Reisverslag Voorjaar 2018 deel 3

Donderdag 15 februari 2018 ochtend
Vanuit Karlsruhe dat in het westen van Duitsland ligt, ben je met de trein binnen 45 minuten in Straatsburg. Dit is een stad die direct aan de Duitse grens ligt in de Elzas. Het gebied is de laatste 150 jaar afwisselend in handen van Duitsland en Frankrijk. Via Karlsruhe rijden verschillende keren per dag ICE of TGV treinen in de richting van Parijs met een tussenstop in Straatsburg.



Het historische stationsgebouw in Straatsburg is gebouwd tussen 1878 en 1883 door de Duitse architect Jacobsthal. In 2006 en 2007 heeft een grootscheepse renovatie plaatsgevonden waarbij een groot glazen omhulsel gebouwd is om de historische voorkant van het gebouw heen. Hierdoor is de capaciteit van het gebouw flink uitgebreid .



Als je vanuit het station van Straatsburg richting de binnenstad wandelt, kom je langs de katholieke kerk "Eglise Catholique Saint Pierre le Vieux". De is midden achter op de onderstaande foto te zien. Deze kerk bestaat uit een rooms-katholiek en evangelisch-luthers gedeelte. Op deze foto en de volgende foto is het katholieke deel van de kerk te zien.



De kerk is van oorsprong katholiek. Rond 1530 ging de kerk over naar de protestanten. Nadat Straatsburg in 1681 weer bij Frankrijk kwam, won het katholieke geloof weer aan invloed. Dat leidde er bij deze kerk toe, dat die in een katholiek en protestants deel opgedeeld werd door midden van een 1,5 meter dikke muur.



Een stukje verder staat aan een pleintje de "Temple Neuf". Deze kerk was vanwege het vroege tijdstip, het was nog geen tien uur, nog niet open. Dit is een lutherse kerk die tussen 1874 en 1877 is gebouwd. De kerk staat op de plek waar vroeger een grote kerk van de Dominicanen stond.



Omdat het nog vroeg was, werden op dit tijdstip ook nog allerlei winkels bevoorraad. Een van die winkels was blijkbaar de plaatselijke slagerij. Zoals op de ondertaande foto te zien is, komt het vlees daar niet in keurige pakjes uit de fabriek binnen.



De mooiste en grootste kerk van Straatsburg is de kathedraal Notre-Dame. De bouw van deze kathedraal is begonnen in 1176. Pas in 1423 was de kathedraal helemaal afgebouwd. Nadat in 1647 de torenspits van de Marienkirche in het Duitse Stralsund getroffen werd door de bliksem, werd de kathedraal met een hoogte van 142 meter het hoogste gebouw ter wereld. Tot de bouw van de Nicolaastoren in Hamburg in 1874 is de kathedraal het hoogste gebouw ter wereld gebleven.



De kathedraal van Straatsburg is net zoals andere kerken in dit gebied verschillende keren van eigenaar gewisseld. Ook deze kerk is van oorsprong een katholieke kerk, die in het begin van de zestiende eeuw in handen van de protestanten is gekomen. Met ingang van 1681 ging de kerk weer over naar de katholieken.



Al in de zesde eeuw stond op de plek van de huidige kathedraal een provisorische kerk. In de loop van de eeuwen is de kerk keer op keer verbouwd, opnieuw opgebouwd en hebben er aanbouwen plaatsgevonden. De kathedraal beschikt over verschillende kapellen die in het algemeen de protestantse tijd redelijk goed hebben doorstaan.



De kathedraal ligt aan het "Place du Chateau". Dit is een plein uit 1215 omringt door verschillende belangrijke gebouwen zoals het hoofdkwartier van de Notre Dame, het Rohan paleis en een voormalige keizerlijke en middelbare school. Een vijftal musea van de stad Straatsburg zijn ook aan dit plein te vinden.



Het historische museum van Straatburg laat de geschiedenis van de stad zien van de Middeleeuwen tot de tegenwoordige tijd waarin allerlei Europese instanties zich in de stad gevestigd hebben.



In 1262 vond de slag van Hausbergen plaats waarin de burgers van Straatsburg het wonnen van bisschop Walter von Geroldseck. Hierdoor kreeg Straatsburg zijn onafhankelijkheid en werd een vrije rijksstad onder het gezag van de Duitse keizer. Hierdoor kon er een eigen rechtspraak en stadsbestuur opgezet worden.



Straatsburg is voor een deel gebouwd in moerassen. Hierdoor staan een groot aantal gebouwen waaronder de kathedraal en de stadsmuren op palen. Hier een aantal oude palen uit de middeleeuwen.



Ook een collectie van kanonskogels van enkele eeuwen oud mocht natuurlijk niet ontbreken. De stad Straatsburg had de stadsmuren en bijbehorende kanonnen nodig om zich te verdedigen tegen indringers van buitenaf.



Niet alle inwoners van Straatsburg hadden in deze tijd ook burgerrechten. Bedienden en bedelaars maar ook joden waren hier van uitgezonderd. In 1349 vond er een pogrom plaats en de overlevenden mochten vanaf 1388 niet meer in Straatsburg wonen. Alleen het lenen van geld en bepaalde handelsactiviteiten mochten nog door joden in Straatsburg uitgevoerd worden.



Op de foto hieronder is een plattegrond te zien van Morant uit 1548. Op deze plattegrond zijn alle 25 drukkerijen te zien die zich op dat moment bevonden in de stad Straatsburg.



De onderstaande foto laat een portret zien van een familie uit Straatsburg die terugkeert van de jacht. Uit de kleding van de personen op het schilderij valt op te maken dat ze uit de hogere klassen van de burgerij van de stad Straatsburg komen. Het schilderij is gemaakt door Barholomaus Hopfer.



Een schilderij waarop afgebeeld wordt dat op de eerste donderdag in januari alle mannen trouw zweren aan de wetten van de stad Straatsburg. Het schilderij laat dit zien in het jaar 1785. Vrouwen mochten hieraan niet deelnemen.



In de Middeleeuwen ontstonden een aantal belangrijke gieterijen waar klokken gemaakt werden. Vooral Edel en Rohr waren een tweetal belangrijke producenten van klokken.



Hieronder een foto met een beeld van Jean-Baptiste Kleber. Hij is in 1753 in Straatsburg geboren en was niet van adel. Hij heeft eerst een opleiding tot architect gevolgd. Heeft daarna in het Oostenrijkse leger gediend en is daarna opnieuw actief geworden als architect. In de jaren na de Franse revolutie was hij generaal van een divisie. Tijdens een veldtocht in Egypte is hij in het jaar 1800 om het leven gekomen.



In het gedeelte van het museum dat gaat over de periode van 1800 is onderstaande vitrine te vinden met papieren soldaten. Dit zijn soldaten uit het leger van Napoleon. In Straatsburg was een garnizoen gevestigd van 6000 soldaten die allerlei soorten uniformen droegen. Het waren soldaten uit allerlei landen van verschillende rangen en standen.



Jean Hermann (1738 - 1800) heeft met zijn verzameling de basis gelegd voor het natuurhistorisch museum van de stad Straatsburg.



Na de Frans-Duitse oorlog van 1870 kwam de Elzas weer in Duitse handen. Hieronder is dan ook een beeld te zien van de laatste Duitse keizer (Willem II). In 1889 kwam het paleis van de keizer gereed dat zich nu bevindt bij de Place de la Republique. Als Willem II in Straatsburg was, verbleef hij in dit paleis.



Na de Eerste Wereldoorlog werd Straatsburg weer onderdeel van Frankrijk. Een van de grootste werkgevers in deze tijd was de automobielfabrikant Mathis. Hij ontwikkelde een moderne fabriek waarin auto's op een machinale manier geproduceerd konden worden. In 1934 ging het bedrijf een samenwerking aan met Ford en al een jaar later werd de oorspronkelijke fabriek van het bedrijf gesloten.



Tijdens de Tweede Wereldoorlog kwam Straatsburg weer in Duitse handen. Alles werd verduitst tot de straatnaamborden toe.



Na de Tweede Wereldoorlog kwam Straatsburg weer in Franse handen en werd het de vestigingsplaats van allerlei Europese instellingen. Hier is een model te zien van Gaetano Pesce. De brug moet Frankrijk via het zuiden van Straatsburg verbinden met Dutisland. De gebouwen en eilanden die te zien zijn, moeten de verworvenheden van de Europese samenwerking laten zien.



Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Leuk te lezen, WJ, wij bezochten S. in de meivakantie en waren er erg van gecharmeerd. Met name ook de wijk La Petite France, de verdedigingswerken aan de ZW-kant en het Museum voor moderne kunst. Veel plezier verder!

Reactie toevoegen

Filtered HTML