Vrijdag 26 juli 2024
Vrijdagochtend ben ik om 08:00 uur vanaf het centraal station in Brasov met de trein vertrokken richting Hongarije. Wanneer je voor deze trein een reservering maakt, krijg je automatisch een plek. Dat was in de Hongaarse wagon, die qua comfort wat beter is dan de gemiddelde Roemeense wagon. In Oost-Europa heb je zoals op de volgende foto te zien is, nog veel wagons met compartimenten. In elk compartiment zijn zes zitplaatsen. Drie aan elke kant van de wagon. Doordat er weinig reizigers in de eerste klas waren, was het makkelijk om foto’s van de omgeving te maken.
Om 5 voor half 1 stopt de trein in Deda. Dit is een kleine plaats met nog geen 5.000 inwoners, maar wel de plek waar twee belangrijke spoorlijnen bij elkaar komen. De trein maakt hier een tussenstop van 25 minuten.
De tijd wordt gebruikt om een aantal wagons van een andere trein uit Targu Mures aan te koppelen. Dit is een methode die je in West-Europa bijna niet meer ziet. Daar moet je gewoon van de ene naar de andere trein overstappen. In Oost-Europa wordt er nog wel eens voor gekozen om twee treinen aan elkaar te koppelen. Hierdoor ontstaat er nu vanuit twee beginstations een rechtstreekse verbinding met de Hongaarse hoofdstad Budapest. Het aankoppelen van de wagons is nog ouderwets handwerk.
Na een tussenstop van 25 minuten vertrekt te trein vanuit Deda om door te rijden naar de volgende tussenstop in Saratel. In de eerste vijf uur van deze reis heeft de trein (de langere tussenstop in Deda meegerekend) een afstand van 228 kilometer afgelegd. Dat is een gemiddelde snelheid van 45 kilometer per uur. Ook hier zorgt slecht onderhoud aan het spoor voor zeer lage snelheden.
Om 10 over half 2 wordt een tussenstop in de plaats Saratel gemaakt.
Twintig minuten later wordt rond 14.00 uur het volgende station in Beclean Pe Somes aangedaan.
Ook op deze route werd er aan het spoor gewerkt. In Nederland volledig onbestaanbaar, maar hier zijn mensen gewoon aan het werk naast het spoor waarover treinen rijden. Ik kon niets zien van afzettingen om te zorgen voor de veiligheid van de medewerkers. Nu is de gemiddelde snelheid van de treinen erg laag, maar een veilige situatie lijkt mij dit niet.
Vlak voor de volgende stop in Dej Calatori, rijdt de trein over een oude, roestige spoorwegbrug over de Somes rivier.
Bij verschillende stations staan op zijsporen oude treinwagons die niet meer gebruikt worden. Een van de meest verwaarloosde wagons is op de onderstaande foto te zien. Het zal niet lang meer duren voordat deze wagon volledig overwoekerd is door planten en onkruid.
Om 14:35 wordt in Dej Calatori en wat langere tussenstop van 15 minuten gemaakt. Dit is een groter station waar ook meer mensen in en uit de trein stappen.
De gemiddelde leeftijd van treinen in Roemenië is hoog. Veel materiaal wat rondrijdt is tweedehands uit allerlei verschillende landen. Op het station van Dej Calatori stond een voormalige regionale trein uit Duitsland. Hij is nog helemaal in de kleuren van de Deutsche Bahn. Ook het woord “Regio” staat er nog op. Alleen de aanduiding “DB” is overgeschilderd.
Hierna rijdt de trein de volgende anderhalf uur in één keer door naar de plaats Jibou. Tussen beide plaatsen ligt 76 kilometer. Door de lage snelheid kun je ook prima foto’s maken van stations waar de trein niet stopt. Zoals dit station in Ileanda.
Voor liefhebbers van oude vervallen betonnen gebouwen of constructies uit de communistische tijd is een treinreis door Roemenië echt een aanrader.
Een stukje verder ligt dan weer allerlei materiaal langs het spoor zonder dat er van werkzaamheden sprake is.
Om 10 voor half 5 wordt het station in Jibou bereikt. De trein heeft nu 400 kilometer afgelegd. Tot en met het laatste station in Roemenië is het nog 143 kilometer. Hier heeft de trein nog ongeveer 3 uur voor nodig.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Vrijdagochtend ben ik om 08:00 uur vanaf het centraal station in Brasov met de trein vertrokken richting Hongarije. Wanneer je voor deze trein een reservering maakt, krijg je automatisch een plek. Dat was in de Hongaarse wagon, die qua comfort wat beter is dan de gemiddelde Roemeense wagon. In Oost-Europa heb je zoals op de volgende foto te zien is, nog veel wagons met compartimenten. In elk compartiment zijn zes zitplaatsen. Drie aan elke kant van de wagon. Doordat er weinig reizigers in de eerste klas waren, was het makkelijk om foto’s van de omgeving te maken.
Om 5 voor half 1 stopt de trein in Deda. Dit is een kleine plaats met nog geen 5.000 inwoners, maar wel de plek waar twee belangrijke spoorlijnen bij elkaar komen. De trein maakt hier een tussenstop van 25 minuten.
De tijd wordt gebruikt om een aantal wagons van een andere trein uit Targu Mures aan te koppelen. Dit is een methode die je in West-Europa bijna niet meer ziet. Daar moet je gewoon van de ene naar de andere trein overstappen. In Oost-Europa wordt er nog wel eens voor gekozen om twee treinen aan elkaar te koppelen. Hierdoor ontstaat er nu vanuit twee beginstations een rechtstreekse verbinding met de Hongaarse hoofdstad Budapest. Het aankoppelen van de wagons is nog ouderwets handwerk.
Na een tussenstop van 25 minuten vertrekt te trein vanuit Deda om door te rijden naar de volgende tussenstop in Saratel. In de eerste vijf uur van deze reis heeft de trein (de langere tussenstop in Deda meegerekend) een afstand van 228 kilometer afgelegd. Dat is een gemiddelde snelheid van 45 kilometer per uur. Ook hier zorgt slecht onderhoud aan het spoor voor zeer lage snelheden.
Om 10 over half 2 wordt een tussenstop in de plaats Saratel gemaakt.
Twintig minuten later wordt rond 14.00 uur het volgende station in Beclean Pe Somes aangedaan.
Ook op deze route werd er aan het spoor gewerkt. In Nederland volledig onbestaanbaar, maar hier zijn mensen gewoon aan het werk naast het spoor waarover treinen rijden. Ik kon niets zien van afzettingen om te zorgen voor de veiligheid van de medewerkers. Nu is de gemiddelde snelheid van de treinen erg laag, maar een veilige situatie lijkt mij dit niet.
Vlak voor de volgende stop in Dej Calatori, rijdt de trein over een oude, roestige spoorwegbrug over de Somes rivier.
Bij verschillende stations staan op zijsporen oude treinwagons die niet meer gebruikt worden. Een van de meest verwaarloosde wagons is op de onderstaande foto te zien. Het zal niet lang meer duren voordat deze wagon volledig overwoekerd is door planten en onkruid.
Om 14:35 wordt in Dej Calatori en wat langere tussenstop van 15 minuten gemaakt. Dit is een groter station waar ook meer mensen in en uit de trein stappen.
De gemiddelde leeftijd van treinen in Roemenië is hoog. Veel materiaal wat rondrijdt is tweedehands uit allerlei verschillende landen. Op het station van Dej Calatori stond een voormalige regionale trein uit Duitsland. Hij is nog helemaal in de kleuren van de Deutsche Bahn. Ook het woord “Regio” staat er nog op. Alleen de aanduiding “DB” is overgeschilderd.
Hierna rijdt de trein de volgende anderhalf uur in één keer door naar de plaats Jibou. Tussen beide plaatsen ligt 76 kilometer. Door de lage snelheid kun je ook prima foto’s maken van stations waar de trein niet stopt. Zoals dit station in Ileanda.
Voor liefhebbers van oude vervallen betonnen gebouwen of constructies uit de communistische tijd is een treinreis door Roemenië echt een aanrader.
Een stukje verder ligt dan weer allerlei materiaal langs het spoor zonder dat er van werkzaamheden sprake is.
Om 10 voor half 5 wordt het station in Jibou bereikt. De trein heeft nu 400 kilometer afgelegd. Tot en met het laatste station in Roemenië is het nog 143 kilometer. Hier heeft de trein nog ongeveer 3 uur voor nodig.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Reactie toevoegen