Tags
Maandag 8 april 2019
Op de vierde dag stond een bezoek aan de Vaticaanse musea op het programma. De Vaticaanse musea worden zeer drukbezocht en ook rond een uur of 10 stond er al een hele lange rij voor de ingang te wachten van een paar honderd meter. Als je hier ooit op bezoek gaat, is het zeer verstandig om van tevoren kaartjes te komen want anders wordt het wel heel erg lang wachten om hier binnen te komen.
Wanneer de kaartjes van tevoren geregeld zijn (en dat was bij ons het geval) kun je in een veel kortere rij aansluiten. Na door de toegangscontrole te zijn gekomen, kom je in een moderne ontvangstruimte. Vanuit deze ruimte kun je doorlopen naar een soort binnenplaats.
Het was op deze maandag echt ontzettend druk. Dat zou best nog te maken kunnen hebben met de mensen die zondag de marathon gelopen hadden en er nog een paar dagen Rome aan vastgeplakt hebben. De drukte was zo enorm dat het echt aanschuiven was. Eigenlijk zou er hier gewoon een maximum aan bezoekers moeten gelden wat binnen mag komen. De Vaticaanse musea zijn prachtig om te zien, maar door de grote drukte heb je niet echt goed de gelegenheid om alle kunstwerken uitgebreid en goed te kunnen bekijken.
Op de website van de Vaticaanse Musea (museivaticani.va) is te vinden dat het hier in feite gaat om een groot aantal verschillende musea bij elkaar met een groot overzicht van kunst, beelden en archeologische restanten uit een groot deel van de moderne geschiedenis. Als je alles goed wilt bekijken, is dat zelfs als je hier een volledige dag voor uitrekt eigenlijk gewoon niet mogelijk.
Op de volgende foto is een willekeurig beeld te zien uit de enorme verzameling. Dit is een standbeeld uit de 1e eeuw van de Romeinse keizer Augustus. Het beeld is ontdekt in 1863 in de villa van Augustus’ vrouw Livia. Het laat de keizer zien wanneer hij zijn manschappen toespreekt. De kleine afbeelding linksonder is een Cupido op een dolfijn. Dit is de zoon van Venus, waarvan Augustus beweerde af te stammen. Deze toevoeging had ook een praktische reden omdat het beeld van Augustus hierdoor meer steun krijgt.
In het Gregoriaans-Egyptische museum dat in 1839 is opgericht door paus Gregorius XVI heeft het beeld “Allegorie van de Nijl” en prominente plek. Het beeld is in 1513 gevonden in Campo Marzio. Het laat de Nijl zien als een oude man die op zijn zij ligt. In totaal zijn er 16 kinderen toegevoegd. Deze kinderen zijn symbool voor de 16 bijbelse ellen die de Nijl stijgt tijdens de jaarlijkse overstromingen. In de bijbel heeft de el een lengte van 44,5 centimete.
Het lapidarium dat op de volgende foto te zien is, bevat in totaal 3600 verschillende stukken steen uit de 1ste eeuw voor Christus tot de 6de eeuw na Christus. De collectie bestaat uit allerlei verschillende soorten onderdelen en materialen. Een deel van de collectie laat heidense teksten zien, een ander deel vooral Christelijke stukken tekst. Op basis van de inhoud van de teksten is de collectie onderverdeeld in 48 verschillende delen.
Weer zomaar een foto van een aantal beelden. Hierop zijn 19 kleine beelden te zien uit de periode van de 2de eeuw voor Christus tot de 4de eeuw na Christus.
Op de volgende foto is een achthoekig binnenplein te zien. Op deze plek zijn door paus Julius II de eerste oude klassieke beelden tentoongesteld. In de 18de eeuw hebben de pausen Clemens XIV en Pius VI de omgeving verbouwd tot een echt museum waar dit achthoekig binnenplein nu een onderdeel van is.
Hieronder is een van de twee ruimtes te zien van de “Hal van de dieren”. Dit is een ruimte heeft zijn huidige invulling gekregen van paus Pius VI en is gevuld met allerlei beelden die dieren afbeelden. Hierdoor moet het idee ontstaan van een dierentuin met stenen dieren.
De volgende foto is genomen in een gedeelte waar het niet erg druk was. Dat was echt de uitzondering. Als in Nederland zoveel mensen in een museum zouden zijn, zou het al lang gesloten zijn op last van de brandweer.
Een van de delen van de Vaticaanse Musea die ik persoonlijk het mooiste vond is de 75 meter lange gang die vol hangt met allerlei geweven tapijten. Alle tapijten die links hangen zijn geweven in de werkplaats van Barberini in Rome en laten belangrijke momenten uit het leven van paus Urbanus VIII zien.
Vlak in de buurt hiervan bevindt zich ook een gang met een lengte van 120 meter die vol hangt met allerlei topografische kaarten van Italië. Paus Gregorius XIII heeft opdracht gegeven tot het maken van deze verzameling van kaarten. In totaal hangen er 40 van dit soort kaarten. De kaarten hebben overigens niet allemaal dezelfde schaal.
Op de foto hierboven is opnieuw te zien hoe druk het hier was. Dit was echt een gedeelte waar het volledig volstond en het voetje voor voetje lopen was. Ook de plafonds van deze gang waren natuurlijk weer met allerlei afbeeldingen versierd.
Op 8 december 1854 verkondigde paus Pius IX het dogma van de onbevlekte ontvangenis van Maria. Een aparte ruimte in het Vaticaanse Musea gaat speciaal over dit dogma. De schilderingen zijn aangebracht door Francis Podesti en zijn team. Van 1856 tot 1865 hebben ze de ruimte volledig ingericht. In deze ruimte is ook een zelfportret van de schilder te vinden.
Gezien de drukte en het tijdsschema moesten we een deel van de Vaticaanse musea overslaan. Er stond immers ook nog een bezoek aan de Sixtijnse kapel op het programma en het middagprogramma zou de tijd besteed gaan worden aan een bezoek aan de Sint Pieter. Met enige moeite konden we doorlopen om vervolgens uit te komen in een lange gang die naar de Sixtijnse Kapel gaat.
In de Sixtijnse Kapel hangen de beroemde fresco’s van Michelangelo en dit is ook de ruimte waarin de kardinalen bijeenkomen om een nieuwe paus te kiezen. Vanuit deze ruimte stijgt dan zwarte rook op als de stemming geen nieuwe paus heeft opgeleverd en witte rook als dat wel het geval is.
In de Sixtijnse Kapel was het ook weer afgeladen vol. Ook liepen er daar allerlei toezichthouders rond, die de mensen tot stilte probeerden te manen. Iets dat met deze drukte volledig zinloos was. Door het continu roepen om stilte zorgden zij juist voor de onrust. Ook werden mensen erop gewezen geen foto’s te maken, maar ook dat had maar heel beperkt zin. Alle toezichthouders waren ook nog buitengewoon chagrijnig. Ik vraag me dus echt af wat die thuis vertellen als ze na een dag van hun werk thuiskomen. Ze zagen er in elk geval niet uit dat ze zin hadden in hun werk.
Hierdoor ging voor mij eigenlijk de hele sfeer van de Sixtijnse kapel, wat gewoon een prachtige ruimte is, verloren. En dat geldt eigenlijk ook voor een flink deel van de Vaticaanse Musea. Het was gewoon te vol en te druk. Als je echt van deze musea wilt kunnen genieten zal het aantal bezoekers echt beperkt moeten worden. Maar blijkbaar gaat het de kerk alleen maar om geld en dat hebben ze gezien het aantal bezoekers aan deze musea en alle pracht en praal die er te zien is genoeg. Met andere woorden, de Vaticaanse Musea zijn prachtige musea, maar er zou echt meer uit te halen zijn als de kerk zich wat minder materialistisch op zou stellen. Nu is het gewoon zoveel mogelijk mensen erdoorheen jagen om zoveel mogelijk geld te verdienen. Een gemiste kans wat mij betreft.
(Het reisverslag is zo geschreven dat dit niet is terug te herleiden tot individuele personen. Geheel AVG proof dus!)
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Op de vierde dag stond een bezoek aan de Vaticaanse musea op het programma. De Vaticaanse musea worden zeer drukbezocht en ook rond een uur of 10 stond er al een hele lange rij voor de ingang te wachten van een paar honderd meter. Als je hier ooit op bezoek gaat, is het zeer verstandig om van tevoren kaartjes te komen want anders wordt het wel heel erg lang wachten om hier binnen te komen.
Wanneer de kaartjes van tevoren geregeld zijn (en dat was bij ons het geval) kun je in een veel kortere rij aansluiten. Na door de toegangscontrole te zijn gekomen, kom je in een moderne ontvangstruimte. Vanuit deze ruimte kun je doorlopen naar een soort binnenplaats.
Het was op deze maandag echt ontzettend druk. Dat zou best nog te maken kunnen hebben met de mensen die zondag de marathon gelopen hadden en er nog een paar dagen Rome aan vastgeplakt hebben. De drukte was zo enorm dat het echt aanschuiven was. Eigenlijk zou er hier gewoon een maximum aan bezoekers moeten gelden wat binnen mag komen. De Vaticaanse musea zijn prachtig om te zien, maar door de grote drukte heb je niet echt goed de gelegenheid om alle kunstwerken uitgebreid en goed te kunnen bekijken.
Op de website van de Vaticaanse Musea (museivaticani.va) is te vinden dat het hier in feite gaat om een groot aantal verschillende musea bij elkaar met een groot overzicht van kunst, beelden en archeologische restanten uit een groot deel van de moderne geschiedenis. Als je alles goed wilt bekijken, is dat zelfs als je hier een volledige dag voor uitrekt eigenlijk gewoon niet mogelijk.
Op de volgende foto is een willekeurig beeld te zien uit de enorme verzameling. Dit is een standbeeld uit de 1e eeuw van de Romeinse keizer Augustus. Het beeld is ontdekt in 1863 in de villa van Augustus’ vrouw Livia. Het laat de keizer zien wanneer hij zijn manschappen toespreekt. De kleine afbeelding linksonder is een Cupido op een dolfijn. Dit is de zoon van Venus, waarvan Augustus beweerde af te stammen. Deze toevoeging had ook een praktische reden omdat het beeld van Augustus hierdoor meer steun krijgt.
In het Gregoriaans-Egyptische museum dat in 1839 is opgericht door paus Gregorius XVI heeft het beeld “Allegorie van de Nijl” en prominente plek. Het beeld is in 1513 gevonden in Campo Marzio. Het laat de Nijl zien als een oude man die op zijn zij ligt. In totaal zijn er 16 kinderen toegevoegd. Deze kinderen zijn symbool voor de 16 bijbelse ellen die de Nijl stijgt tijdens de jaarlijkse overstromingen. In de bijbel heeft de el een lengte van 44,5 centimete.
Het lapidarium dat op de volgende foto te zien is, bevat in totaal 3600 verschillende stukken steen uit de 1ste eeuw voor Christus tot de 6de eeuw na Christus. De collectie bestaat uit allerlei verschillende soorten onderdelen en materialen. Een deel van de collectie laat heidense teksten zien, een ander deel vooral Christelijke stukken tekst. Op basis van de inhoud van de teksten is de collectie onderverdeeld in 48 verschillende delen.
Weer zomaar een foto van een aantal beelden. Hierop zijn 19 kleine beelden te zien uit de periode van de 2de eeuw voor Christus tot de 4de eeuw na Christus.
Op de volgende foto is een achthoekig binnenplein te zien. Op deze plek zijn door paus Julius II de eerste oude klassieke beelden tentoongesteld. In de 18de eeuw hebben de pausen Clemens XIV en Pius VI de omgeving verbouwd tot een echt museum waar dit achthoekig binnenplein nu een onderdeel van is.
Hieronder is een van de twee ruimtes te zien van de “Hal van de dieren”. Dit is een ruimte heeft zijn huidige invulling gekregen van paus Pius VI en is gevuld met allerlei beelden die dieren afbeelden. Hierdoor moet het idee ontstaan van een dierentuin met stenen dieren.
De volgende foto is genomen in een gedeelte waar het niet erg druk was. Dat was echt de uitzondering. Als in Nederland zoveel mensen in een museum zouden zijn, zou het al lang gesloten zijn op last van de brandweer.
Een van de delen van de Vaticaanse Musea die ik persoonlijk het mooiste vond is de 75 meter lange gang die vol hangt met allerlei geweven tapijten. Alle tapijten die links hangen zijn geweven in de werkplaats van Barberini in Rome en laten belangrijke momenten uit het leven van paus Urbanus VIII zien.
Vlak in de buurt hiervan bevindt zich ook een gang met een lengte van 120 meter die vol hangt met allerlei topografische kaarten van Italië. Paus Gregorius XIII heeft opdracht gegeven tot het maken van deze verzameling van kaarten. In totaal hangen er 40 van dit soort kaarten. De kaarten hebben overigens niet allemaal dezelfde schaal.
Op de foto hierboven is opnieuw te zien hoe druk het hier was. Dit was echt een gedeelte waar het volledig volstond en het voetje voor voetje lopen was. Ook de plafonds van deze gang waren natuurlijk weer met allerlei afbeeldingen versierd.
Op 8 december 1854 verkondigde paus Pius IX het dogma van de onbevlekte ontvangenis van Maria. Een aparte ruimte in het Vaticaanse Musea gaat speciaal over dit dogma. De schilderingen zijn aangebracht door Francis Podesti en zijn team. Van 1856 tot 1865 hebben ze de ruimte volledig ingericht. In deze ruimte is ook een zelfportret van de schilder te vinden.
Gezien de drukte en het tijdsschema moesten we een deel van de Vaticaanse musea overslaan. Er stond immers ook nog een bezoek aan de Sixtijnse kapel op het programma en het middagprogramma zou de tijd besteed gaan worden aan een bezoek aan de Sint Pieter. Met enige moeite konden we doorlopen om vervolgens uit te komen in een lange gang die naar de Sixtijnse Kapel gaat.
In de Sixtijnse Kapel hangen de beroemde fresco’s van Michelangelo en dit is ook de ruimte waarin de kardinalen bijeenkomen om een nieuwe paus te kiezen. Vanuit deze ruimte stijgt dan zwarte rook op als de stemming geen nieuwe paus heeft opgeleverd en witte rook als dat wel het geval is.
In de Sixtijnse Kapel was het ook weer afgeladen vol. Ook liepen er daar allerlei toezichthouders rond, die de mensen tot stilte probeerden te manen. Iets dat met deze drukte volledig zinloos was. Door het continu roepen om stilte zorgden zij juist voor de onrust. Ook werden mensen erop gewezen geen foto’s te maken, maar ook dat had maar heel beperkt zin. Alle toezichthouders waren ook nog buitengewoon chagrijnig. Ik vraag me dus echt af wat die thuis vertellen als ze na een dag van hun werk thuiskomen. Ze zagen er in elk geval niet uit dat ze zin hadden in hun werk.
Hierdoor ging voor mij eigenlijk de hele sfeer van de Sixtijnse kapel, wat gewoon een prachtige ruimte is, verloren. En dat geldt eigenlijk ook voor een flink deel van de Vaticaanse Musea. Het was gewoon te vol en te druk. Als je echt van deze musea wilt kunnen genieten zal het aantal bezoekers echt beperkt moeten worden. Maar blijkbaar gaat het de kerk alleen maar om geld en dat hebben ze gezien het aantal bezoekers aan deze musea en alle pracht en praal die er te zien is genoeg. Met andere woorden, de Vaticaanse Musea zijn prachtige musea, maar er zou echt meer uit te halen zijn als de kerk zich wat minder materialistisch op zou stellen. Nu is het gewoon zoveel mogelijk mensen erdoorheen jagen om zoveel mogelijk geld te verdienen. Een gemiste kans wat mij betreft.
(Het reisverslag is zo geschreven dat dit niet is terug te herleiden tot individuele personen. Geheel AVG proof dus!)
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen