Donderdag 18 juli 2024
Vlak in de buurt van het geologische museum van Roemenië staat het gebouw van het museum van de Roemeense boer. Het museum is opgericht in 1906. Na de machtsovername door de communisten was het tot 1989 in gebruik als museum van de Communistische Partij. In juni 1990 werd het museum verwoest tijdens rellen in Boekarest. Het museum werd verward met het hoofdkwartier van de Boerenpartij die toen in de oppositie zat.
Dit museum was maar gedeeltelijk toegankelijk omdat het net als het Nationaal Historische Museum van Roemenië gerenoveerd werd. Wanneer deze renovatie klaar is, is nergens terug te vinden. Hierdoor kon alleen de tentoonstellingsruimte op de eerste verdieping bezocht worden.
Een van de originele voorwerpen die in het museum te zien is, is een houten kruis uit Ogretin-Prahova. Het kruis met de datum 21 mei 1859 was gemaakt voor het bevorderen van de eenheid van de verschillende delen waaruit Roemenië toen nog bestond.
De tentoonstelling op de eerste verdieping had echt een heel tijdelijk karakter. Er zat weinig lijn in, het leek allemaal maar wat lukraak bij elkaar gezet en toelichting ontbraken vaak. Zo lagen in een vrij grote ruimte op een witte plaat allerlei dingen die wel wat met boeren te maken hebben, zoals een aantal boeken. Waarom ze er lagen bleef volstrekt onduidelijk. De tijdelijke tentoonstelling ziet er echt uit alsof er maar even wat bij elkaar geraapt uit het museum.
In het laatste deel van de tentoonstelling was nog een originele houten woning van het Roemeense platteland te zien. Als je eerder al het openluchtmuseum hebt bezocht, is dit niet echt bijzonder omdat daar een enorme hoeveelheid van originele woningen van het Roemeense platteland zijn te bezoeken.
Wat wel bijzonder is, is een groot mozaïek op de achterkant van het gebouw. Dit is nog een overblijfsel van de communistische tijd. Gedurende deze periode bevond zich in dit gebouw het museum van het communisme. Na de val van de communistische regering kreeg het gebouw zijn originele functie weer terug. Het mozaïek is overigens gemaakt op een aanbouw die achter het oudste deel staat. Dit deel is te zien op de eerste foto van dit reisverslag.
Omdat het bekijken van het museum van de Roemeense boer een stuk sneller ging dan verwacht, had ik nog tijd om als afsluiting van deze dag een bezoek te brengen aan het natuurhistorisch museum van Boekarest. Het museum is vernoemd naar Grigore Antipa die van 1892 tot zijn overlijden in 1944 de directeur van dit museum was. Het gebouw waarin het museum nu gevestigd is, is in 1906 gebouwd en twee jaar later door de Roemeense koning Karel 1 ingewijd.
De modern opgezette tentoonstelling begint met het leven in de zee. Hierbij ligt de nadruk natuurlijk op de Zwarte Zee waaraan Roemenië grenst.
Grigore Antipa maakte als eerste museumdirecteur gebruik van diorama’s in een museum. Hierdoor konden opgezette dieren worden weggezet in een drie dimensionale replica van de omgeving waar ze in de natuur leven.
In de centrale ruimte van het museum staat het enige volledige skelet van een Deinotherium gigantissimum. Dit is een geslacht van uitgestorven slurfdieren die 1 miljoen jaar geleden zijn uitgestorven.
De hele begane grond van het museum staat vol met allerlei opgezette dieren en een aantal skeletten. De dieren staan zowel los in het museum als in kleine diorama’s waar ze in hun natuurlijke omgeving worden weergegeven.
Op de eerste verdieping zijn net als op de begane grond ook allerlei opgezette dieren of skeletten van dieren te zien.
Naast opgezette dieren is hier ook een hele ruimte ingericht voor allerlei mineralen en gesteentes.
Een collectie van allerlei kleine opgezette dieren zoals insecten en vlinders.
Opgezette hoofden van dieren in de vorm van jachttrofeeën.
Verder stonden er in dit museum ook nog beeltenissen van inheemse personen uit werelddelen zoals Afrika en Amerika. Zoiets zouden we nu in een museum in Nederland terecht niet meer wegzetten maar hier is dat blijkbaar nog wel gebruikelijk.
Het natuurhistorisch museum is een mooi museum om de dag mee af te sluiten. Niet allerlei lange teksten maar gewoon kijken naar allerlei dieren uit verschillende delen van de wereld. Wanneer je een aantal musea in Boekarest bezoekt, zie je ook meteen de verschillen. Sommige musea zijn modern ingericht met toelichtingen in verschillende talen, bij andere musea is het echt een reis terug in het verleden.
Na nog wat gegeten te hebben in het centrum van de hoofdstad was deze dag weer voorbij. Wanneer je voor het eerst in Boekarest bent, is het even zoeken naar de OV haltes. Deze worden aangegeven door kleine witte bordjes met rode letters. Hierop staat de afkorting “STB”. Dit is het bedrijf dat het OV in de stad verzocht. Hieronder staan dan de nummers van de lijnen die stoppen bij een bepaalde halte. Een dienstregeling hangt hier niet bij dus daar heb je de STB App voor nodig.
Boekarest heeft een prima OV-netwerk met moderne bussen dat niet onderdoet voor de gemiddelde West-Europese stad. Een heel verschil met de treinen die behoorlijk oud zijn en over een slecht onderhouden netwerk rijden.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Vlak in de buurt van het geologische museum van Roemenië staat het gebouw van het museum van de Roemeense boer. Het museum is opgericht in 1906. Na de machtsovername door de communisten was het tot 1989 in gebruik als museum van de Communistische Partij. In juni 1990 werd het museum verwoest tijdens rellen in Boekarest. Het museum werd verward met het hoofdkwartier van de Boerenpartij die toen in de oppositie zat.
Dit museum was maar gedeeltelijk toegankelijk omdat het net als het Nationaal Historische Museum van Roemenië gerenoveerd werd. Wanneer deze renovatie klaar is, is nergens terug te vinden. Hierdoor kon alleen de tentoonstellingsruimte op de eerste verdieping bezocht worden.
Een van de originele voorwerpen die in het museum te zien is, is een houten kruis uit Ogretin-Prahova. Het kruis met de datum 21 mei 1859 was gemaakt voor het bevorderen van de eenheid van de verschillende delen waaruit Roemenië toen nog bestond.
De tentoonstelling op de eerste verdieping had echt een heel tijdelijk karakter. Er zat weinig lijn in, het leek allemaal maar wat lukraak bij elkaar gezet en toelichting ontbraken vaak. Zo lagen in een vrij grote ruimte op een witte plaat allerlei dingen die wel wat met boeren te maken hebben, zoals een aantal boeken. Waarom ze er lagen bleef volstrekt onduidelijk. De tijdelijke tentoonstelling ziet er echt uit alsof er maar even wat bij elkaar geraapt uit het museum.
In het laatste deel van de tentoonstelling was nog een originele houten woning van het Roemeense platteland te zien. Als je eerder al het openluchtmuseum hebt bezocht, is dit niet echt bijzonder omdat daar een enorme hoeveelheid van originele woningen van het Roemeense platteland zijn te bezoeken.
Wat wel bijzonder is, is een groot mozaïek op de achterkant van het gebouw. Dit is nog een overblijfsel van de communistische tijd. Gedurende deze periode bevond zich in dit gebouw het museum van het communisme. Na de val van de communistische regering kreeg het gebouw zijn originele functie weer terug. Het mozaïek is overigens gemaakt op een aanbouw die achter het oudste deel staat. Dit deel is te zien op de eerste foto van dit reisverslag.
Omdat het bekijken van het museum van de Roemeense boer een stuk sneller ging dan verwacht, had ik nog tijd om als afsluiting van deze dag een bezoek te brengen aan het natuurhistorisch museum van Boekarest. Het museum is vernoemd naar Grigore Antipa die van 1892 tot zijn overlijden in 1944 de directeur van dit museum was. Het gebouw waarin het museum nu gevestigd is, is in 1906 gebouwd en twee jaar later door de Roemeense koning Karel 1 ingewijd.
De modern opgezette tentoonstelling begint met het leven in de zee. Hierbij ligt de nadruk natuurlijk op de Zwarte Zee waaraan Roemenië grenst.
Grigore Antipa maakte als eerste museumdirecteur gebruik van diorama’s in een museum. Hierdoor konden opgezette dieren worden weggezet in een drie dimensionale replica van de omgeving waar ze in de natuur leven.
In de centrale ruimte van het museum staat het enige volledige skelet van een Deinotherium gigantissimum. Dit is een geslacht van uitgestorven slurfdieren die 1 miljoen jaar geleden zijn uitgestorven.
De hele begane grond van het museum staat vol met allerlei opgezette dieren en een aantal skeletten. De dieren staan zowel los in het museum als in kleine diorama’s waar ze in hun natuurlijke omgeving worden weergegeven.
Op de eerste verdieping zijn net als op de begane grond ook allerlei opgezette dieren of skeletten van dieren te zien.
Naast opgezette dieren is hier ook een hele ruimte ingericht voor allerlei mineralen en gesteentes.
Een collectie van allerlei kleine opgezette dieren zoals insecten en vlinders.
Opgezette hoofden van dieren in de vorm van jachttrofeeën.
Verder stonden er in dit museum ook nog beeltenissen van inheemse personen uit werelddelen zoals Afrika en Amerika. Zoiets zouden we nu in een museum in Nederland terecht niet meer wegzetten maar hier is dat blijkbaar nog wel gebruikelijk.
Het natuurhistorisch museum is een mooi museum om de dag mee af te sluiten. Niet allerlei lange teksten maar gewoon kijken naar allerlei dieren uit verschillende delen van de wereld. Wanneer je een aantal musea in Boekarest bezoekt, zie je ook meteen de verschillen. Sommige musea zijn modern ingericht met toelichtingen in verschillende talen, bij andere musea is het echt een reis terug in het verleden.
Na nog wat gegeten te hebben in het centrum van de hoofdstad was deze dag weer voorbij. Wanneer je voor het eerst in Boekarest bent, is het even zoeken naar de OV haltes. Deze worden aangegeven door kleine witte bordjes met rode letters. Hierop staat de afkorting “STB”. Dit is het bedrijf dat het OV in de stad verzocht. Hieronder staan dan de nummers van de lijnen die stoppen bij een bepaalde halte. Een dienstregeling hangt hier niet bij dus daar heb je de STB App voor nodig.
Boekarest heeft een prima OV-netwerk met moderne bussen dat niet onderdoet voor de gemiddelde West-Europese stad. Een heel verschil met de treinen die behoorlijk oud zijn en over een slecht onderhouden netwerk rijden.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen