Dinsdag 15 augustus 2023
Het laatste museum dat ik bezocht heb op mijn eerste dag in Göteborg is het kunstmuseum. Dit is sinds het begin van de jaren ’20 van de vorige eeuw gevestigd in het huidige gebouw. Het museum bevat een grote verzameling kunst van de 15de eeuw tot en met hedendaagse kunst. De nadruk ligt op kunstwerken uit de Scandinavische landen.
Het museum start op de begane grond met een tijdelijke tentoonstelling van de kunstenaars Klara Källström en Thobias Fäldt. Beide kunstenaars houden zich vooral bezig met kunstwerken die laten zien hoe de media verslag doet van grote gebeurtenissen. Voorbeelden die hier te zien zijn, zijn de economische crisis in Griekenland, de vluchtelingencrisis in Europa, de Brexit en de coronapandemie. In het midden van de zaal staan een groot aantal dozen met blaadjes erin. De beide kunstenaars zijn bezig met het maken van een boek over hun manier van werken. In de dozen op de grond bevinden zich de verschillende bladzijden voor het boek. Tijdens de tentoonstelling wordt gedurende een aantal uur per week gewerkt aan het maken van dit boek door het samenbinden van de verschillende bladzijden.
Een collectie afbeeldingen van Twitterberichten aan de muur laat een groot aantal tweets zien van mensen zoals Bernie Sanders, Barack Obana, Hillary Clinton en Donald Trump over de periode gedurende de presidentsverkiezingen van 2016.
Ook op de begane grond zijn een aantal kunstwerken van de Zuid-Koreaanse kunstenaar Lee Bul te zien. Dit is zijn eerste tentoonstelling in een Scandinavisch land. Het meest opvallende voorwerp dat hier te zien is, is een tien meter lange opblaasbare zeppelin van zilver metallic met als titel “Willing To Be Vulnerable”. De zeppelin werd vooral tijdens de beide wereldoorlogen als vervoermiddel gebruikt. De zeppelin was toen een heel vooruitstrevend vervoersmiddel.
In het volgende kunstwerk is iets te herkennen van een vervallen stad of een stad die nog niet is afgebouwd. De titel van dit werk verwijst naar de Duitse architect en stedenbouwkundige Bruno Taut. Hij was vooral actief in de vroege 20ste eeuw. Zijn utopische ideeën over de stad als een humanitaire plek voor de mensheid zijn het vertrekpunt geweest voor veel van de werken van Lee Bul.
Na de tijdelijke tentoonstellingen op de begane grond moet je naar de derde verdieping voor het vervolg van het museum. Via een aantal trappen kom je dan in de hal terecht waar de permanente collectie begint en de kunstwerken ook meteen een stuk ouder zijn.
In een aparte ruimte is hier een collectie van zelfportretten te zien. Het laat zien op welke manieren kunstenaars zichzelf zien en uitbeelden. Waar vroeger vooral kunstenaars zelfportretten maken, gebeurd iets soortgelijks nu op Social Media door de vele selfies die hier gepost worden.
Het museum heeft ook een uitgebreide collectie van de “Gothenburg Colourists”. Dit was een groep studenten van de Valand School voor Kunst die in de jaren ’30 van de vorige eeuw hun hoogtepunt hadden. Het merendeel van de leden van deze groep was van een eenvoudige afkomst maar ze zijn er desondanks in geslaagd om een kunstbeweging van nationale omvang op te zetten. Deze tijdelijke tentoonstelling is opgezet ter gelegenheid van het 100 jarig bestaan van het kunstmuseum.
Een deel van de mythe rondom de “Gotenburg Colourists” is dat door de psychische ziektes waaraan een aantal van hen leden het juist mogelijk was om dit soort expressieve kunstwerken te maken. Ook dat is echter voor een deel mythe omdat slechts twee van hen dusdanig psychisch in de war waren dat ze hiervoor ook opgenomen moesten worden.
Vanaf de derde verdieping van het museum moet je verder naar de vijfde verdieping waar zich het grootste gedeelte van de schilderijen van de kunstcollectie van het museum bevindt. Wanneer je via de trap op deze verdieping komt, zie je als eerste een schilderij met als titel “Bringing Home the Body of King Charles XII”. Deze koning is overleden tijdens een poging om Noorwegen binnen te vallen. Het schilderij is gemaakt ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling van 1878 in Parijs. Het schilderij is aanvankelijk in Rusland terecht gekomen om later hier in het museum te komen in 1939. In 1884 is er een replica gemaakt dat in het Nationale Museum hangt.
In het begin van de 19de eeuw ontstond er een hernieuwde interesse in de klassieke kunst en de oudheid. In deze periode gingen veel kunstenaars uit Scandinavië richting Italië en in het bijzonder richting Rome. De onderstaande foto laat de museumzaal zien waar werken van deze schilders te zien zijn.
Een andere ruimte is volledig ingericht met schilderijen uit de tijd van de romantiek.
Zomaar een willekeurig schilderij uit deze periode is het kustlandschap op de volgende foto van Marcus Larson (1825 – 1864). Het schilderij komt uit het jaar 1860.
Op deze verdieping bevinden zich ook een aantal tussenruimtes. Hier kun je met de trap naar een andere verdieping. Hier hangen ook een beperkt aantal schilderijen en staan enkele beelden. Het beeld op de volgende foto laat een opa zien. Het is van de kunstenaar Per Hasselberg en is gerealiseerd in het jaar 1895.
In de 18de eeuw ontstond er een Zweden een kunstscene. De barok ging over in de rococostijl. Veel kunstenaars maakten lange reizen door Europa en ging in plaatsen wonen met een hoge concentratie aan kunstenaars. De collectie van de 18de eeuw bevat onder andere het werk van deze kunstenaars.
Het museum is ook in het bezit van een verzameling schilderijen van Rembrandt.
In de Sergel galerij is een verzameling sculpturen te zien van de gelijknamige kunstenaar uit de 18de eeuw. Hij was een van de artiesten die een goede relatie had met de toenmalige koning Gustaaf III. Zijn werk is geïnspireerd door de archeologische vondsten van beelden uit de tijd van de Grieken en Romeinen. Zijn stijl is een combinatie van neoklassiek en rococo.
Op de zesde en laatste verdieping van het museum zijn onder andere een aantal werken van Vincent van Gogh te zien. Een voorbeeld hiervan is het werk “Olijfgaard Saint Remy”. Dit is een werk uit het laatste deel van het leven van Vincent van Gogh. Het is gemaakt in de periode toen hij was opgenomen in het psychiatrische ziekenhuis van Saint-Remy-de-Provence in het zuiden van Frankrijk. In een jaar heeft hij toen rond de 150 schilderijen gemaakt.
De “Gothenburg Colourists” krijgen in het museum uitgebreid de aandacht door de tijdelijke tentoonstelling die in 2023 over hen te zien was, Op de zesde verdieping van het museum is ook een ruimte permanent ingericht met werken van hen.
Naast de “Gothenburg Colourists” bestaan ook de “Scandinavian Colourists”. De stijlen van beide groepen staan in nauwe relatie tot elkaar. Door beide groepen wordt kleur als een belangrijk element gebruikt in het schilderij om hiermee een bepaalde sfeer te creëren.
In het begin van de 20ste eeuw werd in de kunst in de Scandinavische landen het schilderen van landschappen steeds belangrijker. Het ging hier niet meer om schilderijen waarin landschappen op een gedetailleerde en realistische manier werden weergegeven. Natuurlijk zijn hier typische Scandinavische zaken zoals het noorderlicht te zien.
De laatste foto van dit museum komt uit de ruimte met schilderijen van Paul Gauguin. Hij kwam naar Arles op uitnodiging van Vincent van Gogh. Gedurende negen weken werkten de beide schilders samen. Waar veel impressionistische schilders hun werken buiten maakten, gaf Gauguin er de voorkeur aan om dit in zijn studio te doen. In de schilderijen die hij in Arles heeft gemaakt, begint hij met het afscheid nemen van de realistische stijl van schilderen.
Na het bezoek aan dit derde museum heb ik in het centrum van de stad nog wat gegeten om daarna na een drukke dag weer terug te gaan naar mijn hotel in de buurt van het centraal station van Göteborg.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Het laatste museum dat ik bezocht heb op mijn eerste dag in Göteborg is het kunstmuseum. Dit is sinds het begin van de jaren ’20 van de vorige eeuw gevestigd in het huidige gebouw. Het museum bevat een grote verzameling kunst van de 15de eeuw tot en met hedendaagse kunst. De nadruk ligt op kunstwerken uit de Scandinavische landen.
Het museum start op de begane grond met een tijdelijke tentoonstelling van de kunstenaars Klara Källström en Thobias Fäldt. Beide kunstenaars houden zich vooral bezig met kunstwerken die laten zien hoe de media verslag doet van grote gebeurtenissen. Voorbeelden die hier te zien zijn, zijn de economische crisis in Griekenland, de vluchtelingencrisis in Europa, de Brexit en de coronapandemie. In het midden van de zaal staan een groot aantal dozen met blaadjes erin. De beide kunstenaars zijn bezig met het maken van een boek over hun manier van werken. In de dozen op de grond bevinden zich de verschillende bladzijden voor het boek. Tijdens de tentoonstelling wordt gedurende een aantal uur per week gewerkt aan het maken van dit boek door het samenbinden van de verschillende bladzijden.
Een collectie afbeeldingen van Twitterberichten aan de muur laat een groot aantal tweets zien van mensen zoals Bernie Sanders, Barack Obana, Hillary Clinton en Donald Trump over de periode gedurende de presidentsverkiezingen van 2016.
Ook op de begane grond zijn een aantal kunstwerken van de Zuid-Koreaanse kunstenaar Lee Bul te zien. Dit is zijn eerste tentoonstelling in een Scandinavisch land. Het meest opvallende voorwerp dat hier te zien is, is een tien meter lange opblaasbare zeppelin van zilver metallic met als titel “Willing To Be Vulnerable”. De zeppelin werd vooral tijdens de beide wereldoorlogen als vervoermiddel gebruikt. De zeppelin was toen een heel vooruitstrevend vervoersmiddel.
In het volgende kunstwerk is iets te herkennen van een vervallen stad of een stad die nog niet is afgebouwd. De titel van dit werk verwijst naar de Duitse architect en stedenbouwkundige Bruno Taut. Hij was vooral actief in de vroege 20ste eeuw. Zijn utopische ideeën over de stad als een humanitaire plek voor de mensheid zijn het vertrekpunt geweest voor veel van de werken van Lee Bul.
Na de tijdelijke tentoonstellingen op de begane grond moet je naar de derde verdieping voor het vervolg van het museum. Via een aantal trappen kom je dan in de hal terecht waar de permanente collectie begint en de kunstwerken ook meteen een stuk ouder zijn.
In een aparte ruimte is hier een collectie van zelfportretten te zien. Het laat zien op welke manieren kunstenaars zichzelf zien en uitbeelden. Waar vroeger vooral kunstenaars zelfportretten maken, gebeurd iets soortgelijks nu op Social Media door de vele selfies die hier gepost worden.
Het museum heeft ook een uitgebreide collectie van de “Gothenburg Colourists”. Dit was een groep studenten van de Valand School voor Kunst die in de jaren ’30 van de vorige eeuw hun hoogtepunt hadden. Het merendeel van de leden van deze groep was van een eenvoudige afkomst maar ze zijn er desondanks in geslaagd om een kunstbeweging van nationale omvang op te zetten. Deze tijdelijke tentoonstelling is opgezet ter gelegenheid van het 100 jarig bestaan van het kunstmuseum.
Een deel van de mythe rondom de “Gotenburg Colourists” is dat door de psychische ziektes waaraan een aantal van hen leden het juist mogelijk was om dit soort expressieve kunstwerken te maken. Ook dat is echter voor een deel mythe omdat slechts twee van hen dusdanig psychisch in de war waren dat ze hiervoor ook opgenomen moesten worden.
Vanaf de derde verdieping van het museum moet je verder naar de vijfde verdieping waar zich het grootste gedeelte van de schilderijen van de kunstcollectie van het museum bevindt. Wanneer je via de trap op deze verdieping komt, zie je als eerste een schilderij met als titel “Bringing Home the Body of King Charles XII”. Deze koning is overleden tijdens een poging om Noorwegen binnen te vallen. Het schilderij is gemaakt ter gelegenheid van de wereldtentoonstelling van 1878 in Parijs. Het schilderij is aanvankelijk in Rusland terecht gekomen om later hier in het museum te komen in 1939. In 1884 is er een replica gemaakt dat in het Nationale Museum hangt.
In het begin van de 19de eeuw ontstond er een hernieuwde interesse in de klassieke kunst en de oudheid. In deze periode gingen veel kunstenaars uit Scandinavië richting Italië en in het bijzonder richting Rome. De onderstaande foto laat de museumzaal zien waar werken van deze schilders te zien zijn.
Een andere ruimte is volledig ingericht met schilderijen uit de tijd van de romantiek.
Zomaar een willekeurig schilderij uit deze periode is het kustlandschap op de volgende foto van Marcus Larson (1825 – 1864). Het schilderij komt uit het jaar 1860.
Op deze verdieping bevinden zich ook een aantal tussenruimtes. Hier kun je met de trap naar een andere verdieping. Hier hangen ook een beperkt aantal schilderijen en staan enkele beelden. Het beeld op de volgende foto laat een opa zien. Het is van de kunstenaar Per Hasselberg en is gerealiseerd in het jaar 1895.
In de 18de eeuw ontstond er een Zweden een kunstscene. De barok ging over in de rococostijl. Veel kunstenaars maakten lange reizen door Europa en ging in plaatsen wonen met een hoge concentratie aan kunstenaars. De collectie van de 18de eeuw bevat onder andere het werk van deze kunstenaars.
Het museum is ook in het bezit van een verzameling schilderijen van Rembrandt.
In de Sergel galerij is een verzameling sculpturen te zien van de gelijknamige kunstenaar uit de 18de eeuw. Hij was een van de artiesten die een goede relatie had met de toenmalige koning Gustaaf III. Zijn werk is geïnspireerd door de archeologische vondsten van beelden uit de tijd van de Grieken en Romeinen. Zijn stijl is een combinatie van neoklassiek en rococo.
Op de zesde en laatste verdieping van het museum zijn onder andere een aantal werken van Vincent van Gogh te zien. Een voorbeeld hiervan is het werk “Olijfgaard Saint Remy”. Dit is een werk uit het laatste deel van het leven van Vincent van Gogh. Het is gemaakt in de periode toen hij was opgenomen in het psychiatrische ziekenhuis van Saint-Remy-de-Provence in het zuiden van Frankrijk. In een jaar heeft hij toen rond de 150 schilderijen gemaakt.
De “Gothenburg Colourists” krijgen in het museum uitgebreid de aandacht door de tijdelijke tentoonstelling die in 2023 over hen te zien was, Op de zesde verdieping van het museum is ook een ruimte permanent ingericht met werken van hen.
Naast de “Gothenburg Colourists” bestaan ook de “Scandinavian Colourists”. De stijlen van beide groepen staan in nauwe relatie tot elkaar. Door beide groepen wordt kleur als een belangrijk element gebruikt in het schilderij om hiermee een bepaalde sfeer te creëren.
In het begin van de 20ste eeuw werd in de kunst in de Scandinavische landen het schilderen van landschappen steeds belangrijker. Het ging hier niet meer om schilderijen waarin landschappen op een gedetailleerde en realistische manier werden weergegeven. Natuurlijk zijn hier typische Scandinavische zaken zoals het noorderlicht te zien.
De laatste foto van dit museum komt uit de ruimte met schilderijen van Paul Gauguin. Hij kwam naar Arles op uitnodiging van Vincent van Gogh. Gedurende negen weken werkten de beide schilders samen. Waar veel impressionistische schilders hun werken buiten maakten, gaf Gauguin er de voorkeur aan om dit in zijn studio te doen. In de schilderijen die hij in Arles heeft gemaakt, begint hij met het afscheid nemen van de realistische stijl van schilderen.
Na het bezoek aan dit derde museum heb ik in het centrum van de stad nog wat gegeten om daarna na een drukke dag weer terug te gaan naar mijn hotel in de buurt van het centraal station van Göteborg.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen