Maandag 18 oktober 2021
In het vorige deel van dit reisverslag heb ik een beschrijving gegeven van wat er allemaal te zien is in het Museum dat in gaat op de geschiedenis van de Poolse Joden van de afgelopen 1000 jaar. Het museum is inmiddels aanbeland bij de geschiedenis van de Poolse Joden tussen de beide wereldoorlogen in. Vlak voor de Tweede Wereldoorlog leefden er in het onafhankelijke Polen ongeveer 3,5 miljoen Joden.
In dit museum is letterlijk een deel van de Joodse wijk nagebouwd om zo een indruk te krijgen van de winkels en gebouwen die hier toen stonden. In het nieuwe Polen maakten minderheden rond de 30% uit van de totale bevolking.
Het museum heeft bijvoorbeeld een heleboel voorbeelden van verkiezingsposters van Joodse partijen. Er werd door een flink aantal partijen campagne gevoerd voor de Joodse stem. De Poolse grondwet van 1921 garandeerde vrije, eerlijke, geheime en proportionele verkiezingen. Na de staatsgreep van 1926 werden de democratische vrijheden echter steeds meer ingeperkt.
Een ander voorbeeld dat inzicht geeft in het Joodse leven van die tijd is de onderstaande verzameling van posters van de “Jewish Touring Society”. Deze organisatie zorgde ervoor dat de leden meer te weten kwamen over Polen. En dan natuurlijk in het bijzonder de Joodse gebouwen en cultuur van dat land.
Het toenemende antisemitisme van de jaren ’30 zorgde ervoor dat een aantal Joden vanuit Polen naar Palestina. Tijdens de jaren ’30 werd het aantal Joden dat zich in kon schrijven op de universiteit ook beperkt en werden ze in de collegezalen op aparte plekken gezet, los van de niet Joodse studenten.
In het volgende deel van het museum komt de periode tussen 1939 en 1945 aan bod. Hier zijn bijvoorbeeld dagboekfragmenten uit de bezettingstijd te zien, een overzicht van leden van de Joodse raad en voedselbonnen voor Joden.
Het aanplakbiljet op de volgende foto is van 15 augustus 1942. Het geeft aan dat Joden die op bepaalde plaatsen wonen verplicht zijn hun woning te verlaten. Dit was voor de derde keer dat er binnen het Joodse getto van Warschau een gedwongen verhuizing plaatsvond. Op die dag werden er tegelijkertijd 3633 Joden vanuit het getto gedeporteerd.
Nadat de opstand in het getto van Warschau op 16 mei 1943 was neergeslagen verklaarden de Duitsers dat er geen Joodse “woonwijk” meer was in de Poolse hoofdstad. Onder de 6 miljoen Joden die vermoord zijn bevonden zich 3 miljoen Poolse Joden. Dit was 90% van het aantal Joden dat voor de Tweede Wereldoorlog in Polen leefde.
Het laatste deel van het museum gaat over de periode van 1944 tot en met het heden. In totaal waren er na de oorlog nog 350.000 Joden in Polen. Door immigratie nam hun aantal in de jaren na de oorlog nog verder af. Na de oorlog werd er een centraal comité van Joden ingesteld dat tot doel had om die Joden die hadden samengewerkt met de Duitsers (bijvoorbeeld van de Joodse raad) te straffen. De meest zware straf was het uitsluiten van mensen uit de Joodse gemeenschap.
.
Het Joodse comité dat in 1944 oorspronkelijk was opgericht om de overlevenden te helpen en samenwerking te zoeken tussen de verschillende Joodse partijen kwam al snel onder invloed van de communisten te staan.
In de Sovjet-Unie vonden tussen 1948 en 1952 een aantal showprocessen plaats waarin vooraanstaande Joden tot de dood werden veroordeeld. In Polen werden zionistische partijen verboden en Joodse activisten gearresteerd. Dit soort zaken gebeurden ook in andere communistische landen.
.
Het gevolg was dan ook dat steeds meer Joden Polen verlieten. Tussen 1968 en 1970 ging het om maar liefst 13.000 mensen. Na hun vertrek werd hun Poolse staatsburgerschap ingetrokken.
Een voorbeeld van antisemitisme uit deze tijd is te zien op de onderstaande poster. Hierin wordt aangegeven dat er een complot van doctors is ontdekt. Deze doctors zijn van Joodse afkomst en zouden worden aangestuurd door de Amerikaanse geheime dienst.
Joden die uit Polen vertrokken mochten net als normale toeristen slechts 5 dollar meenemen. Het gevolg was dat in de landen waar ze terechtkwamen ze ondersteund moesten worden door familieleden en Joodse organisaties.
Het museum sluit vervolgens af met een kort overzicht van de geschiedenis van Polen vanaf 1980. Als je in Warschau bent is dit museum zeer zeker een aanrader om te bezoeken. Het geeft een goed en duidelijk beeld van de Joodse geschiedenis in Polen.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
In het vorige deel van dit reisverslag heb ik een beschrijving gegeven van wat er allemaal te zien is in het Museum dat in gaat op de geschiedenis van de Poolse Joden van de afgelopen 1000 jaar. Het museum is inmiddels aanbeland bij de geschiedenis van de Poolse Joden tussen de beide wereldoorlogen in. Vlak voor de Tweede Wereldoorlog leefden er in het onafhankelijke Polen ongeveer 3,5 miljoen Joden.
In dit museum is letterlijk een deel van de Joodse wijk nagebouwd om zo een indruk te krijgen van de winkels en gebouwen die hier toen stonden. In het nieuwe Polen maakten minderheden rond de 30% uit van de totale bevolking.
Het museum heeft bijvoorbeeld een heleboel voorbeelden van verkiezingsposters van Joodse partijen. Er werd door een flink aantal partijen campagne gevoerd voor de Joodse stem. De Poolse grondwet van 1921 garandeerde vrije, eerlijke, geheime en proportionele verkiezingen. Na de staatsgreep van 1926 werden de democratische vrijheden echter steeds meer ingeperkt.
Een ander voorbeeld dat inzicht geeft in het Joodse leven van die tijd is de onderstaande verzameling van posters van de “Jewish Touring Society”. Deze organisatie zorgde ervoor dat de leden meer te weten kwamen over Polen. En dan natuurlijk in het bijzonder de Joodse gebouwen en cultuur van dat land.
Het toenemende antisemitisme van de jaren ’30 zorgde ervoor dat een aantal Joden vanuit Polen naar Palestina. Tijdens de jaren ’30 werd het aantal Joden dat zich in kon schrijven op de universiteit ook beperkt en werden ze in de collegezalen op aparte plekken gezet, los van de niet Joodse studenten.
In het volgende deel van het museum komt de periode tussen 1939 en 1945 aan bod. Hier zijn bijvoorbeeld dagboekfragmenten uit de bezettingstijd te zien, een overzicht van leden van de Joodse raad en voedselbonnen voor Joden.
Het aanplakbiljet op de volgende foto is van 15 augustus 1942. Het geeft aan dat Joden die op bepaalde plaatsen wonen verplicht zijn hun woning te verlaten. Dit was voor de derde keer dat er binnen het Joodse getto van Warschau een gedwongen verhuizing plaatsvond. Op die dag werden er tegelijkertijd 3633 Joden vanuit het getto gedeporteerd.
Nadat de opstand in het getto van Warschau op 16 mei 1943 was neergeslagen verklaarden de Duitsers dat er geen Joodse “woonwijk” meer was in de Poolse hoofdstad. Onder de 6 miljoen Joden die vermoord zijn bevonden zich 3 miljoen Poolse Joden. Dit was 90% van het aantal Joden dat voor de Tweede Wereldoorlog in Polen leefde.
Het laatste deel van het museum gaat over de periode van 1944 tot en met het heden. In totaal waren er na de oorlog nog 350.000 Joden in Polen. Door immigratie nam hun aantal in de jaren na de oorlog nog verder af. Na de oorlog werd er een centraal comité van Joden ingesteld dat tot doel had om die Joden die hadden samengewerkt met de Duitsers (bijvoorbeeld van de Joodse raad) te straffen. De meest zware straf was het uitsluiten van mensen uit de Joodse gemeenschap.
.
Het Joodse comité dat in 1944 oorspronkelijk was opgericht om de overlevenden te helpen en samenwerking te zoeken tussen de verschillende Joodse partijen kwam al snel onder invloed van de communisten te staan.
In de Sovjet-Unie vonden tussen 1948 en 1952 een aantal showprocessen plaats waarin vooraanstaande Joden tot de dood werden veroordeeld. In Polen werden zionistische partijen verboden en Joodse activisten gearresteerd. Dit soort zaken gebeurden ook in andere communistische landen.
.
Het gevolg was dan ook dat steeds meer Joden Polen verlieten. Tussen 1968 en 1970 ging het om maar liefst 13.000 mensen. Na hun vertrek werd hun Poolse staatsburgerschap ingetrokken.
Een voorbeeld van antisemitisme uit deze tijd is te zien op de onderstaande poster. Hierin wordt aangegeven dat er een complot van doctors is ontdekt. Deze doctors zijn van Joodse afkomst en zouden worden aangestuurd door de Amerikaanse geheime dienst.
Joden die uit Polen vertrokken mochten net als normale toeristen slechts 5 dollar meenemen. Het gevolg was dat in de landen waar ze terechtkwamen ze ondersteund moesten worden door familieleden en Joodse organisaties.
Het museum sluit vervolgens af met een kort overzicht van de geschiedenis van Polen vanaf 1980. Als je in Warschau bent is dit museum zeer zeker een aanrader om te bezoeken. Het geeft een goed en duidelijk beeld van de Joodse geschiedenis in Polen.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen