Vrijdag 26 mei 2017
In de middag van deze vrijdag heb ik het stadsmuseum van Esslingen Am Neckar bezocht (http://www.museen-esslingen.de/,Lde/start/gelbes_haus.html). Dit museum heeft een vaste tentoonstelling over de geschiedenis van deze stad afgewisseld met wisselende tentoonstelling. Op door de weekse dagen is het museum alleen in de middag geopend vanaf 2 uur.
De wisselende tentoonstelling ging over het Esslingen in de jaren '50. De stad is de oorlog vrij goed doorgekomen maar heeft wel een flink aantal "Heimatvertriebene" opgenomen. Dit zijn Duitsers die moesten vertrekken uit gebieden uit het oostelijk deel van het land, dat na de Tweede Wereldoorlog bij Polen gevoegd werd. Voor ongeveer 20.000 mensen moesten nieuwe huizen gebouwd worden. In de periode 1950 tot 1954 werden ongeveer 3.500 nieuwe huizen gebouwd.
Op de foto hierboven is een reconstructie van een melkbar uit de jaren '50 te zien. In deze periode was dit een geliefd ontmoetingspunt voor jongeren. In Esslingen was er niet zo'n bar, maar enkel een kleine melkwinkel die naast gewone melk ook speciale soorten verkocht.
Vijf jaar na de oorlog waren nog ongeveer 1.500 inwoners uit Esslingen vermist. Hier ging het dan om krijgsgevangenen of gewone burgers die door de Russen gevangen genomen waren en naar Rusland getransporteerd waren. Vanaf 1955 kwamen deze weer terug naar Duitsland, maar van een aantal mensen is het lot tot op de dag van vandaag onduidelijk.
Op de foto hierboven is een zogenaamd keukenbad te zien. Dit keukenbad is in 1949 tentoongesteld op een tentoonstelling voor het op een ruimtebesparende manier inrichten van woningen.
Een andere tijdelijke tentoonstelling in het museum is het project 52x. 52 maanden lang wordt er elke maand een object toegevoegd aan het museum, dat met de Eerste Wereldoorlog te maken heeft. Deze oorlog duurde ook 52 maanden.
Een ander object in het museum was het bovenstaande album met plakplaatjes. Waar albums met plakplaatjes meestal bestaan uit voetballer of artiesten, was het de bedoeling dat dit album uit de periode van de nazi's volgeplakt werd met allerlei plaatjes over Hitler en andere bekende nazi's.
In het gedeelte van het museum waar de vaste collectie staat, wordt ingegaan op de geschiedenis van de stad Esslingen. De eerste fase van de industriële ontwikkeling vond plaats vanaf 1810 toen de eerste fabrieken in de stad gebouwd werden. Vanaf 1846 begon de tweede fase van de industriële ontwikkeling en werden er onder andere locomotieven gebouwd.
Het museum heeft ook een aantal voorwerpen uit de Middeleeuwen. Op de foto hierboven is een middeleeuwse stoel te zien, die gebruikt werd bij bevallingen.
Ook in de middeleeuwen werd er in de omgeving van Esslingen al wijn verbouwd. Hierboven is een boek met allerlei informatie over het maken van die wijn.
Een apart onderdeel van de tentoonstelling ging vooral over de ontwikkeling van kloosters en kerken in Esslingen. In mijn reisverslag over de stadswandeling die ik in de ochtend heb gemaakt, staat daar al wat meer over.
Zoals eerder al gezegd loopt in het stadsmuseum nu het project 52x. Hierboven is een overzicht te zien van de 33 objecten, die op het moment dat ik het museum bezocht al aanwezig waren. Van elk object is kort toegelicht waar het over gaat.
In het noorden van Esslingen wordt er op de heuvels wijn gebouwd. Vanaf de Frauenkirche kun je die heuvels oplopen via de Neckerhaldenweg. Zoals op de foto's te zien was, was het deze dag prachtig weer.
De weg loopt langzaam omhoog en op deze manier heb je een mooi uitzicht over de stad Esslingen. Op verschillende plekken langs de weg staan borden met informatie over bepaalde bezienswaardigheden.
Op de foto hierboven is een bankje gezien dat vroeger gebruikt werd door de mensen die druiven moesten versjouwen. De druiven wogen vaak tussen de 40 en 50 kilo en daar kwam het gewicht van de houten bakken (12 kilo) waarin de druiven vervoerd werden ook nog eens bij.
Via de Burgsteige kun je langs de druivenplanten weer terug lopen naar de stad Esslingen. Aan deze kant van de stad worden de heuvels gebruikt voor het verbouwen van druiven om daar weer wijn van te maken.
Het was mogelijk om een korte en een lange route te lopen door dit gebied waar druiven verbouwd werden. Vanwege het warme weer heb ik maar besloten om de korte route te nemen, omdat het flink warm was geworden en de zon fel schijn op de route waarlangs maar weinig bomen stonden.
Op de foto hierboven is dat de druiven ook aangepland zijn op de steile hellingen in de richting van de stad Esslingen. Op deze hellingen liepen deze middag ook enkele mensen die bezig waren de druiven te verzorgen.
Doorlopend kwam ik uiteindelijk uit in het stadsdeel Neckerhalde. Daar vanuit kon ik met de bus weer terug naar het station in Esslingen. GPS op je mobiele telefoon en een app met alle openbaar vervoersverbindingen zijn dan erg handig. Vanaf het station in Esslingen was in ongeveer een kwartiertje weer terug in Stuttgart.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
In de middag van deze vrijdag heb ik het stadsmuseum van Esslingen Am Neckar bezocht (http://www.museen-esslingen.de/,Lde/start/gelbes_haus.html). Dit museum heeft een vaste tentoonstelling over de geschiedenis van deze stad afgewisseld met wisselende tentoonstelling. Op door de weekse dagen is het museum alleen in de middag geopend vanaf 2 uur.
De wisselende tentoonstelling ging over het Esslingen in de jaren '50. De stad is de oorlog vrij goed doorgekomen maar heeft wel een flink aantal "Heimatvertriebene" opgenomen. Dit zijn Duitsers die moesten vertrekken uit gebieden uit het oostelijk deel van het land, dat na de Tweede Wereldoorlog bij Polen gevoegd werd. Voor ongeveer 20.000 mensen moesten nieuwe huizen gebouwd worden. In de periode 1950 tot 1954 werden ongeveer 3.500 nieuwe huizen gebouwd.
Op de foto hierboven is een reconstructie van een melkbar uit de jaren '50 te zien. In deze periode was dit een geliefd ontmoetingspunt voor jongeren. In Esslingen was er niet zo'n bar, maar enkel een kleine melkwinkel die naast gewone melk ook speciale soorten verkocht.
Vijf jaar na de oorlog waren nog ongeveer 1.500 inwoners uit Esslingen vermist. Hier ging het dan om krijgsgevangenen of gewone burgers die door de Russen gevangen genomen waren en naar Rusland getransporteerd waren. Vanaf 1955 kwamen deze weer terug naar Duitsland, maar van een aantal mensen is het lot tot op de dag van vandaag onduidelijk.
Op de foto hierboven is een zogenaamd keukenbad te zien. Dit keukenbad is in 1949 tentoongesteld op een tentoonstelling voor het op een ruimtebesparende manier inrichten van woningen.
Een andere tijdelijke tentoonstelling in het museum is het project 52x. 52 maanden lang wordt er elke maand een object toegevoegd aan het museum, dat met de Eerste Wereldoorlog te maken heeft. Deze oorlog duurde ook 52 maanden.
Een ander object in het museum was het bovenstaande album met plakplaatjes. Waar albums met plakplaatjes meestal bestaan uit voetballer of artiesten, was het de bedoeling dat dit album uit de periode van de nazi's volgeplakt werd met allerlei plaatjes over Hitler en andere bekende nazi's.
In het gedeelte van het museum waar de vaste collectie staat, wordt ingegaan op de geschiedenis van de stad Esslingen. De eerste fase van de industriële ontwikkeling vond plaats vanaf 1810 toen de eerste fabrieken in de stad gebouwd werden. Vanaf 1846 begon de tweede fase van de industriële ontwikkeling en werden er onder andere locomotieven gebouwd.
Het museum heeft ook een aantal voorwerpen uit de Middeleeuwen. Op de foto hierboven is een middeleeuwse stoel te zien, die gebruikt werd bij bevallingen.
Ook in de middeleeuwen werd er in de omgeving van Esslingen al wijn verbouwd. Hierboven is een boek met allerlei informatie over het maken van die wijn.
Een apart onderdeel van de tentoonstelling ging vooral over de ontwikkeling van kloosters en kerken in Esslingen. In mijn reisverslag over de stadswandeling die ik in de ochtend heb gemaakt, staat daar al wat meer over.
Zoals eerder al gezegd loopt in het stadsmuseum nu het project 52x. Hierboven is een overzicht te zien van de 33 objecten, die op het moment dat ik het museum bezocht al aanwezig waren. Van elk object is kort toegelicht waar het over gaat.
In het noorden van Esslingen wordt er op de heuvels wijn gebouwd. Vanaf de Frauenkirche kun je die heuvels oplopen via de Neckerhaldenweg. Zoals op de foto's te zien was, was het deze dag prachtig weer.
De weg loopt langzaam omhoog en op deze manier heb je een mooi uitzicht over de stad Esslingen. Op verschillende plekken langs de weg staan borden met informatie over bepaalde bezienswaardigheden.
Op de foto hierboven is een bankje gezien dat vroeger gebruikt werd door de mensen die druiven moesten versjouwen. De druiven wogen vaak tussen de 40 en 50 kilo en daar kwam het gewicht van de houten bakken (12 kilo) waarin de druiven vervoerd werden ook nog eens bij.
Via de Burgsteige kun je langs de druivenplanten weer terug lopen naar de stad Esslingen. Aan deze kant van de stad worden de heuvels gebruikt voor het verbouwen van druiven om daar weer wijn van te maken.
Het was mogelijk om een korte en een lange route te lopen door dit gebied waar druiven verbouwd werden. Vanwege het warme weer heb ik maar besloten om de korte route te nemen, omdat het flink warm was geworden en de zon fel schijn op de route waarlangs maar weinig bomen stonden.
Op de foto hierboven is dat de druiven ook aangepland zijn op de steile hellingen in de richting van de stad Esslingen. Op deze hellingen liepen deze middag ook enkele mensen die bezig waren de druiven te verzorgen.
Doorlopend kwam ik uiteindelijk uit in het stadsdeel Neckerhalde. Daar vanuit kon ik met de bus weer terug naar het station in Esslingen. GPS op je mobiele telefoon en een app met alle openbaar vervoersverbindingen zijn dan erg handig. Vanaf het station in Esslingen was in ongeveer een kwartiertje weer terug in Stuttgart.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen