957 en 1959 hier opnieuw gemaakt. Ondanks hun beladen geschiedenis worden ze hier nog steeds getoond omdat ze onderdeel uit maken van de geschiedenis van dit museum. Tijdens de Tweede Wereldoorlog bleef de collectie van het museum in stand maar kwamen er wel tentoonstellingen waarin de onwetenschappelijke rassenleer van de nationaalsocialisten centraal stond. Na de Tweede Wereldoorlog werd de directeur dan ook door de Amerikanen gevangengenomen. Nadat in 1949 door de stad en de deelstaat Salzburg een nieuwe vereniging werd opgericht om het museum te besturen stemde het grootste deel van de leden voor de terugkeer van Tratz als directeur. Pas na het overlijden van de oorspronkelijke directeur werd in het begin van de jaren ’90 voor het eerst aandacht besteed aan dit gedeelte van het verleden. Pas toen werd een tentoonstelling over menselijke rassen uit de jaren ’40 pas definitief uit het museum verwijderd. Op het volgende diorama is het Potala paleis in Lhasa te zien.

Na deze historische diorama kom je in een schatkamer die vol ligt met goud en edelstenen.

De ruimte in dit deel van het “Haus der Natur” is efficiënt gebruikt. In een van de gangen is aan de wanden een tentoonstelling over het ontstaan van de aarde en geologie.

Er volgen ruimtes met mineralen en fossielen uit de omgeving van Salzburg. Alles voorzien van een duidelijke uitleg. Het is een uitgebreid museum waar je prima een hele dag rond kunt lopen als je alles wilt zien en lezen.


Al doorlopend kom je in een ruimte over Europese dieren. Hierin zijn ook een aantal kleinere diorama’s te zien over historische vormen van de jacht.


Hierna kom je weer door een gang waarin allerlei geweien hangen van herten. Het museum heeft ook een grote educatieve functie omdat hier ook allerlei informatie te vinden is hoe je dieren kunt herkennen aan de afdrukken van hun poten.


Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina

Reactie toevoegen