Dinsdag 22 oktober 2024
Het laatste deel van dit reisverslag over slot Hellbrunn in Salzburg gaat verder met de folklore verzameling van het museum van Salzburg die zich bevindt in een klein kasteeltje dat op een heuvel staat en zo uitkijkt over Hellbrunn. In de 19de eeuw hadden mensen uit de hogere klasse in hun huis vaak een pronkkamer. In deze kamer stonden de mooiste meubels en allerlei dure voorwerpen zoals vazen, keramiek en huisaltaren. Het was vooral om te laten zien hoe goed men het had en veel minder om deze ruimtes ook echt te gebruiken.
Meubels voor de inrichting van de slaapkamer waren naast huisraad, kleding, sierraden en religieuze voorwerpen een vast bestandsdeel van de bruidsschat. Nog tot rond de Tweede Wereldoorlog was het gebruikelijk om een goede kast, twee bedden en een commode op de dag voor de bruiloft naar het huis van de bruidegom te brengen. De ladderwagen waarop deze spullen vervoerd werden, was met bloemen versierd en werd door paarden of ezels getrokken.
Nadat je door het historische deel van de tentoonstelling bent gelopen, komen er nog een aantal ruimtes die thematisch zijn ingericht. In elke kamers wordt ingegaan op de functie van water in Salzburg en omgeving. Er zijn historische voorwerpen te zien en informatie over het gebruik van water om energie op te wekken.
In de Lungau regio bij Salzburg is het gebruikelijk dat bij feesten tot wel 100 kilo wegende en zeven meter hoge reuzen aanwezig zijn. Zo gaat de traditie van de reus Samson terug de processies op Sacrementsdag in de tijd van de barok. Hierbij werden Bijbelse vertellingen uitgebeeld. Ten tijde van de tegenreformatie waren dit soort processies een belangrijk instrument om het katholieke geloof te versterken. Door aartsbisschop Hieronymus Graf Colloredo (1732 – 1812) werden ze echter verboden. De reuzen zijn blijven bestaan.
De laatste ruimte in dit folklore museum is ingericht met allerlei voorwerpen die geordend zijn op thema. Er zijn voorwerpen die te maken hebben met bijgeloof, in Salzburg gemaakt speelgoed, miniatuurfiguren van hout en traditionele klederdrachten.
Vanuit dit kleine kasteeltje kun je verder de heuvel oplopen naar een plek waar je een prachtig uitzicht hebt over Hellbrunn. Het gele gebouw op de volgende foto, is het slot Hellbrunn. Ook het ingerichte deel van de tuin met de vijver is hier goed te zien.
Als je verder doorloopt, kom je bij een stenen theater uit. Dit was oorspronkelijk een steengroeve. De eerste voorstelling heeft hier op 28 augustus 1617 plaatsgevonden. Het theater is helemaal uitgehakt uit de rotsen die zich hier bevinden. Via allerlei onderdoorgangen kun je van alle richtingen bij het podium komen. Het theater wordt ook nu nog steeds gebruikt voor concerten en theatervoorstellingen.
Wanneer je nog verder doorloopt kom je bij terecht bij een platform met uitzicht op de Watzmann berg (hoogte 2714 meter). Hierna ben ik weer teruggelopen naar het slot Hellbrunn om daar nog even wat te eten. Inmiddels was het rond vier uur in de middag geworden. Zoals eerder al aangegeven is Hellbrunn een prima plek om een dagje door te brengen als je in Salzburg bent.
Daarna ben ik met de bus weer teruggegaan naar het centrum van Salzburg. Op allerlei plekken in Salzburg stonden borden voor een referendum dat op 10 november zou plaatsvinden. Dit ging over de eventuele aanleg van een gedeeltelijk ondergrondse light-rail verbinding. Uiteindelijk hebben de kiezers hier op 10 november in meerderheid tegengestemd.
Weer terug in de stad Salzburg had ik nog wat tijd over om even bij de Andreaskerk binnen te kijken. De bouw van de kerk is gestart in 1892 en zes jaar later werd het gebouw ingewijd. De torens van de kerk zijn 61 meter hoog.
Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog is het gebouw zwaar verwoest om na de oorlog weer opnieuw te worden opgebouwd. Deze opbouw heeft toen niet meer plaatsgevonden in de neogotische stijl van de oorspronkelijke kerk. Zo hebben de huidige torens nog maar een hoogte van 43 meter.
In de kerk zijn ook allerlei schilderijen te zien en staat nog een oude kerststal. De oorspronkelijke kerststal komt uit het begin van de 20ste eeuw maar is tijdens het bombardement van 1945 verwoest. De kerststal die nu te zien is op de volgende foto is aangekocht uit de erfenis van de makers van de oorspronkelijke stal en lijkt daar behoorlijk op.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
Het laatste deel van dit reisverslag over slot Hellbrunn in Salzburg gaat verder met de folklore verzameling van het museum van Salzburg die zich bevindt in een klein kasteeltje dat op een heuvel staat en zo uitkijkt over Hellbrunn. In de 19de eeuw hadden mensen uit de hogere klasse in hun huis vaak een pronkkamer. In deze kamer stonden de mooiste meubels en allerlei dure voorwerpen zoals vazen, keramiek en huisaltaren. Het was vooral om te laten zien hoe goed men het had en veel minder om deze ruimtes ook echt te gebruiken.
Meubels voor de inrichting van de slaapkamer waren naast huisraad, kleding, sierraden en religieuze voorwerpen een vast bestandsdeel van de bruidsschat. Nog tot rond de Tweede Wereldoorlog was het gebruikelijk om een goede kast, twee bedden en een commode op de dag voor de bruiloft naar het huis van de bruidegom te brengen. De ladderwagen waarop deze spullen vervoerd werden, was met bloemen versierd en werd door paarden of ezels getrokken.
Nadat je door het historische deel van de tentoonstelling bent gelopen, komen er nog een aantal ruimtes die thematisch zijn ingericht. In elke kamers wordt ingegaan op de functie van water in Salzburg en omgeving. Er zijn historische voorwerpen te zien en informatie over het gebruik van water om energie op te wekken.
In de Lungau regio bij Salzburg is het gebruikelijk dat bij feesten tot wel 100 kilo wegende en zeven meter hoge reuzen aanwezig zijn. Zo gaat de traditie van de reus Samson terug de processies op Sacrementsdag in de tijd van de barok. Hierbij werden Bijbelse vertellingen uitgebeeld. Ten tijde van de tegenreformatie waren dit soort processies een belangrijk instrument om het katholieke geloof te versterken. Door aartsbisschop Hieronymus Graf Colloredo (1732 – 1812) werden ze echter verboden. De reuzen zijn blijven bestaan.
De laatste ruimte in dit folklore museum is ingericht met allerlei voorwerpen die geordend zijn op thema. Er zijn voorwerpen die te maken hebben met bijgeloof, in Salzburg gemaakt speelgoed, miniatuurfiguren van hout en traditionele klederdrachten.
Vanuit dit kleine kasteeltje kun je verder de heuvel oplopen naar een plek waar je een prachtig uitzicht hebt over Hellbrunn. Het gele gebouw op de volgende foto, is het slot Hellbrunn. Ook het ingerichte deel van de tuin met de vijver is hier goed te zien.
Als je verder doorloopt, kom je bij een stenen theater uit. Dit was oorspronkelijk een steengroeve. De eerste voorstelling heeft hier op 28 augustus 1617 plaatsgevonden. Het theater is helemaal uitgehakt uit de rotsen die zich hier bevinden. Via allerlei onderdoorgangen kun je van alle richtingen bij het podium komen. Het theater wordt ook nu nog steeds gebruikt voor concerten en theatervoorstellingen.
Wanneer je nog verder doorloopt kom je bij terecht bij een platform met uitzicht op de Watzmann berg (hoogte 2714 meter). Hierna ben ik weer teruggelopen naar het slot Hellbrunn om daar nog even wat te eten. Inmiddels was het rond vier uur in de middag geworden. Zoals eerder al aangegeven is Hellbrunn een prima plek om een dagje door te brengen als je in Salzburg bent.
Daarna ben ik met de bus weer teruggegaan naar het centrum van Salzburg. Op allerlei plekken in Salzburg stonden borden voor een referendum dat op 10 november zou plaatsvinden. Dit ging over de eventuele aanleg van een gedeeltelijk ondergrondse light-rail verbinding. Uiteindelijk hebben de kiezers hier op 10 november in meerderheid tegengestemd.
Weer terug in de stad Salzburg had ik nog wat tijd over om even bij de Andreaskerk binnen te kijken. De bouw van de kerk is gestart in 1892 en zes jaar later werd het gebouw ingewijd. De torens van de kerk zijn 61 meter hoog.
Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog is het gebouw zwaar verwoest om na de oorlog weer opnieuw te worden opgebouwd. Deze opbouw heeft toen niet meer plaatsgevonden in de neogotische stijl van de oorspronkelijke kerk. Zo hebben de huidige torens nog maar een hoogte van 43 meter.
In de kerk zijn ook allerlei schilderijen te zien en staat nog een oude kerststal. De oorspronkelijke kerststal komt uit het begin van de 20ste eeuw maar is tijdens het bombardement van 1945 verwoest. De kerststal die nu te zien is op de volgende foto is aangekocht uit de erfenis van de makers van de oorspronkelijke stal en lijkt daar behoorlijk op.
Het volgende deel van dit reisverslag is te vinden op deze pagina
👌
👌