Dinsdag 2 mei 2017
In de buurt van de herdenkingsplaats voor de euthanasieslachtoffers van het derde rijk, staat nog een ander kerkgebouw. Dit is de Sint Nicolaaskerk. De kerk wordt nog steeds gebruikt voor katholieke diensten, maar er vinden ook oecumenische bijeenkomsten plaats. Aan de muur van de kerk is ook een herdenkingssteen aan voor de slachtoffers van de nazi's van Brandenburg an der Havel.
In 2017 is het precies 500 jaar geleden dat de reformatie in Duitsland gestart is. In het jaar 2017 zullen er dan ook in een aantal steden in het oosten van Duitsland speciale activiteiten plaatsvinden ter herdenking hiervan. In het Gotisches Haus in Brandenburg an der Havel was een kleine tentoonstelling over de reformatie en de geschiedenis van het protestantisme. Er werd ingegaan op de reformatie zelf en de ontwikkeling door de eeuwen heen, bijvoorbeeld tijdens het derde rijk.
In het Frey huis bevindt zich het museum van de stad Brandenburg an der Havel. (http://www.stadtmuseum-brandenburg.de) Het museum bestaat uit een aantal vaste onderdelen en thematentoonstellingen. In het museum was nu een tentoonstelling te zien over de schilder en briefschrijver Jürgen Lutzens, die in 1941 in Brandenburg an der Havel geboren is.
Lutzens heeft veel schilderijen gemaakt maar het is hem meerdere malen geweigerd om lid te worden van de officiële kunstenaarsvereniging van de DDR. Op de tentoonstelling waren een aantal brieven te zien die hij verstuurd heeft aan andere kunstenaars, ook in het westen van Duitsland. De tentoonstelling bevatte 15 olieschilderijen en 30 tekeningen van deze kunstenaar.
Er was in het museum ook een uitgebreide tentoonstelling te zien van speelgoed dat gemaakt is door de "VEB Mechanische Spielwaren Brandenburg". Dit was een staatsbedrijf uit de DDr dat op 1 september 1956 gestart is met het maken van speelgoed op basis van patenten van Ernst Paul Lehmann. Het bedrijf heeft allerlei soorten speelgoed geproduceerd en dat werden in de latere periode vooral allerlei soorten voertuigen. In de jaren '70 kwamen er capaciteitsproblemen en was het de bedoeling dat het bedrijf uitgebreid zou worden. Omdat hiervoor niet de financiële middelen waren is dit uiteindelijk niet gebeurd.
In 1981 vond er een fusie plaats met andere speelgoedproducenten. Ongeveer 50% van het speelgoed werd geproduceerd voor de buitenlandse markt. Na de val van de muur is er in 1990 nog een poging gedaan om het bedrijf zelfstandig te laten voortbestaan. De concurrentie met andere bedrijven kon dit bedrijf echter niet aan en het is dan ook eind 1991 geliquideerd.
In een ander deel van het museum was een verzameling van gemaakt speelgoed te zien van Ernst Paul Lehmann. Deze heeft in 1881 een fabriek opgericht waar allerlei soorten figuren gemaakt werden van blik. Een belangrijk onderdeel van de productie waren autootjes. De productie vond voor een belangrijke deel plaats in het buitenland.
Een andere speelgoedfabrikant is de Lineol fabriek van Oskar Wiederholz. Deze fabriek is in 1906 begonnen met het maken van allerlei speelgoedfiguren zoals dieren, indianen en ridders. Na de oorlog kwamen de bedrijven in handen van de staat en zijn doorgegaan met de productie van deze speelgoedfiguren.
In 1992 is de productie van dit soort speelgoed in Brandenburg gestopt. Het stadsmuseum van Brandenburg an der Havel heeft al sinds 1957 een grote collectie van dit speelgoed en stelt dat ook continu ten toon.
Net als in Cottbus hebben dit soort kleinere plaatsen vaak buitengewoon interessante musea over de plaatselijke geschiedenis. Vooral op plekken die niet door massa's toeristen bezocht worden, zijn vaak de leukste dingen te vinden.
Aan het einde van de middag ben ik om 5 uur weer met de trein teruggegaan naar Berlijn om daar rond kwart voor 6 aan te komen. Het weer was gelukkig weer wat beter geworden. Het was nog steeds geen mooi weer, maar de regen was in elk geval gestopt.
Het was nog vroeg in de avond en daarom heb ik ook deze avond nog gewandeld langs de Spree, maar nu de andere kant op, namelijk richting het Westen. In de buurt van het Centraal Station van Berlijn staat langs de Spree een herdenkingsplaat over de vervolging van homo's in Duitsland in het algemeen.
Langs de Spree rivier bevindt zich in het stadsdeel Moabit de "Strasse der Erinnering". Deze straat bestaat uit een verzameling beelden van personen die op de een of andere manier verzet hebben gepleegd in het Duitsland van Hitler..
In dit gedeelte van de stad is er een wandelpad aangelegd dat vlak langs de rivier loopt. Het wandelpad wordt zeker in de avond gebruikt door allerlei hardlopers. Op de rivier de Spree zie je boten van prive-mensen, maar ook rondvaartschepen langskomen.
Ik heb ongeveer een uurtje of twee rustig in westelijke richting langs de rivier gelopen. Toen het langzaam donker begon te worden, ben ik met de bus weer teruggegaan naar het Centraal Station van Berlijn.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
In de buurt van de herdenkingsplaats voor de euthanasieslachtoffers van het derde rijk, staat nog een ander kerkgebouw. Dit is de Sint Nicolaaskerk. De kerk wordt nog steeds gebruikt voor katholieke diensten, maar er vinden ook oecumenische bijeenkomsten plaats. Aan de muur van de kerk is ook een herdenkingssteen aan voor de slachtoffers van de nazi's van Brandenburg an der Havel.
In 2017 is het precies 500 jaar geleden dat de reformatie in Duitsland gestart is. In het jaar 2017 zullen er dan ook in een aantal steden in het oosten van Duitsland speciale activiteiten plaatsvinden ter herdenking hiervan. In het Gotisches Haus in Brandenburg an der Havel was een kleine tentoonstelling over de reformatie en de geschiedenis van het protestantisme. Er werd ingegaan op de reformatie zelf en de ontwikkeling door de eeuwen heen, bijvoorbeeld tijdens het derde rijk.
In het Frey huis bevindt zich het museum van de stad Brandenburg an der Havel. (http://www.stadtmuseum-brandenburg.de) Het museum bestaat uit een aantal vaste onderdelen en thematentoonstellingen. In het museum was nu een tentoonstelling te zien over de schilder en briefschrijver Jürgen Lutzens, die in 1941 in Brandenburg an der Havel geboren is.
Lutzens heeft veel schilderijen gemaakt maar het is hem meerdere malen geweigerd om lid te worden van de officiële kunstenaarsvereniging van de DDR. Op de tentoonstelling waren een aantal brieven te zien die hij verstuurd heeft aan andere kunstenaars, ook in het westen van Duitsland. De tentoonstelling bevatte 15 olieschilderijen en 30 tekeningen van deze kunstenaar.
Er was in het museum ook een uitgebreide tentoonstelling te zien van speelgoed dat gemaakt is door de "VEB Mechanische Spielwaren Brandenburg". Dit was een staatsbedrijf uit de DDr dat op 1 september 1956 gestart is met het maken van speelgoed op basis van patenten van Ernst Paul Lehmann. Het bedrijf heeft allerlei soorten speelgoed geproduceerd en dat werden in de latere periode vooral allerlei soorten voertuigen. In de jaren '70 kwamen er capaciteitsproblemen en was het de bedoeling dat het bedrijf uitgebreid zou worden. Omdat hiervoor niet de financiële middelen waren is dit uiteindelijk niet gebeurd.
In 1981 vond er een fusie plaats met andere speelgoedproducenten. Ongeveer 50% van het speelgoed werd geproduceerd voor de buitenlandse markt. Na de val van de muur is er in 1990 nog een poging gedaan om het bedrijf zelfstandig te laten voortbestaan. De concurrentie met andere bedrijven kon dit bedrijf echter niet aan en het is dan ook eind 1991 geliquideerd.
In een ander deel van het museum was een verzameling van gemaakt speelgoed te zien van Ernst Paul Lehmann. Deze heeft in 1881 een fabriek opgericht waar allerlei soorten figuren gemaakt werden van blik. Een belangrijk onderdeel van de productie waren autootjes. De productie vond voor een belangrijke deel plaats in het buitenland.
Een andere speelgoedfabrikant is de Lineol fabriek van Oskar Wiederholz. Deze fabriek is in 1906 begonnen met het maken van allerlei speelgoedfiguren zoals dieren, indianen en ridders. Na de oorlog kwamen de bedrijven in handen van de staat en zijn doorgegaan met de productie van deze speelgoedfiguren.
In 1992 is de productie van dit soort speelgoed in Brandenburg gestopt. Het stadsmuseum van Brandenburg an der Havel heeft al sinds 1957 een grote collectie van dit speelgoed en stelt dat ook continu ten toon.
Net als in Cottbus hebben dit soort kleinere plaatsen vaak buitengewoon interessante musea over de plaatselijke geschiedenis. Vooral op plekken die niet door massa's toeristen bezocht worden, zijn vaak de leukste dingen te vinden.
Aan het einde van de middag ben ik om 5 uur weer met de trein teruggegaan naar Berlijn om daar rond kwart voor 6 aan te komen. Het weer was gelukkig weer wat beter geworden. Het was nog steeds geen mooi weer, maar de regen was in elk geval gestopt.
Het was nog vroeg in de avond en daarom heb ik ook deze avond nog gewandeld langs de Spree, maar nu de andere kant op, namelijk richting het Westen. In de buurt van het Centraal Station van Berlijn staat langs de Spree een herdenkingsplaat over de vervolging van homo's in Duitsland in het algemeen.
Langs de Spree rivier bevindt zich in het stadsdeel Moabit de "Strasse der Erinnering". Deze straat bestaat uit een verzameling beelden van personen die op de een of andere manier verzet hebben gepleegd in het Duitsland van Hitler..
In dit gedeelte van de stad is er een wandelpad aangelegd dat vlak langs de rivier loopt. Het wandelpad wordt zeker in de avond gebruikt door allerlei hardlopers. Op de rivier de Spree zie je boten van prive-mensen, maar ook rondvaartschepen langskomen.
Ik heb ongeveer een uurtje of twee rustig in westelijke richting langs de rivier gelopen. Toen het langzaam donker begon te worden, ben ik met de bus weer teruggegaan naar het Centraal Station van Berlijn.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen