Reisverslag Oostelijk Duitsland 2012 Deel 2

Tags: 

Dinsdag 1 mei 2012 (ochtend)
De dag van de arbeid, 1 mei, is in Duitsland een officiële feestdag. In vele steden en natuurlijk ook in Berlijn vinden dan ook vele activiteiten plaats in het kader van deze dag van de arbeid. In de overwegend linkse stad Berlijn zijn deze activiteiten bijzonder grootschalig.

Naast de officiële activiteiten van de DGB (de Duitse vakbond) vinden er ook demonstraties plaats van anarchistische en anti-kapitalistische groeperingen. Dit jaar verliep de 1 mei viering in Berlijn relatief rustig. Andere jaren ging dit nog al eens gepaard met de nodige relletjes en opstandjes.



In de ochtend ben ik naar een grote vlooienmarkt geweest, die gehouden werd in de buurt van het Ostbahnhof. Het centraal station in het Oosten van Berlijn. Op een behoorlijk gebied stonden hier vele kramen waar door mensen van alles en nog wat werd aangeboden. Boeken, postzegels, souveniers uit de DDR etc. Een soort markt zoals je die in Nederland ziet met Koninginnedag, maar dan op zijn Duits. Ik was hier bij toeval achtergekomen omdat er op de verschillende stations in Berlijn flink reclame gemaakt werd voor deze vlooienmarkt. Voor schappelijke prijzen heb ik hier o.a. een aantal originele boeken uit de begintijd van de DDR op de kop kunnen tikken. Interessant om te lezen als historisch documenten. Een tweetal boeken over het 10 respectievelijk 15 jarig bestaan van de Duitse Demokratische Republiek als staat. En een boek over Ernst Thalmann, de in het reisverslag van gisteren genoemde leider van de Duitse Communisten voor 1933. Alle drie deze propagandawerken uit de DDR tijd waren nog in goede staat.



Zoals vermeld waren op deze vlooienmarkt ook allerlei zaken uit de DDR tijd te vinden. Van oude lesmethodes tot oude posters van belangrijke personen uit de DDR, die vroeger ongetwijfeld in een of ander overheidsgebouw gehangen hebben. Rond een uur of 11 had ik het gezien en ben ik teruggereisd naar mijn hotel om daar de gekochte boeken af te leveren. Omdat dit de laatste dag was, dat ik in Berlijn dingen zou gaan bezoeken, ben ik de rest van de dag in het Westelijke deel van Berlijn geweest.

Dinsdag 1 mei 2012 (middag)
Rond een uur of twaalf ben ik met de S-Bahn vertrokken naar het Station Wannsee in het westen van Berlijn om daar over te stappen op de bus in de richting van Potsdam. Net bij binnenkomst in Potsdam staat bij de Glienicker Brücke de "Villa Schöningen.



De Glienicker Br"ücke was een brug die gedurende de deling van Berlijn afgesloten was. Het vormde de verbinding tussen het geïsoleerde West-Berlijn en de DDR. De brug is een aantal keer gebruikt voor het uitwisselen van spionnen en gevangenen tussen Oost en West. Het westelijke deel van de brug ligt in de voormalige DDR. Het oostelijke deel van de brug ligt in het voormalige West-Berlijn.



Precies op het midden van de brug zijn nog restanten terug te vinden van de witte streep, die decennia lang de grens tussen Oost en West aangaf. In de Villa Schöningen (http://www.villa-schoeningen.de/) was in de DDR tijd een kinderdagverblijf gevestigd. Doordat deze villa vlak bij de grens stond, is hier nu een tentoonstelling gevestigd waar vooral ingegaan wordt op de geschiedenis van de bijbehorende brug in de tijd van de koude oorlog.



Een ander deel van de tentoonstelling ging over het kinderdagverblijf dat in de DDR-tijd in deze villa was gevestigd. In dit onderdeel werd duidelijk gemaakt op welke manier de DDR destijds probeerde om kinderen op te voeden tot socialistische modelburgers. Een voorbeeld hiervan is de hierboven gemaakte tekening van een kind voor de verkiezingen op 19 mei. Bij dit soort verkiezingen moesten de burgers van de DDR stemmen op de eenheidslijst van het Nationale Front. Dit was een verzameling kandidaten die waren goed gekeurd door de DDR. Een echte vrije keuze was er dus niet.



Later op die middag ben ik vanuit Potsdam vertrokken naar het Olympisch Stadion dat ook aan de westkant van Berlijn ligt. Dit stadion met bijbehorende klokkentoren (http://www.glockenturm.de) is gebouwd voor de Olympische Spelen van 1936, die toen in Berlijn plaatsvonden. Bij de hoge klokkentoren zit een indrukwekkend ontvangstgebouw dat helemaal gebouwd is volgens de architectuur van die tijd. Hierdoor is het een ongezellig gebouw dat absoluut niet menselijk aanvult. Het is duidelijk gebouwd op zo'n manier gebouwd, dat de mensen die erin rondlopen zich erg klein voelen.



In het gebouw zelf, was een vrij uitgebreide tentoonstelling te zien over het gebruik van dit gebouw en het bijbehorende Olympiastadion (http://www.olympiastadion-berlin.de/) vanaf de bouw tot de huidige tijd. In deze tentoonstelling kwam vooral de rol van het gebouw bij de Olympische Spelen in 1936 nadrukkelijk naar voren. In het gebouw zelf en ook in het bijbehorende Olympiastadion waren geen overblijfselen of symbolen meer te zien van de nazitijd. Wel was naar mijn mening de sfeer uit de tijd, door de bouw nog aanwezig.



Aangezien het deze dag mooi weer was, had je vanaf de Klokkentoren zelf een mooi overzicht over de stad Berlijn. Ook het Olympisch stadion was vanaf deze Klokkentoren goed zichtbaar. Na het bezoek hieraan ben ik te voet doorgelopen naar het terrein waar het Olympisch stadion op stond.



Van de buitenkant is dit stadion naar mijn mening nog steeds in zijn originele staat. Binnen in het stadium lag er een moderne atletiekbaan met bijbehorend grasveld. Bij de ingang van het stadion was een grote plaat aangebracht met daarop de namen van sporters die bij deze spelen in een bepaalde categorie van sport gewonnen hebben. Ook was hier de plaats te zien waar de Olympische vlam toen gebrand heeft. Het was mogelijk om langs de buitenkant om het hele stadion heen te lopen. Op een aantal plekken kon je ook een stukje in het stadion naar binnen.



Op verschillende plaatsen buiten het stadion stonden grote beelden, die sporters moesten symboliseren. Vanaf de buitenkant van het stadion waren deze goed zichtbaar. Wat eigenlijk bij alles hier opviel was de grootte en massaliteit van de bouwwerken. Vooral bedoeld om te imponeren, maar daardoor kreeg het ook iets heel koels.



Aan de kant waar ik het Olympisch stadion weer uit ging, vielen de twee hoge torens op. Aan één van de torens was een grote klok bevestigd. Tussen de beide torens in hingen in het groot, de vijf Olympische ringen. Bij deze uitgang was ook de fanshop van voetbalclub Hertha BSC uit Berlijn gevestigd.



Aan het einde van de middag ben ik weer uitgekomen in het centrum van Berlijn. Hier staat sinds enkele jaren een groot monument ter herdenking van de Holocaust. (https://www.holocaust-denkmal-berlin.de/) Dit monument is een groot terrein dat vol staat met stenen blokken. Deze zijn van verschillende hoogte, van heel laag tot heel hoog. Het is mogelijk om over het hele terrein tussen deze blokken door te lopen. Zeker wanneer je tussen de hoge blokken doorloopt, geeft dit een beklemmend gevoel. Bij dit monument was vrij veel bewaking zichtbaar aanwezig, die in de gaten hield wat er gebeurde. Blijkbaar is er angst voor bekladding uit rechts-extreme hoek.



Al verder lopend kwam ik zo uit bij de Brandenburger Tor. Hier had op 1 mei een grote bijeenkomst van de Duitse vakbond plaatsgevonden. Deze bijeenkomst liep nu op zijn eind, maar er werd nog wel muziek gespeeld voor een beperkte groep toeschouwers. Een heel stuk van de straat vanaf de Brandenburger Tor dwars door het grote park van Berlijn heen was nog steeds afgesloten. Iets dat wel aangeeft, dat 1 mei hier in Duitsland, in tegenstelling tot Nederland, een dag is die nog echt leeft. Een dag die door de vakbonden wordt aangegrepen om op te komen voor de rechten van de arbeiders.



Teruglopend naar het Centraal Station van Berlijn kom je dan langs gedenkteken voor het leger van de voormalige Sovjet-Unie. In tegenstelling tot Oost-Berlijn is de gedenkplaats in het Westen van Berlijn vrij bescheiden. Hij omvat niet meer dan het gedenkteken zelf, daarachter ligt een gebouw met een bijbehorend parkje.



Al verder lopend richting het Station en mijn hotel kon ik vanaf een afstand nog een blik werpen op het Duitse parlement. Inmiddels was het wat gaan regenen en ging het ook langzaam wat schemeren doordat het al een uur of acht was geworden. Tijd om een intensieve dag waarop ik veel gezien heb af te sluiten.

Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina

Reactie toevoegen

Filtered HTML

Plain text

CAPTCHA
This question is for testing whether or not you are a human visitor and to prevent automated spam submissions.