Donderdag 24 oktober 2024
Het Schlossmuseum in Linz bevindt zich in het oude kasteel van de stad. Het museum beschikt over een uitgebreide historische collectie voorwerpen. Van oude middeleeuwse schilderijen en beelden, tot moderne kunst bij wisselvoorstellingen en volkskunst. Een onderdeel van het museum is de collectie van Baron Edgar von Spiegl, een diplomaat in de tijd van de Oostenrijks-Hongaarse dubbelmonarchie.
Na de val van dit rijk ging hij met pension en startte met het verzamelen van gebruiksvoorwerpen. Hierdoor ontstond een verzameling van meer dan 1600 voorwerpen. Na zijn overlijden in 1931 werd twee jaar later een eigen museum geopend. In de jaren ’60 van de vorige eeuw werd zijn collectie bij dit museum ondergebracht. Zoals op de foto’s te zien is, gaat het om een zeer diverse collectie. Van echte gebruiksvoorwerpen tot allerlei religieuze voorwerpen.
De volgende zaal van het museum is ingericht met een selectie van kledingstukken en accessoires uit de 18de tot en met de 20ste eeuw. Vanaf 1780 tot 1850 werd in Opper-Oostenrijk vooral klederdracht gedragen. Dit eindigde met de industrialisering waardoor kleding goedkoper gemaakt kon worden en daardoor steeds meer onafhankelijker werd van de plek waar het gedragen werd.
In een van de zalen stond een vitrine met allerlei souvenirs uit een klein gebiedje in Oostenrijk, het Viechtau, dit is een dal in de bergen dat zich op grote hoogte bevindt (Hochtal in het Duits) en waar in het verleden veel kleine industrie was in huizen. Toen deze kleine industrie in het begin van de vorige eeuw steeds meer verdween, gingen de inwoners zich toeleggen op het maken van souvenirs voor toeristen.
De volgende ruimte is dan weer volledig gevuld met allerlei huishoudelijke voorwerpen uit het verleden.
Hier zijn ook een tweetal nagebouwde huiskamers van boerderijen uit Opper-Oostenrijk te zien, die sinds de start van dit museum onveranderd zijn gebleven.
Erg bijzonder is een uitgebreide collectie van kleine en grote kerststallen uit de 18de en 19de eeuw.
Als afsluiting nog een foto uit de laatste ruimte van het museum dat ik heb gezien, het muntkabinet. Hier is een collectie van munten uit allerlei tijden te zien. Dit gaat van gevonden munten bij opgravingen tot geld dat gebruikt werd tijdens de oorlog in concentratiekampen. Als je in Linz bent, is dit museum zeker een aanrader. Het geeft een mooi overzicht van allerlei voorwerpen uit de geschiedenis van deze stad en zijn omgeving. Het wordt niet overlopen door toeristen en je kunt er prima een uurtje of twee rondlopen voordat je alles gezien hebt. Daarnaast was een deel van het museum niet toegankelijk vanwege een verbouwing, maar ondanks dat was er genoeg te zien.
De Donau splitst Linz in twee delen. Tussen 1938 en 1940 is de Nibelungenbrug gebouwd om deze twee delen met elkaar te verbinden. Opdracht tot het bouwen hiervan is gegeven nadat Oostenrijk een onderdeel van Nazi-Duitsland was geworden. Hilter had in Linz een deel van zijn jeugd doorgemaakt en wilde de stad ombouwen tot een Führerstadt met allerlei imposante gebouwen, wegen en andere technische kunstwerken.
Aan de andere kant van de Donau (ten opzichte van de oude stad van Linz) staat het Ars Electronica, dat is een instituut/museum dat zich bezighoudt met allerlei zaken op het gebied van educatie, mediakunst en wetenschap. Het geheel is interactief ingericht en hier was het in tegenstelling tot de reguliere musea die ik bezocht heb, wel erg druk. Wanneer je in Linz bent, kun je een speciale kaart (Linzcard) kopen waarmee je bij veel musea gratis naar binnen kunt, Hier zit dan ook meteen een openbaarvervoerskaart. In Linz betaalde je hier in 2024 een bedrag van 16 euro voor. Dat is absoluut de moeite waard omdat alleen de toegang tot het Ars Electronica al 13 euro kost.
Een van de bijzonderheden van dit museum is, is dat er een aparte filmzaal is waarbij 3D opnames in een zeer hoge resolutie vertoond worden. Voorbeelden die ik hier toen gezien heb, betroffen een prachtige opname van de Notre-Dame in Frankrijk en een simulatie van het menselijk lichaam en het heelal. Door deze techniek is het dus mogelijk om van gebouwen een zeer nauwkeurige 3D opname te maken.
In het interactief museum zijn allerlei vernieuwde ontwikkelingen te zien. Een voorbeeld hiervan is een speciale bioreactor die gebruikt wordt, om kunstmatige bloedvaten te maken. Dit gebeurt door middel van 4D printen. Hierbij wordt tijd als een vierde dimensie toegevoegd. In de loop van de tijd kan het materiaal zich dan vanzelf of door invloeden van buiten aanpassen.
Het modern opgezette museum beschikt over een aantal grote ruimtes waar allerlei technische snufjes worden voorgesteld. Het museum zet ook in op een kritische blik op ontwikkelingen. Zo kun je voor een website nagaan wat het energieverbruik is. Ook is er een speciaal WiFi netwerk waarop je in kunt loggen en waarbij alles van “Amazon Web Services” niet toegankelijk is. Dit is een Cloud dienst van de gelijknamige website. Veel websites en Apps maken hier gebruik van en op deze manier kun je ervaren hoe afhankelijk we zijn geworden van grote (Amerikaanse) techbedrijven.
Heel bijzonder is ook het “Remains” project. Met behulp van zeer precieze laserscanners worden landschappen in een hoge resolutie opgeslagen. In dit museum worden ze dan weer gereconstrueerd waardoor een op het eerste oog realistisch landschap ontstaat. Het ziet er echter net wat anders uit dan in het echt omdat ook een zeer precieze laserscanner niet alle details kan vastleggen.
Naast de toekomst is er ook aandacht voor het verleden. Aan de hand van de persoon van Anton Bruckner (een componist die leefde van 1824 tot 1896) wordt door middel van een collectie foto’s in beeld gebracht wat er in zijn leven allemaal veranderd is. Waar er in 1824 alleen nog maar postkoetsen waren met een snelheid van 6,5 kilometer per uur, reden bij zijn dood al de eerste auto’s rond. In vergelijking met de tegenwoordige tijd, is er dan in zijn leven maar relatief weinig veranderd, want nu gaan de ontwikkelingen nog veel sneller.
Met behulp van interactieve schermen wordt informatie gegeven over zaken zoals het ontstaan van gletsjers, de ontwikkeling van de oceanen, verschillende natuurverschijnselen, de invloed van de mens op de aarde, neurale netwerken en nog allerlei andere zaken.
Als laatste foto uit het Ars Electronica nog een overzichtsfoto. Voor mensen met interesse in allerlei technische ontwikkelingen is het een interessante plek om te bezoeken. Afhankelijk van hoeveel dingen je wilt bekijken en doen kun je er prima enkele uren doorbrengen.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Het Schlossmuseum in Linz bevindt zich in het oude kasteel van de stad. Het museum beschikt over een uitgebreide historische collectie voorwerpen. Van oude middeleeuwse schilderijen en beelden, tot moderne kunst bij wisselvoorstellingen en volkskunst. Een onderdeel van het museum is de collectie van Baron Edgar von Spiegl, een diplomaat in de tijd van de Oostenrijks-Hongaarse dubbelmonarchie.
Na de val van dit rijk ging hij met pension en startte met het verzamelen van gebruiksvoorwerpen. Hierdoor ontstond een verzameling van meer dan 1600 voorwerpen. Na zijn overlijden in 1931 werd twee jaar later een eigen museum geopend. In de jaren ’60 van de vorige eeuw werd zijn collectie bij dit museum ondergebracht. Zoals op de foto’s te zien is, gaat het om een zeer diverse collectie. Van echte gebruiksvoorwerpen tot allerlei religieuze voorwerpen.
De volgende zaal van het museum is ingericht met een selectie van kledingstukken en accessoires uit de 18de tot en met de 20ste eeuw. Vanaf 1780 tot 1850 werd in Opper-Oostenrijk vooral klederdracht gedragen. Dit eindigde met de industrialisering waardoor kleding goedkoper gemaakt kon worden en daardoor steeds meer onafhankelijker werd van de plek waar het gedragen werd.
In een van de zalen stond een vitrine met allerlei souvenirs uit een klein gebiedje in Oostenrijk, het Viechtau, dit is een dal in de bergen dat zich op grote hoogte bevindt (Hochtal in het Duits) en waar in het verleden veel kleine industrie was in huizen. Toen deze kleine industrie in het begin van de vorige eeuw steeds meer verdween, gingen de inwoners zich toeleggen op het maken van souvenirs voor toeristen.
De volgende ruimte is dan weer volledig gevuld met allerlei huishoudelijke voorwerpen uit het verleden.
Hier zijn ook een tweetal nagebouwde huiskamers van boerderijen uit Opper-Oostenrijk te zien, die sinds de start van dit museum onveranderd zijn gebleven.
Erg bijzonder is een uitgebreide collectie van kleine en grote kerststallen uit de 18de en 19de eeuw.
Als afsluiting nog een foto uit de laatste ruimte van het museum dat ik heb gezien, het muntkabinet. Hier is een collectie van munten uit allerlei tijden te zien. Dit gaat van gevonden munten bij opgravingen tot geld dat gebruikt werd tijdens de oorlog in concentratiekampen. Als je in Linz bent, is dit museum zeker een aanrader. Het geeft een mooi overzicht van allerlei voorwerpen uit de geschiedenis van deze stad en zijn omgeving. Het wordt niet overlopen door toeristen en je kunt er prima een uurtje of twee rondlopen voordat je alles gezien hebt. Daarnaast was een deel van het museum niet toegankelijk vanwege een verbouwing, maar ondanks dat was er genoeg te zien.
De Donau splitst Linz in twee delen. Tussen 1938 en 1940 is de Nibelungenbrug gebouwd om deze twee delen met elkaar te verbinden. Opdracht tot het bouwen hiervan is gegeven nadat Oostenrijk een onderdeel van Nazi-Duitsland was geworden. Hilter had in Linz een deel van zijn jeugd doorgemaakt en wilde de stad ombouwen tot een Führerstadt met allerlei imposante gebouwen, wegen en andere technische kunstwerken.
Aan de andere kant van de Donau (ten opzichte van de oude stad van Linz) staat het Ars Electronica, dat is een instituut/museum dat zich bezighoudt met allerlei zaken op het gebied van educatie, mediakunst en wetenschap. Het geheel is interactief ingericht en hier was het in tegenstelling tot de reguliere musea die ik bezocht heb, wel erg druk. Wanneer je in Linz bent, kun je een speciale kaart (Linzcard) kopen waarmee je bij veel musea gratis naar binnen kunt, Hier zit dan ook meteen een openbaarvervoerskaart. In Linz betaalde je hier in 2024 een bedrag van 16 euro voor. Dat is absoluut de moeite waard omdat alleen de toegang tot het Ars Electronica al 13 euro kost.
Een van de bijzonderheden van dit museum is, is dat er een aparte filmzaal is waarbij 3D opnames in een zeer hoge resolutie vertoond worden. Voorbeelden die ik hier toen gezien heb, betroffen een prachtige opname van de Notre-Dame in Frankrijk en een simulatie van het menselijk lichaam en het heelal. Door deze techniek is het dus mogelijk om van gebouwen een zeer nauwkeurige 3D opname te maken.
In het interactief museum zijn allerlei vernieuwde ontwikkelingen te zien. Een voorbeeld hiervan is een speciale bioreactor die gebruikt wordt, om kunstmatige bloedvaten te maken. Dit gebeurt door middel van 4D printen. Hierbij wordt tijd als een vierde dimensie toegevoegd. In de loop van de tijd kan het materiaal zich dan vanzelf of door invloeden van buiten aanpassen.
Het modern opgezette museum beschikt over een aantal grote ruimtes waar allerlei technische snufjes worden voorgesteld. Het museum zet ook in op een kritische blik op ontwikkelingen. Zo kun je voor een website nagaan wat het energieverbruik is. Ook is er een speciaal WiFi netwerk waarop je in kunt loggen en waarbij alles van “Amazon Web Services” niet toegankelijk is. Dit is een Cloud dienst van de gelijknamige website. Veel websites en Apps maken hier gebruik van en op deze manier kun je ervaren hoe afhankelijk we zijn geworden van grote (Amerikaanse) techbedrijven.
Heel bijzonder is ook het “Remains” project. Met behulp van zeer precieze laserscanners worden landschappen in een hoge resolutie opgeslagen. In dit museum worden ze dan weer gereconstrueerd waardoor een op het eerste oog realistisch landschap ontstaat. Het ziet er echter net wat anders uit dan in het echt omdat ook een zeer precieze laserscanner niet alle details kan vastleggen.
Naast de toekomst is er ook aandacht voor het verleden. Aan de hand van de persoon van Anton Bruckner (een componist die leefde van 1824 tot 1896) wordt door middel van een collectie foto’s in beeld gebracht wat er in zijn leven allemaal veranderd is. Waar er in 1824 alleen nog maar postkoetsen waren met een snelheid van 6,5 kilometer per uur, reden bij zijn dood al de eerste auto’s rond. In vergelijking met de tegenwoordige tijd, is er dan in zijn leven maar relatief weinig veranderd, want nu gaan de ontwikkelingen nog veel sneller.
Met behulp van interactieve schermen wordt informatie gegeven over zaken zoals het ontstaan van gletsjers, de ontwikkeling van de oceanen, verschillende natuurverschijnselen, de invloed van de mens op de aarde, neurale netwerken en nog allerlei andere zaken.
Als laatste foto uit het Ars Electronica nog een overzichtsfoto. Voor mensen met interesse in allerlei technische ontwikkelingen is het een interessante plek om te bezoeken. Afhankelijk van hoeveel dingen je wilt bekijken en doen kun je er prima enkele uren doorbrengen.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen