Tags
Zondag 1 mei 2022
Szentendre is zoals eerder al aangegeven een stad waar een groot aantal kunstenaars wonen en gewoond hebben. Daardoor bevinden zich hier een flink aantal musea waar aandacht aan het werk van deze kunstenaars besteed wordt en die er vaak ook naar vernoemd zijn. Dit is ook het geval bij het Kmetty museum dat vernoemd is naar de Hongaarse schilder Jonas Kmetty. Het museum bestaat sinds 1981. Zijn schilderijen bestonden voor een groot deel uit stillevens, landschappen en zelfportretten.
Een van de eerste schilderijen in dit museum is een zelfportret uit 1919-1920. Hij was toen ongeveer 30 jaar oud. Janos Kmetty heeft geleefd van 1889 tot en met 1975.
Het volgende landschapsschilderij is gemaakt in 1917. Hij ging vaak naar het stadspark toe om daar te schilderen en raadde dat ook aan bij zijn studenten. Een hele reeks van zijn schilderijen gaat over dit park en de gebouwen die erbij horen. In deze schilderijen is al te zien dat hij van realistisch wat meer de kant op gaat naar abstract.
In 1927 bezocht hij Parijs voor de tweede keer. Hierna veranderde de stijl van zijn schilderijen opnieuw en ging hij meer gebruik maken van kubistische vormen. Het Kmetty museum is gevestigd in een 18de -eeuws handelaarsgebouw. Deze gebouwen waren door Servische handelaren gebouwd, die rijk geworden waren van de handelsroutes langs de Donau. Het gebouw is later volledig verbouwd. Tijdens de verbouwing tot museum kwam de oorspronkelijke 18de-eeuwse structuur weer tevoorschijn.
Een van de oudste gebouwen in Szentendre is de Sint-Janskerk. De kerk is in 1294 vernietigd door de Johannieters uit Eszgtergom maar een aantal jaren later weer herbouwd in gotische stijl. Tijdens de Ottomaanse bezetting is de kerk opnieuw volledig verwoest en werd pas in het begin van de 18de eeuw herbouwd in barokke stijl.
Het interieur van de kerk komt uit de 18de eeuw. De fresco’s op de muren zijn geschilderd tussen 1933 en 1938. Ze laten scenes uit de bijbel zien die zich afspelen in verschillende delen van de stad Szentendre.
Sandor Petofi is een Hongaarse dichter die geleefd heeft tussen 1823 en 1849. Hij is de schrijver van het gedicht “Lied van het Volk” dat een belangrijke rol speelde tijdens de Hongaarse Revolutie van 1848. Op 31 juli 1849 is hij om het leven gekomen bij de slag om Sighisoara. Het is onbekend waar zijn stoffelijk overschot is begraven. In veel plaatsen in Hongarije zijn straten naar hem vernoemd en standbeelden opgericht over hem. Ook in Szentendre is een standbeeld van hem te vinden.
De Servisch Orthodoxe kerk van Szentendre doet al sinds de bouw dienst als kathedraal. In tegenstelling tot de andere kerken van de stad zijn de muren van de oorspronkelijke kerk gebouwd met behulp van steen en niet met hout. De bouw van de kerk is gestart in 1762 en twee jaar later vond de inwijding plaats. De toren is pas compleet afgebouwd na een brand in 1895.
Oorspronkelijk was de hele kathedraal afgeschermd door hekken die gemaakt waren door de plaatselijke slotenmaker van die tijd. In de tuinen rondom de kerk bevinden zich het bisschoppelijk paleis en het eerder deze dag bezochte Servisch Orthodoxe museum.
Het laatste museum dat ik deze dag in Szentendre bezocht heb, is vernoemd naar de Hongaarse schilder Bela Czobel (1883 – 1976). In de jaren ’30 kwam Czobel naar Szentendre toe. Hij betrok hier een huis dat zich langzaamaan ontwikkelde tot een ontmoetingsplaats voor allerlei kunstenaars. In 1939 trouwde hij met de schilderes Maria Modok. Na de Tweede Wereldoorlog waren ze in de bijzondere positie dat het hen nog steeds was toegestaan om vrij te reizen naar het westen.
Na een uurtje of vier rondgelopen te hebben in Szentendre ben ik rond half vijf weer teruggelopen naar het station om daar met de trein weer terug te gaan richting Budapest. De moeheid van de vorige dag door de zeer late aankomst in Budapest was er nog steeds niet helemaal uit.
Na in Budapest nog wat gegeten te hebben, heb ik in de avond alvast de treinkaartjes voor de volgende dag gekocht. Voor de dinsdag stond een bezoek aan de stad Eger op het programma. Als je vroeg moet vertrekken is het wel fijn om dan alvast de benodigde treinkaartjes te hebben. Zeker omdat de trein richting Eger vertrekt vanaf het Keleti treinstation en ik daar dus nog eerst apart met de bus naar toe moest.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Szentendre is zoals eerder al aangegeven een stad waar een groot aantal kunstenaars wonen en gewoond hebben. Daardoor bevinden zich hier een flink aantal musea waar aandacht aan het werk van deze kunstenaars besteed wordt en die er vaak ook naar vernoemd zijn. Dit is ook het geval bij het Kmetty museum dat vernoemd is naar de Hongaarse schilder Jonas Kmetty. Het museum bestaat sinds 1981. Zijn schilderijen bestonden voor een groot deel uit stillevens, landschappen en zelfportretten.
Een van de eerste schilderijen in dit museum is een zelfportret uit 1919-1920. Hij was toen ongeveer 30 jaar oud. Janos Kmetty heeft geleefd van 1889 tot en met 1975.
Het volgende landschapsschilderij is gemaakt in 1917. Hij ging vaak naar het stadspark toe om daar te schilderen en raadde dat ook aan bij zijn studenten. Een hele reeks van zijn schilderijen gaat over dit park en de gebouwen die erbij horen. In deze schilderijen is al te zien dat hij van realistisch wat meer de kant op gaat naar abstract.
In 1927 bezocht hij Parijs voor de tweede keer. Hierna veranderde de stijl van zijn schilderijen opnieuw en ging hij meer gebruik maken van kubistische vormen. Het Kmetty museum is gevestigd in een 18de -eeuws handelaarsgebouw. Deze gebouwen waren door Servische handelaren gebouwd, die rijk geworden waren van de handelsroutes langs de Donau. Het gebouw is later volledig verbouwd. Tijdens de verbouwing tot museum kwam de oorspronkelijke 18de-eeuwse structuur weer tevoorschijn.
Een van de oudste gebouwen in Szentendre is de Sint-Janskerk. De kerk is in 1294 vernietigd door de Johannieters uit Eszgtergom maar een aantal jaren later weer herbouwd in gotische stijl. Tijdens de Ottomaanse bezetting is de kerk opnieuw volledig verwoest en werd pas in het begin van de 18de eeuw herbouwd in barokke stijl.
Het interieur van de kerk komt uit de 18de eeuw. De fresco’s op de muren zijn geschilderd tussen 1933 en 1938. Ze laten scenes uit de bijbel zien die zich afspelen in verschillende delen van de stad Szentendre.
Sandor Petofi is een Hongaarse dichter die geleefd heeft tussen 1823 en 1849. Hij is de schrijver van het gedicht “Lied van het Volk” dat een belangrijke rol speelde tijdens de Hongaarse Revolutie van 1848. Op 31 juli 1849 is hij om het leven gekomen bij de slag om Sighisoara. Het is onbekend waar zijn stoffelijk overschot is begraven. In veel plaatsen in Hongarije zijn straten naar hem vernoemd en standbeelden opgericht over hem. Ook in Szentendre is een standbeeld van hem te vinden.
De Servisch Orthodoxe kerk van Szentendre doet al sinds de bouw dienst als kathedraal. In tegenstelling tot de andere kerken van de stad zijn de muren van de oorspronkelijke kerk gebouwd met behulp van steen en niet met hout. De bouw van de kerk is gestart in 1762 en twee jaar later vond de inwijding plaats. De toren is pas compleet afgebouwd na een brand in 1895.
Oorspronkelijk was de hele kathedraal afgeschermd door hekken die gemaakt waren door de plaatselijke slotenmaker van die tijd. In de tuinen rondom de kerk bevinden zich het bisschoppelijk paleis en het eerder deze dag bezochte Servisch Orthodoxe museum.
Het laatste museum dat ik deze dag in Szentendre bezocht heb, is vernoemd naar de Hongaarse schilder Bela Czobel (1883 – 1976). In de jaren ’30 kwam Czobel naar Szentendre toe. Hij betrok hier een huis dat zich langzaamaan ontwikkelde tot een ontmoetingsplaats voor allerlei kunstenaars. In 1939 trouwde hij met de schilderes Maria Modok. Na de Tweede Wereldoorlog waren ze in de bijzondere positie dat het hen nog steeds was toegestaan om vrij te reizen naar het westen.
Na een uurtje of vier rondgelopen te hebben in Szentendre ben ik rond half vijf weer teruggelopen naar het station om daar met de trein weer terug te gaan richting Budapest. De moeheid van de vorige dag door de zeer late aankomst in Budapest was er nog steeds niet helemaal uit.
Na in Budapest nog wat gegeten te hebben, heb ik in de avond alvast de treinkaartjes voor de volgende dag gekocht. Voor de dinsdag stond een bezoek aan de stad Eger op het programma. Als je vroeg moet vertrekken is het wel fijn om dan alvast de benodigde treinkaartjes te hebben. Zeker omdat de trein richting Eger vertrekt vanaf het Keleti treinstation en ik daar dus nog eerst apart met de bus naar toe moest.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen